Yesaya 45 FHB Father's Heart Bible™

45 ¹Kieu pangandika Rama urang ka jalma anu diurapan ku Mantenna, nya eta ka Koresy, anu leungeun katuhuna dicepeng ku Kami pikeun nalukkeun bangsa-bangsa di hareupeunana sarta ngarampas pakarang para raja, pikeun muka panto-panto di hareupeunana supaya gapura-gapura ulah nepi ka ditutup: ^a a v1 Koresy, raja Persia, nya eta hiji-hijina pangereh asing anu disebut ‘jalma urapan’ Rama urang dina Kitab Suci — dipilih jadi pakakas Mantenna pikeun ngabebaskeun Israil tina pangbuangan, lain Al Masih anu dijangjikeun. ²Kami bakal maju ti hareupeun maneh sarta ngaratakeun gunung-gunung; Kami bakal ngaburakkeun panto-panto tambaga jeung ngabeulah palang-palang beusi. ³Kami bakal mikeun ka maneh harta banda nu aya di nu poek jeung simpenan nu disimpen di tempat-tempat nu buni, supaya maneh nyaho yen Kami teh Rama Israil, anu nyaur maneh make ngaran maneh. ⁴Demi abdi Kami Yakub, jeung Israil pilihan Kami, Kami geus nyaur maneh make ngaran maneh; Kami maparin gelar kahormatan ka maneh, sanajan maneh teu wawuh ka Kami. ⁵Kami teh Rama, jeung euweuh deui nu sejen; salian ti Kami euweuh deui. Kami nyadiakeun pakarang pikeun maneh perang, sanajan maneh teu wawuh ka Kami, ⁶supaya jalma-jalma nyaho, ti beulah panonpoe bijil nepi ka tempat surupna, yen euweuh deui salian ti Kami. Kami teh Rama, jeung euweuh deui nu sejen. ⁷Kami nu mangun caang jeung nyiptakeun poek, Kami nu ngadatangkeun karaharjaan jeung nyiptakeun balai; Kami teh Rama, anu ngalakonan sagala perkara ieu. ^b b v7 Kecap anu di dieu ditarjamahkeun jadi ‘balai’ hartina musibah atawa kasusah — sabalikna tina karaharjaan anu disebut bareng — lain kajahatan moral. Rama urang ngawasaan sagala kaayaan, kaasup nu nyerikeun. ⁸Hujankeun, eh langit, ti luhur, sarta sina awang-awang nyecerkeun kaadilan; sina bumi muka lega, supaya kasalametan ngahasilkeun buah jeung kaadilan tumuwuh bareng. Kami, Rama, anu geus nyiptakeunana. ⁹Cilaka jelema anu ngabantah ka Nu Nyiptakeunana — ukur beling pariuk taneuh di antara beling-beling di bumi! Naha taneuh porang ngomong ka nu ngawangunna, “Maneh keur nyieun naon?” atawa, “Gawe maneh teu make cecekelan”? ^c c v9 Pariuk nu teu boga cecekelan dianggap cacad jeung teu kapake — teu bisa diangkat atawa dikucurkeun. ¹⁰Cilaka jelema anu ngomong ka hiji bapa, “Maneh keur ngayugakeun naon?” atawa ka hiji awewe, “Maneh keur ngalahirkeun naon?” ¹¹Kieu pangandika Nu Maha Suci Israil — Rama urang — jeung Nu geus ngawangun manehna: Naha maraneh rek nanya ka Kami perkara anak-anak Kami, jeung marentah ka Kami perkara pagawean leungeun Kami? ¹²Kami nu nyieun bumi sarta nyiptakeun manusa di luhurna. Leungeun Kami nu ngamparkeun langit, jeung Kami nu marentah sakabeh balad-baladna. ¹³Kami geus ngagerakkeun manehna dina kaadilan, jeung Kami bakal ngaluruskeun sakabeh jalanna. Manehna bakal ngawangun deui kota Kami jeung ngabebaskeun jalma-jalma buangan Kami, lain ku bayaran atawa ganjaran, kitu dawuhan Rama, Gusti balad sawarga.

¹⁴Kieu dawuhan Rama urang: Harta banda Mesir jeung barang dagangan Kus, katut urang Syeba, jalma-jalma nu jarangkung, bakal pindah ka maneh sarta jadi kagungan maneh; maranehna bakal nuturkeun ti tukangeun maneh, datang dirante. Maranehna bakal sujud ka maneh sarta melas-melis ka maneh, pokna, “Saestuna Allah nyarengan maneh, jeung euweuh deui nu sejen; euweuh deui salian ti Mantenna.”

¹⁵Saleresna, nun Gusti teh Rama anu nyumputkeun salira-Na, Rama Israil, Jurusalamet. ¹⁶Maranehna kabeh era jeung wiwirang; nu nyarieun brahala leumpang bareng kalawan bingung. ¹⁷Tapi Israil mah disalametkeun ku Rama urang kalawan kasalametan nu langgeng; maraneh moal era atawa wiwirang salalanggengna.

¹⁸Sabab kieu pangandika Rama, anu nyiptakeun langit — Mantenna teh Rama! — anu ngawangun bumi sarta nyieunna; Mantenna anu neguhkeun eta. Mantenna henteu nyiptakeunana sina kosong; Mantenna ngawangunna supaya dicicingan: Kami teh Rama, jeung euweuh deui nu sejen. ¹⁹Kami henteu nyarita di tempat nu buni, di tanah nu poek; Kami henteu ngadawuh ka turunan Yakub, “Teangan Kami kalawan sia-sia.” Kami, Rama maraneh, nyaurkeun nu bener; Kami ngembarkeun nu saestu. ²⁰Kumpul jeung datang; deukeutan, eh maraneh nu salamet tina bangsa-bangsa! Maranehna teu baroga pangaweruh — nu marawa brahala kayuna ka mana-mana sarta terus ngadoa ka allah nu teu bisa nyalametkeun. ²¹Bejakeun jeung ebrehkeun perkara maraneh; sina maranehna sarempug babarengan! Saha anu geus ngaramalkeun ieu ti baheula jeung ngembarkeunana ti jaman purba? Lain Kami, Rama? Euweuh deui salian ti Kami — Rama nu adil jeung Jurusalamet; euweuh deui salian ti Kami. ²²Paralingan ka Kami sarta meunang kasalametan, eh sakabeh tungtung bumi! Sabab Kami teh Rama, jeung euweuh deui nu sejen. ²³Demi salira Kami sorangan Kami geus sumpah; hiji pangandika geus kaluar tina baham Kami kalawan kaadilan nu moal ditarik deui: Ka Kami unggal tuur bakal tikukul, unggal letah bakal jangji satia. ^d d v23 Paulus nerapkeun ieu ayat ka Yesus dina Pilipi 2:10-11 — dina asma Yesus unggal tuur tikukul jeung unggal letah ngaku yen Yesus Kristus teh Gusti, pikeun kamulyaan Rama urang. Naon anu disumpahkeun ku Rama urang demi asma-Na sorangan, geus dibagikeun ka Putra-Na. ²⁴Maranehna bakal ngomong ngeunaan Kami, “Ngan dina Allah bae aya kaadilan jeung kakuatan.” Ka Mantenna sakabeh nu baheula ambek ka Mantenna bakal datang, sarta bakal era. ²⁵Dina Rama urang sakabeh turunan Israil bakal dibenerkeun, sarta dina Mantenna maranehna bakal agul.