ኢሳይያስ 44

44 ¹አሁን ግን ስማ፣ አገልጋዬ ያዕቆብ ሆይ፤ የመረጥኩህ እስራኤል ሆይ። ²ፈጣሪህ፣ ከማኅፀን ጀምሮ የቀረጸህና የሚረዳህ አባታችን እንዲህ ይላል፤ አትፍራ፣ አገልጋዬ ያዕቆብ ሆይ፤ የመረጥኩህ ይሹሩን ሆይ። ^a a v2 ይሹሩን ለእስራኤል የተሰጠ ርኅሩኅና ግጥማዊ ስም ሲሆን፣ “ቅኑ” ማለት ነው፤ አባታችን ለመረጠው ሕዝብ የፍቅር መጠሪያ ነው። ³በተጠማው ምድር ላይ ውሃ፣ በደረቀውም መሬት ላይ ጅረቶችን አፈሳለሁና፤ መንፈሴን በልጆችህ ላይ፣ በረከቴንም በዘርህ ላይ አፈሳለሁ። ⁴በሚፈሱ ጅረቶች ዳር እንዳሉ አኻያ ዛፎች፣ በሣር መካከል ይበቅላሉ። ⁵ይህኛው፣ ‘እኔ የአብ ነኝ’ ይላል፤ ሌላውም በያዕቆብ ስም ራሱን ይጠራል፤ ሌላውም በእጁ ላይ ‘የአብ’ ብሎ ይጽፋል፤ የእስራኤልንም ስም ይወስዳል።

ፊተኛውና ኋለኛው

⁶የእስራኤል ንጉሥና ቤዛው፣ የሰማይ ሠራዊት አባት አባታችን እንዲህ ይላል፤ ፊተኛው እኔ ነኝ፤ ኋለኛውም እኔ ነኝ፤ ከእኔም ሌላ አምላክ የለም። ⁷እንደ እኔ ያለ ማን ነው? ይናገረው፤ ያውጅም፤ በፊቴም ያስቀምጠው፤ ጥንታዊውን ሕዝብ ከመሠረትኩበት ቀን ጀምሮ። የሚመጣውንና ገና የሚሆነውን አስቀድመው ይንገሩ። ⁸አትንቀጥቀጡ፤ አትፍሩም። ከጥንት ጀምሮ አልነገርኋችሁምን? አላወጅሁትምን? እናንተ ምስክሮቼ ናችሁ። ከእኔ በቀር አባት አለን? ዐለት የለም፤ እኔም አንዳች አላውቅም።

⁹ጣዖታትን የሚሠሩ ሁሉ ከንቱ ናቸው፤ የሚወዱአቸውም ነገሮች ዋጋ ቢስ ናቸው። ምስክሮቻቸው ምንም አያዩም፤ ምንም አያውቁም፤ ስለዚህ ያፍራሉ። ¹⁰አምላክን የሚሠራ ወይም ለሠሪው ምንም የማይጠቅመውን ጣዖት የሚያቀልጥ ማን ነው? ¹¹እነሆ፣ ባልንጀሮቹ ሁሉ ያፍራሉ፤ ባለሙያዎቹ ሰዎች ብቻ ናቸውና። ሁሉም ተሰብስበው ይቁሙ፤ በአንድነት ይደነግጣሉ፤ ያፍራሉም።

¹²አንጥረኛው የብረት መሣሪያ ይሠራል፤ በፍሙ ላይ ይሠራዋል፤ በመዶሻ ይቀርጸዋል፤ በብርቱ ክንዱም ይቀጠቅጠዋል። ይራባል፤ ጕልበቱም ይደክማል፤ ውሃ አይጠጣም፤ ይዝላል። ¹³አናጢው የመለኪያ ገመድ ይዘረጋል፤ በመቅረጫም እንጨቱን ምልክት ያደርግበታል፤ በመሰንጠቂያ ይሠራዋል፤ በኮምፓስም ምልክት ያደርግበታል። የሰውን መልክ አድርጎ ይቀርጸዋል፤ በቤተ መቅደስ እንዲቀመጥም በሰብአዊ ውበት ያስውበዋል። ¹⁴ዝግባዎችን ይቈርጣል፤ ወይም ጥድን ይመርጣል፤ ወይም የኦክ ዛፍን፤ በዱር ዛፎች መካከልም እንዲጸና ያደርገዋል። ዝግባን ይተክላል፤ ዝናቡም ያሳድገዋል። ¹⁵ለማገዶ ይጠቀምበታል። ከእርሱም ወስዶ ይሞቃል፤ እሳት ያነድዳል፤ እንጀራም ይጋግራል። ነገር ግን ደግሞ አምላክ ይሠራል፤ ያመልከዋልም፤ ጣዖት ሠርቶም ይሰግድለታል። ¹⁶እንጨቱን እኩሌታ በእሳት ያቃጥላል፤ በእርሱ ላይ ሥጋ ይጠብሳል፤ ጠግቦ ይበላል፤ ይሞቃልም። እንዲህም ይላል፤ ‘አሃ፣ ሞቀኝ፤ እሳቱን ይሰማኛል።’ ¹⁷ከቀረውም ጣዖቱን አምላክ አድርጎ ይሠራል፤ ይሰግድለታል፤ ያመልከዋልም፤ ወደ እርሱ ጸልዮ እንዲህ ይላል፤ ‘አድነኝ፣ አንተ አምላኬ ነህና!’

