ڪورس، جنهن کي نالي سان سڏيو ويو
هڪ پرڏيهي بادشاهه، جيڪو پيءُ کي نٿو سڃاڻي، نالي سان سڏيو وڃي ٿو ۽ موڪليو وڃي ٿو ته جلاوطنن کي بنا ڪنهن معاوضي جي آزاد ڪري. اعتراض ڪندڙ اها مٽي آهن جيڪا ڪنڀر سان بحث ڪري ٿي. پوءِ دعوت وسيع ٿئي ٿي: اي زمين جا سڀ ڇيڙا، مون ڏانهن موٽو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–14, 18–25
45 1اسان جو پيءُ پنهنجي مسح ڪيل ڪورس کي هيئن ٿو فرمائي، جنهن جو ساڄو هٿ مون جهليو آهي تہ سندس اڳيان قومن کي ماتحت ڪريان ۽ بادشاهن جا هٿيار لاهي ڇڏيان، سندس اڳيان دروازا کولي ڇڏيان تہ ڦاٽڪ بند نہ رهن: a a v1 ڪورس، فارس جو بادشاهه، واحد پرڏيهي حڪمران آهي جنهن کي ڪلام ۾ اسان جي پيءُ جو ”مسح ڪيل“ چيو ويو آهي — کيس اسرائيل کي جلاوطنيءَ کان آزاد ڪرڻ لاءِ سندس اوزار طور چونڊيو ويو، هو وعدي وارو مسيح ناهي. 2مان تو کان اڳ هلندس ۽ جبلن کي هموار ڪندس؛ پتل جا دروازا ڀڃي ڇڏيندس ۽ لوه جا ڪڙا ڪٽي ڇڏيندس. 3مان تو کي اونداهيءَ جا خزانا ۽ ڳجهن هنڌن ۾ رکيل ذخيرا ڏيندس، تہ تون ڄاڻين تہ مان اسرائيل جو پيءُ آهيان، جيڪو تو کي تنهنجي نالي سان سڏي ٿو. 4منهنجي ٻانهي يعقوب ۽ منهنجي چونڊيل اسرائيل جي خاطر مون تو کي تنهنجي نالي سان سڏيو آهي؛ مان تو کي عزت وارو لقب ٿو ڏيان، جيتوڻيڪ تون مون کي نہ ٿو سڃاڻين. 5مان پيءُ آهيان ۽ ٻيو ڪوبہ ناهي؛ مون کان سواءِ ڪو ناهي. مان تو کي جنگ لاءِ تيار ٿو ڪريان، جيتوڻيڪ تون مون کي نہ ٿو سڃاڻين، 6تہ ماڻهو سج اڀرڻ کان وٺي سج لهڻ جي هنڌ تائين ڄاڻي وڃن تہ مون کان سواءِ ڪو ناهي. مان پيءُ آهيان ۽ ٻيو ڪوبہ ناهي. 7مان روشني ٺاهيان ٿو ۽ اونداهي پيدا ڪريان ٿو، مان سلامتي آڻيان ٿو ۽ آفت پيدا ڪريان ٿو؛ مان پيءُ آهيان، جيڪو اهي سڀ ڪم ڪري ٿو. b b v7 هتي ”آفت“ ترجمو ٿيل لفظ جو مطلب مصيبت يا سختي آهي — انهيءَ سلامتيءَ جي ابتڙ جنهن سان گڏ ان جو ذڪر ٿيل آهي — اهو اخلاقي برائي ناهي. اسان جو پيءُ هر حالت تي حڪمراني ٿو ڪري، ايستائين جو ڏکين حالتن تي بہ. 8اي آسمانؤ، مٿان وسايو، ۽ بادل سچائي وسائين؛ زمين کليل ٿئي، تہ نجات ميوو ڏئي ۽ سچائي گڏ ڦٽي نڪري. اهو مون، پيءُ، پيدا ڪيو آهي. 9افسوس انهيءَ تي جيڪو پنهنجي ٺاهيندڙ سان جهيڙو ڪري ٿو— هو زمين جي ٺڪرن مان هڪ ٺڪر آهي! ڇا مٽي پنهنجي ٺاهيندڙ کي چوندي تہ ”تون ڇا ٺاهي رهيو آهين؟“ يا ”تنهنجي ٺاهيل کي ڪن ناهن“؟ c c v9 بنا ڪن وارو ٿانو ناقص ۽ بيڪار سمجهيو ويندو هو — ان کي نہ کڻي سگھبو هو ۽ نہ ان مان ڪجهه ڍاري سگھبو هو. 10افسوس انهيءَ تي جيڪو ڪنهن پيءُ کي چوي ٿو تہ ”تون ڇا ڄڻين ٿو؟“ يا ڪنهن عورت کي تہ ”تون ڇا ڄڻين ٿي؟“ 11اسرائيل جو قدوس—اسان جو پيءُ—۽ سندس ٺاهيندڙ هيئن ٿو فرمائي تہ ڇا تون مون کان منهنجن ٻارن بابت پڇندين، ۽ منهنجن هٿن جي ڪم بابت مون کي حڪم ڏيندين؟ 12مون زمين ٺاهي ۽ ان تي انسان کي پيدا ڪيو. آسمانن کي منهنجن ئي هٿن پکيڙيو، ۽ مون سندن سڀني لشڪر کي حڪم ڏنو. 13مون کيس سچائيءَ ۾ اٿاريو آهي، ۽ سندس سڀ واٽون سڌيون ڪندس. هو منهنجو شهر ٻيهر اڏيندو ۽ منهنجن جلاوطنن کي آزاد ڪندو، نہ قيمت وٺي نہ انعام وٺي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ٿو فرمائي.
14اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ مصر جي دولت ۽ ڪوش جو واپاري مال، ۽ سبائي، ڊگھي قد وارا ماڻهو، تو وٽ اچي تنهنجا ٿي ويندا؛ اهي تنهنجي پٺيان ايندا، زنجيرن ۾ ٻڌل اچي ويندا. اهي تو اڳيان جھڪندا ۽ تو کي منٿ ڪندي چوندا تہ ”بيشڪ خدا تو سان آهي، ۽ ٻيو ڪو ناهي؛ سندس سواءِ ڪو ناهي.“
15بيشڪ تون پاڻ کي لڪائيندڙ پيءُ آهين، اسرائيل جو پيءُ، نجات ڏيندڙ. 16اهي سڀ شرمندا ۽ بي عزت ٿيا آهن؛ بتن جا ٺاهيندڙ گڏجي حيرانيءَ ۾ هليا وڃن ٿا. 17پر اسرائيل کي اسان جي پيءُ دائمي نجات سان بچايو آهي؛ تون ابد تائين نہ شرمندو ٿيندين نہ بي عزت.
18ڇالاءِ جو پيءُ ٿو فرمائي، جنهن آسمان پيدا ڪيا—هو ئي پيءُ آهي!—جنهن زمين کي ٺاهيو ۽ جوڙيو؛ ان کي قائم ڪيائين. ان کي خالي پيدا نہ ڪيائين؛ آباد ٿيڻ لاءِ ٺاهيائين: مان پيءُ آهيان ۽ ٻيو ڪوبہ ناهي. 19مان ڳجهه ۾ نہ ڳالهايو، اونداهيءَ جي ملڪ ۾؛ يعقوب جي اولاد کي مون نہ چيو تہ ”مون کي بي فائدي ڳوليو.“ مان، تنهنجو پيءُ، سچ ٿو چوان؛ جيڪو درست آهي سو ٿو ٻڌايان. 20گڏ ٿي اچو؛ ويجها ٿيو، اي قومن جا بچيل ماڻهؤ! اهي بي سمجھ آهن—جيڪي پنهنجا ڪاٺ جا بت کڻي ٿا ڦرن ۽ اهڙي معبود کي دعا ٿا گھرن جيڪو بچائي نہ ٿو سگھي. 21پنهنجو معاملو بيان ڪريو ۽ پيش ڪريو؛ اهي گڏجي صلاح ڪن! اهو گھڻو اڳ ڪنهن ٻڌايو ۽ قديم زماني کان ڪنهن ظاهر ڪيو؟ ڇا اهو مون، پيءُ، نہ ڪيو؟ مون کان سواءِ ٻيو ڪو ناهي—سچار پيءُ ۽ نجات ڏيندڙ؛ مون کان سواءِ ڪو ناهي. 22اي زمين جي سڀني ڇيڙن وارؤ، مون ڏانهن ڦرو ۽ بچي وڃو! ڇالاءِ جو مان پيءُ آهيان ۽ ٻيو ڪوبہ ناهي. 23مون پاڻ جو قسم کنيو آهي؛ منهنجي وات مان سچائيءَ سان هڪ ڳالهه نڪتي آهي جيڪا نہ موٽندي: مون اڳيان هر گوڏو جھڪندو، هر زبان وفاداريءَ جو قسم کڻندي. d d v23 پولس هن آيت کي فلپين 2:10-11 ۾ يسوع تي لاڳو ڪري ٿو — يسوع جي نالي تي هر گوڏو جھڪي ٿو ۽ هر زبان اقرار ڪري ٿي تہ يسوع مسيح خداوند آهي، اسان جي پيءُ جي جلوي لاءِ. جنهن لاءِ اسان جي پيءُ پنهنجي نالي جو قسم کنيو، اهو هن پنهنجي فرزند سان ورهايو آهي. 24اهي منهنجي باري ۾ چوندا تہ ”سچائي ۽ طاقت فقط خدا ۾ آهي.“ سندس وٽ اهي سڀ ايندا جيڪي ساڻس ڪاوڙيل هئا، ۽ اهي شرمندا ٿيندا. 25اسان جي پيءُ ۾ اسرائيل جا سڀ ٻار سچار ڪيا ويندا، ۽ هن ۾ اهي فخر ڪندا.