Maxxanfameera

Isaayyaas 44 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Hafuura Koo Ijoollee Kee Irratti

Abbaan bishaanii fi Hafuura ijoollee Israa'el irratti dhangalaasuuf waadaa gala. Achiin booda nama waltajjii muka walakkaa ibiddaan nyaata isaa bilcheessu, walakkaa kaan gad jedhee na baraari jedhee kadhatu ilaala. Kana irratti, cubbuun akka duumessa ganamaa haqama.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–8, 21–28

Boqonnaa 44.

Garuu amma dhaggeeffadhu, yaa Yaaqoob garbicha koo, yaa Israa'el isa ani filadhe. Abbaan keenya, isa si uume, isa gadaamessa irraa kaasee si hojjete, isa si gargaaruu akkana jedha: Yaa Yaaqoob garbicha koo, yaa Yeshuruun isa ani filadhe, hin sodaatin. a a v2 Yeshuruun maqaa Israa'el jaalalaan fi walaloodhaan waamuudha; jechuunis «isa qajeelaa» jechuudha. Jecha jaalalaa ummata Abbaan keenya filateef kennamuudha. Ani lafa dheebuu irratti bishaan, lafa goggogaa irrattis lageen in dhangalaasa; Hafuura koo ijoollee kee irratti, eebba koo sanyii kee irratti in dhangalaasa. Isaan akka mukkeen bishaan yaa'u cinaa jiran margaa gidduudaa in biqilu. Inni tokko ‹Ani kan Abbaati› in jedha; inni biraan maqaa Yaaqoobiin of in waama; inni kaan immoo harka isaa irratti ‹Kan Abbaati› jedhee barreessee maqaa Israa'el of irratti in moggaasa.

Inni Duraa fi Inni Dhumaa

Abbaan keenya, Mootichi Israa'el fi Furtuun isaa, Abbaan Waraana Waaqaa akkana jedha: Ani isa duraa dha, ani isa dhumaas dha; ana malee waaqayyo biraa hin jiru. Eenyutu akka anaa? Haa labsu. Haa ibsu, fuula koo duratti haa tarreessu, guyyaa ani ummata durii dhaabbadhee as. Waan dhufuu fi waan egaa ta'u haa dubbatan. Hin hollatin, hin sodaatin. Ani bara dheeraa dura sitti hin himnee, hin labsine moo? Ati dhugaa baatuu koo dha. Ana malee Abbaan biraa jiraa? Kattaan hin jiru; ani tokko iyyuu hin beeku.

Warri waaqota tolfamoo hojjetan hundinuu duwwaa dha, waan isaan jaallatanis faayidaa hin qabu. Dhugaa baatonni isaanii ofii isaanii homaa hin argan, homaas hin beekan; kanaaf in qaanfatu. Eenyutu waaqa tolfamaa hojjetee ykn bifa tolfamaa baasee, isa hojjetaa isaatiif faayidaa tokko iyyuu hin qabne? Ilaali—hiriyoonni isaa hundinuu in qaanfatu, sababii hojjettoonni namoota qofa dha. Hundi isaanii haa wal ga'an, haa dhaabbatan; waliin sodaatanii in qaanfatu.

Hojjetaan sibiilaa meeshaa sibiilaa cabbii ibiddaa irratti hojjeta; qoncoodhaan in uuma, irree isaa jabaadhaan in tolcha. Garuu in beela'a, humni isaa in dhumata; bishaan hin dhugu, in dadhaba. Kaarpeentarii sararaa safaraa in diriirsa, siiqeedhaan muka mallatteessa; billaadhaan in hojjeta, kompaasiidhaan in mallatteessa. Bifa namaa, bareedina namaa qabuun in tolcha, mana qulqullummaa keessa akka jiraatuuf. Birbirsa in muruu, ykn muka saayiprasii ykn oakii filatee muka bosonaa gidduutti akka jabaatuuf in dhiisa. Birbirsa in dhaaba, rooba immoo isa guddisa. Ibsaaf in itti fayyadama. Muraasa irraa fuudhee of ho'isa; ibidda in qabsiisa, buddeena in bassisa. Garuu waaqa tolchee in sagada; bifa tolfamaa hojjetee isa duratti in gad-jedha. Walakkaa muka sanaa ibidda keessatti in gubata; isa irratti foon in waraana, quufee of ho'isa. Inni akkana jedha, ‹Aahaa, ani ho'eera; ibidda in miira.› Hambaa isaa irraa immoo waaqa, bifa tolfamaa isaa, in hojjeta; isa duratti gad-jedhee in sagada, isa kadhatee akkana jedha, ‹Na baraari, sababii ati waaqa koo waan taateef!›

Homaa hin beekan, homaa hin hubatan; ijji isaanii akka hin argineef dibamee cufameera, onneen isaanii immoo akka hin hubanneef. Namni tokko iyyuu hin yaadu; akkana jechuuf beekumsi ykn hubannoon isa biratti hin jiru, ‹Walakkaan isaa ibidda keessatti nan gubadhe; cabbii isaa irrattis buddeena nan bassise, foon nan waraanee nan nyaadhe. Hambaa isaa waan jibbisiisaa nan godhaa? Kubbaa mukaa duratti nan gad-jedhaa?› Daaraa in nyaata; onneen gowwoomfame karaa irraa isa maqseera. Of baraaruu hin danda'u, ‹Harka koo mirgaa keessa soba hin qabuu?› jechuus hin danda'u.

Yaa Yaaqoob, waan kana yaadadhu, atis yaa Israa'el, sababii ati garbicha koo dha. Ani si hojjete; ati garbicha koo dha. Yaa Israa'el, ani si hin irraanfadhu. Cabiinsa kee akka duumessaatti, cubbuu kee akka hurrii ganamaatti ani haqeera. Gara koo deebi'i, sababii ani si fureera.

Yaa waaqa, faarfadhu, sababii Abbaan keenya waan kana raawwateef! Yaa gadi fageenya lafaa, iyyi. Yaa tulluuwwan, yaa bosonaa fi mukni isa keessa jiru hundinuu, faarfachuu jalqabaa! Sababii Abbaan keenya Yaaqoobin furee, ulfina isaas Israa'el keessatti in mul'isa.

Abbaan keenya, Furtuun kee, isa gadaamessa irraa kaasee si hojjete akkana jedha: Ani Abbaa kee, Uumaa waan hundumaa, isa kophaa isaa waaqa diriirse, ofumaan koo lafa babal'ise, isa mallattoo raagotaa sobaa busheessu, tolaa-tolaa gowwoomsu, isa barumsa ogeeyyii garagalchee beekumsa isaanii gowwummaa godhu, isa dubbii garbicha isaa jabeessu, gorsa ergamoota isaa raawwatu, isa Yerusaalem ilaalchisee, ‹Isheen in jiraatamti,› magaalota Yihudaa ilaalchisee immoo, ‹In ijaaraman, bakkeewwan isaanii kufaniis ani in deebisa,› jedhu, isa gadi fageenyatti, ‹Goga; ani lageen kee in goga,› jedhu, isa Kooreshii ilaalchisee, ‹Inni tiksee koo dha, waan ani fedhe hundumas in raawwata› jedhu; Yerusaalem ilaalchisee, ‹Isheen in ijaaramti,› mana qulqullummaa ilaalchisee immoo, ‹Bu'uurri kee in kaa'ama› jedhu.