¹⁸ምንም አያውቁም፤ ምንም አያስተውሉም፤ ዓይኖቻቸው እንዳያዩ ተለጕመዋልና፤ ልባቸውም እንዳያስተውል ተለጕሟል። ¹⁹ማንም ቆም ብሎ አያስብም፤ እንዲህ ለማለት ዕውቀት ወይም ማስተዋል ያለው የለም፤ ‘እኩሌታውን በእሳት አቃጠልሁ፤ በፍሙም ላይ እንጀራ ጋገርሁ፤ ሥጋ ጠብሼም በላሁ። የቀረውንስ አስጸያፊ ነገር አደርገዋለሁን? ለእንጨት ጕቶስ እሰግዳለሁን?’ ²⁰አመድ ይበላል፤ የተታለለ ልብ አሳስቶታል። ራሱን ማዳን ወይም እንዲህ ማለት አይችልም፤ ‘በቀኝ እጄ ያለው ውሸት አይደለምን?’

²¹ያዕቆብ ሆይ፣ እነዚህን ነገሮች አስብ፤ አንተም እስራኤል ሆይ፤ አገልጋዬ ነህና። እኔ ቀረጽሁህ፤ አገልጋዬ ነህ፤ እስራኤል ሆይ፣ አልረሳህም። ²²ዐመፅህን እንደ ደመና፣ ኀጢአትህንም እንደ ማለዳ ጉም ጠራርጌአለሁ። ወደ እኔ ተመለስ፤ ተቤዥቼሃለሁና።

²³ሰማያት ሆይ፣ ዘምሩ፤ አባታችን ይህን አድርጓልና! የምድር ጥልቅ ስፍራዎች ሆይ፣ እልል በሉ። ተራሮች ሆይ፣ በዝማሬ ፍንደቁ፤ ዱር ሆይ፣ በውስጡም ያለ ዛፍ ሁሉ ሆይ! አባታችን ያዕቆብን ተቤዥቷልና፤ በእስራኤልም ክብሩን ይገልጣል።

²⁴ከማኅፀን ጀምሮ የቀረጸህ ቤዛህ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ሁሉን ነገር የሠራሁ አባትህ እኔ ነኝ፤ ሰማያትን ብቻዬን የዘረጋሁ፣ ምድርንም ራሴ ያነጠፍሁ፣ ²⁵የሐሰተኛ ነቢያትን ምልክቶች የማከሽፍ፣ ጠንቋዮችንም ሞኞች የማደርግ፣ የጥበበኞችን ዕውቀት የምገለብጥ፣ ዕውቀታቸውንም ሞኝነት የማደርግ፣ ²⁶የአገልጋዩን ቃል የማጸና፣ የመልእክተኞቹንም ምክር የምፈጽም፤ ስለ ኢየሩሳሌም፣ ‘ይኖርባታል’ የምል፣ ስለ ይሁዳ ከተሞችም፣ ‘እንደ ገና ይሠራሉ፤ ፍርስራሻቸውንም እመልሳለሁ’ የምል፤ ²⁷ጥልቁን፣ ‘ደረቅ ሁን፤ ወንዞችህንም አደርቃለሁ’ የምል፤ ²⁸ስለ ቂሮስ፣ ‘እረኛዬ ነው፤ የምሻውንም ሁሉ ይፈጽማል’ የምል፤ ስለ ኢየሩሳሌም፣ ‘እንደ ገና ትሠራለች’ የምል፣ ስለ ቤተ መቅደሱም፣ ‘መሠረትህ ይጣላል’ የምል።