Roh Kami ka Anak-anak Maneh
Rama jangji bakal ngocorkeun cai jeung Roh ka anak-anak Israil. Saterusna urang neuteup lila ka saurang lalaki nu ngaduruk satengah kai pikeun manggang dahareunana, tuluy sujud ka satengahna deui, ménta disalametkeun ku éta. Sabalikna ti kitu, dosa-dosa disapu bersih lir halimun isuk-isuk.
44 1Tapi ayeuna regepkeun, Yakub abdi Kami, Israil anu geus dipilih ku Kami. 2Kieu timbalan Rama urang — anu geus ngadamel maneh, anu geus ngawangun maneh ti jero kandungan sarta bakal nulungan maneh: Ulah sieun, Yakub abdi Kami, Yesurun anu geus dipilih ku Kami. a a v2 Yesurun teh ngaran anu lemes tur puitis pikeun Israil, anu hartina “nu jujur” — hiji sesebutan kanyaah pikeun umat anu dipilih ku Rama urang. 3Sabab Kami rek nyiramkeun cai ka tanah anu halabhab, jeung ngocorkeun walungan ka taneuh anu garing; Kami rek ngucurkeun Roh Kami ka anak-anak maneh, jeung berkah Kami ka turunan maneh. 4Maranehna bakal tumuwuh di antara jukut lir tangkal gandarusa di sisi walungan anu ngagolontor. 5Nu ieu bakal ngomong, “Abdi teh kagungan Rama”; nu sejen bakal nyebut dirina ku ngaran Yakub; aya deui nu bakal nuliskeun dina leungeunna, “Kagungan Rama,” sarta nyokot ngaran Israil.
Nu Kahiji jeung Nu Panungtung
6Kieu timbalan Rama urang — Raja Israil sarta Panebus-Na, Rama balad sawarga: Kami teh nu kahiji sarta Kami nu panungtung; salian ti Kami euweuh deui allah. 7Saha anu sarua jeung Kami? Sina manehna ngembarkeunana. Sina manehna nerangkeun jeung ngagelarkeunana di hareupeun Kami, ti saprak Kami ngadegkeun hiji bangsa anu baheula. Sina maranehna ngaramalkeun naon anu bakal datang, jeung naon anu acan kajadian. 8Ulah gumeter, ulah sieun. Lain ti baheula keneh Kami geus ngabejaan ka maneh sarta ngembarkeunana? Maneh teh saksi-saksi Kami. Naha aya Rama salian ti Kami? Euweuh deui Batu Karang; Kami teu nyaho aya nu lianna.
9Sakabeh anu nyieun brahala teh taya hartina, sarta barang-barang anu dianggap mulya ku maranehna teu aya gunana. Saksi-saksi maranehna sorangan teu nenjo nanaon jeung teu nyaho nanaon, nepi ka maranehna jadi wirang. 10Saha anu nyieun allah atawa ngacor brahala anu euweuh gunana pikeun nu nyieunna? 11Tenjo — sakabeh baturna bakal jadi wirang, sabab tukang-tukangna ngan ukur manusa. Sina maranehna kabeh karumpul tur narangtung; maranehna bakal sarieun jeung jadi wirang babarengan.
12Tukang beusi ngawangun parabot tina beusi, digarap dina ruhay areng; diwangun ku palu sarta ditempa ku pageuh leungeunna. Tapi manehna jadi lapar sarta tanagana beak; teu nginum cai sarta jadi lungse. 13Tukang kayu ngamprengkeun tali ukuran sarta nyirian kayuna ku alat gurat; digarap ku tatah sarta diukur ku jangka. Diwangun jadi rupa manusa, kalawan kaendahan manusa, pikeun dicicingkeun di hiji kuil. 14Manehna nuaran tangkal aras, atawa milih tangkal sanobar atawa tangkal ek sarta diantep sina jadi gede di antara tatangkalan di leuweung. Manehna melak tangkal aras, sarta hujan anu ngagedekeunana. 15Kayuna dipake suluh. Sabagian dicokot pikeun nyaneut awakna; nyeungeut seuneu sarta nyieun roti. Tapi manehna oge nyieun allah tuluy nyembah ka dinya; nyieun brahala tuluy sujud ka eta. 16Satengah kayuna diduruk dina seuneu; di luhurna manehna manggang daging, dahar nepi ka seubeuh, sarta nyaneut awakna. Pokna, “Ah, karasa haneut; karasa panas seuneuna.” 17Jeung tina sesana manehna nyieun allah, brahalana; manehna sujud ka eta tuluy nyembah, manehna neneda ka eta bari ngucap, “Salametkeun kuring, sabab maneh teh allah kuring!”
18Maranehna teu nyaho nanaon, teu ngarti nanaon; panonna ditutupan nepi ka teu bisa nenjo, kitu deui hatena, nepi ka teu bisa ngarti. 19Euweuh saurang oge anu eureun mikir, euweuh anu boga kanyaho atawa pangarti pikeun ngomong, “Satengahna geus dibeuleum dina seuneu; malah kuring geus nyieun roti dina ruhay arengna, kuring geus manggang daging tuluy didahar. Naha sesana rek dijieun barang anu pikaijideun? Naha kuring kudu sujud ka sapotong kayu?” 20Manehna dahar lebu; hate anu katipu geus nyasarkeun manehna. Manehna teu bisa nyalametkeun dirina sorangan atawa ngomong, “Lain kuring keur nyekel bohong dina leungeun katuhu?”
21Inget-inget ieu perkara, Yakub, jeung maneh, Israil, sabab maneh teh abdi Kami. Maneh diwangun ku Kami; maneh teh abdi Kami. Israil, maneh moal dipohokeun ku Kami. 22Kami geus ngaleungitkeun kadurakaan maneh lir mega, dosa-dosa maneh lir halimun isuk-isuk. Balik deui ka Kami, sabab maneh geus ditebus ku Kami.
23Kumidang, eh langit, sabab Rama urang geus ngalaksanakeunana! Surak-surak, eh jero bumi. Geura ngawih, eh gunung-gunung, eh leuweung, jeung unggal tangkal di jerona! Sabab Rama urang geus nebus Yakub, sarta Mantenna nembongkeun kamulyaana-Na di Israil.
24Kieu timbalan Rama urang — Panebus maneh, anu geus ngawangun maneh ti jero kandungan: Kami teh Rama maneh, anu ngadamel sagala perkara, anu nyorangan ngamparkeun langit, anu ngagelarkeun bumi ku sorangan, 25anu ngagagalkeun tanda-tanda nabi palsu sarta ngajadikeun bodo tukang-tukang tenung, anu ngabalikkeun elmu jalma pinter sarta ngarobah kanyahona jadi kabodoan, 26anu neguhkeun ucapan abdi-Na sarta ngalaksanakeun pituduh utusan-utusan-Na, anu ngandika ngeunaan Yerusalem, “Bakal dicicingan deui,” jeung ngeunaan kota-kota Yuda, “Bakal diadegkeun deui, sarta ruruntuhanana bakal dibalikkeun deui ku Kami,” 27anu ngandika ka laut jero, “Sing saat; walungan-walungan maneh rek disaatkeun ku Kami,” 28anu ngandika ngeunaan Koresh, “Manehna pangangon Kami, sarta bakal ngalaksanakeun sagala pangersa Kami”; anu ngandika ngeunaan Yerusalem, “Bakal diadegkeun deui,” jeung ngeunaan Bait Allah, “Pademen maneh bakal dipasang.”