Kyrosy, nantsoina tamin’ny anarany
Mpanjaka vahiny tsy mahalala ny Ray no antsoina amin'ny anarana ary alefa hamotsotra ny sesitany tsy misy saran'ny vola. Ny mpanohitra dia tanimanga miady amin'ny mpanefy. Avy eo mivelatra ny fanasana: mitodika amiko, ianareo rehetra amin'ny faran'ny tany.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–14, 18–25
45 1Izao no lazain’i Raintsika amin’ny voahosony, amin’i Kyrosy, izay notànako ny tanany ankavanana mba hanambaka ny firenena eo anoloany sy hanala ny fiadian’ny mpanjaka, hanokatra varavarana eo anoloany mba tsy hihidy ny vavahady: a a v1 Kyrosy, mpanjaka persiana, no mpanapaka vahiny tokana izay antsoin’ny Soratra Masina hoe «voahosotry ny» Raintsika — voafidy ho fitaovany hanafaka an’i Israely tamin’ny fahababoana, fa tsy ilay Mesia nampanantenaina. 2Handeha eo alohanao Aho ka hampitoviko ny tendrombohitra; hotorotoroiko ny varavarana varahina, ary hotapahiko ny hidin-tsifotra. 3Homeko anao ny harena miafina amin’ny maizina sy ny rakitra voatahiry any amin’ny toerana miafina, mba ho fantatrao fa Izaho no Rain’i Israely, izay miantso anao amin’ny anaranao. 4Noho ny amin’i Jakoba mpanompoko sy Israely voafidiko, dia niantso anao tamin’ny anaranao Aho; manome anao anaram-boninahitra Aho, na dia tsy mahalala Ahy aza ianao. 5Izaho no Ray, ary tsy misy hafa; afa-tsy Izaho dia tsy misy. Manamafy anao ho amin’ny ady Aho, na dia tsy mahalala Ahy aza ianao, 6mba ho fantatry ny olona, hatrany amin’ny fiposahan’ny masoandro ka hatramin’ny filentehany, fa tsy misy afa-tsy Izaho. Izaho no Ray, ary tsy misy hafa. 7Izaho no mamolavola ny mazava sy mahary ny maizina, Izaho no manao fiadanana sy mahary loza; Izaho no Ray, izay manao izany rehetra izany. b b v7 Ny teny adika hoe «loza» eto dia midika hoe voina na fahoriana — mifanohitra amin’ny fiadanana voatonona miaraka aminy — fa tsy ny haratsiana ara-pitondrantena. Ny Raintsika no mifehy ny toe-javatra rehetra, na dia ireo mampijaly aza. 8Mandrotsaha avy any ambony, ry lanitra, ary aoka ny habakabaka handraraka ny fahamarinana; aoka hibera ny tany, mba hamoa ny famonjena ary hitsimoka miaraka ny fahamarinana. Izaho, Ray, no nahary izany. 9Lozan’izay miady amin’ny Mpamorona azy— sombin-tanimanga eo amin’ny sombin-tanimanga amin’ny tany! Moa ve ny tanimanga hanao amin’ilay mamolavola azy hoe: «Inona no ataonao?» sa hoe: «Tsy misy tanany ny asanao»? c c v9 Ny vilany tsy misy tanany dia noheverina ho tsy tara-pahazavana sady tsy ilaina — tsy azo ahintsana na ampidirana. 10Lozan’izay manao amin’ny ray hoe: «Inona no ampiterahinao?» na amin’ny vehivavy hoe: «Inona no ateraka avy amin’ny kibonao?» 11Izao no lazain’ny Masin’i Israely—Raintsika—sy Ilay namolavola azy: Hanontany Ahy ve ianareo ny amin’ny zanako, ary hanome Ahy baiko ny amin’ny asan’ny tanako? 12Izaho no nanao ny tany ary nahary ny olombelona teo aminy. Ny tanako no namelatra ny lanitra, ary nandidy ny andiany rehetra Aho. 13Izaho no nanentana azy tamin’ny fahamarinana, ary hampahitsy ny lalany rehetra Aho. Izy no hanangana indray ny tanànako ary hamotsotra ireo sesitaniko, tsy noho ny vidiny na ny valisoa, hoy ny Rain’ny tafiky ny lanitra.
14Izao no lazain’i Raintsika: Ny harenan’i Egypta sy ny entan’i Kosy, ary ny Sabeana, olona avo, dia hiampita ho aminao ka ho anao; hanaraka anao any aoriana izy, mandalo mifatotra amin’ny gadra. Hiankohoka eo anoloanao izy ary hifona aminao hoe: «Marina fa Andriamanitra no momba anao, ary tsy misy hafa; tsy misy afa-tsy Izy.»
15Marina tokoa fa Ray nanafina ny Tenanao Ianao, ry Rain’i Israely, Mpamonjy. 16Menatra sy very tava izy rehetra; miara-mandeha amin’ny fisavorovoroana ireo mpanao sampy. 17Fa i Israely kosa dia voavonjin’i Raintsika amin’ny famonjena mandrakizay; tsy ho menatra na ho very tava ianao mandrakizay doria.
18Fa izao no lazain’ny Ray, izay nahary ny lanitra—Izy no Ray!—izay namolavola ny tany sy nanao azy; Izy no nanorina azy. Tsy nahary azy ho foana Izy; namolavola azy mba honenana Izy: Izaho no Ray, ary tsy misy hafa. 19Tsy niteny tamin’ny mangingina Aho, tany amin’ny tany maizina; tsy nilaza tamin’ny taranak’i Jakoba Aho hoe: «Katsaho foana Aho.» Izaho, Rainao, dia miteny izay marina; manambara izay mahitsy. 20Mivoria ka avia; manatòna, ry navela velona amin’ny firenena! Tsy manam-pahalalana izy—ireo mitondra manodidina ny sampiny hazo ka mbola mivavaka amin’ny andriamanitra tsy mahavonjy. 21Ambarao ary asehoy ny raharahanareo; aoka hiara-mihaino hevitra izy! Iza no nanambara izany hatramin’ny ela ary nilaza izany hatramin’ny fahiny? Tsy Izaho va, ny Ray? Tsy misy hafa afa-tsy Izaho—Ray marina sy Mpamonjy; tsy misy afa-tsy Izaho. 22Mitodiha Amiko ka hovonjena, ry vazan-tany rehetra! Fa Izaho no Ray, ary tsy misy hafa. 23Nianiana tamin’ny tenako Aho; efa nivoaka avy tamin’ny vavako ny teny amin’ny fahamarinana ka tsy hiverina: Amiko no hiondrika ny lohalika rehetra, ary hianiana ny lela rehetra. d d v23 Ampiharin’i Paoly amin’i Jesosy ity andininy ity ao amin’ny Filipiana 2:10-11 — amin’ny anaran’i Jesosy no iondrikan’ny lohalika rehetra ary ekan’ny lela rehetra fa Jesosy Kristy no Tompo, ho voninahitr’i Raintsika. Izay nianianan’i Raintsika tamin’ny anarany dia nozarainy tamin’ny Zanany. 24Hilaza ny amiko izy hoe: «Amin’Andriamanitra ihany no misy ny fahamarinana sy ny hery.» Aminy no ho avy izay rehetra nihatezerana taminy, ary ho menatra izy. 25Amin’i Raintsika no hohamarinina ny taranak’i Israely rehetra, ary Aminy no hiderany.