ڇپيل
ڪتاب

بيل ۽ نبو جھڪي ٿا پون

بابل جي ديوتائن کي ٿڪل جانورن تي گاڏين ۾ گهلي وڃڻو پوي ٿو ۽ اهي پاڻ کي بچائي نٿا سگهن. ان تصوير جي سامهون اسان جو پيءُ چوي ٿو ته هن اسرائيل کي ڄمڻ کان اڳ کان کنيو آهي ۽ اڇن وارن تائين به کڻندو رهندو. بت هڪ بار آهي؛ کڻڻ جو ڪم هو پاڻ ڪري ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3–13

باب 46.

بيل جھڪي ٿو پوي، نبو نوئي ٿو؛ سندن بت جانورن ۽ ڍورن تي لاديا ويا آهن. جيڪي شيون اوهان کڻندا آهيو سي مٿي کنيون ويون آهن، ٿڪل جانورن لاءِ هڪ بار. a a v1 بيل ۽ نبو بابل جا وڏا معبود آهن؛ هي منظر ڏيکاري ٿو تہ شهر ڪرڻ وقت سندن بت گاڏين تي لادجي رهيا آهن. گڏجي جھڪن ٿا، نوئين ٿا؛ پاڻ کي بچائي نہ ٿا سگھن، ۽ قيد ۾ هليا وڃن ٿا.

”اي يعقوب جا گھراڻا، منهنجي ٻڌو، اسرائيل جي گھراڻي جا سڀ بچيل ماڻهؤ — اوهان کي، جن کي مون پيدا ٿيڻ کان اڳ کنيو آهي، ڳڀ کان وٺي مٿي کنيو اٿم. اوهان جي پوڙهائپ تائين آءٌ اهو ئي آهيان، ۽ اوهان جي اڇن وارن تائين آءٌ اوهان کي کڻندس. مون اوهان کي بڻايو، ۽ آءٌ ئي سنڀاليندس؛ آءٌ کڻندس ۽ ڇڏائيندس. b b v4 انهن بتن جي برعڪس جن کي پوڄا ڪندڙ کڻندا آهن، اسان جو پيءُ پنهنجن ٻارن کي کڻي ٿو — ڳڀ کان وٺي پوڙهائپ تائين، ڪڏهن بہ هيٺ نہ ٿو رکي.

”اوهان مون کي ڪنهن سان ڀيٽيندا يا برابر ڳڻيندا؟ مون کي ڪنهن سان مشابهت ڏيندا تہ اسين هڪجهڙا ٿيون؟ ڪي ماڻهو ٿيلهيءَ مان سون ڍارين ٿا ۽ ترازيءَ ۾ چاندي تورين ٿا؛ سونار کي نوڪر رکن ٿا، ۽ هو ان مان معبود ٺاهي ٿو — پوءِ سجدو ڪن ٿا، ها، ان جي پوڄا ڪن ٿا. ان کي ڪلهن تي کڻن ٿا ۽ کڻي هلن ٿا؛ ان کي پنهنجي جاءِ تي رکن ٿا، ۽ اتي بيٺو رهي ٿو — پنهنجي هنڌ کان نہ ٿو هلي. جيڪڏهن ڪو ان کي ڪوڪاري تہ نہ جواب ڏئي سگھي ٿو ۽ نہ کيس سندس تڪليف مان بچائي سگھي ٿو.

”هي ياد ڪريو ۽ ثابت قدم رهو؛ اي باغيؤ، ان کي دل ۾ رکو. اڳين پراڻين ڳالهين کي ياد ڪريو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان، ۽ ٻيو ڪو ناهي؛ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان، ۽ مون جهڙو ڪو ناهي. آءٌ شروعات کان پڇاڙي ٻڌايان ٿو، ۽ قديم زماني کان اهي ڳالهيون جيڪي اڃا نہ ٿيون آهن، چوندي تہ ’منهنجو مقصد قائم رهندو، ۽ جيڪي مون کي وڻي سو سڀ پورو ڪندس.‘ آءٌ اوڀر کان شڪاري پکي کي سڏيان ٿو، اهو ماڻهو جيڪو پري جي ملڪ کان منهنجو مقصد پورو ڪري ٿو. جيڪي مون فرمايو آهي سو پورو ڪندس؛ جيڪو مون ارادو ڪيو آهي سو ڪندس. c c v11 اوڀر وارو شڪاري پکي فارس جو ڪورش آهي، جنهن بابل کي فتح ڪيو ۽ خدا جي قوم کي آزاد ڪيائين.

”منهنجي ٻڌو، اي سخت دل وارؤ، اي سچائيءَ کان پري رهندڙؤ: آءٌ پنهنجي سچائيءَ کي ويجھو آڻيان ٿو — اها پري ناهي — ۽ منهنجي نجات دير نہ ڪندي. آءٌ صيون ۾ نجات ڏيندس، ۽ اسرائيل کي پنهنجو جلوو ڏيندس.“