Isaias 44

44 ¹Apan karon paminaw, Jacob nga akong alagad, Israel nga akong gipili. ²Mao kini ang giingon sa atong Amahan—siya nga nagbuhat kanimo, nga nag-umol kanimo sukad sa tagoangkan ug motabang kanimo: Ayaw kahadlok, Jacob nga akong alagad, Jeshurun nga akong gipili. ^a a v2 Ang Jeshurun maoy usa ka malumo ug balaknong ngalan alang sa Israel nga nagkahulogan ug “ang matarong” — usa ka pulong sa pagbati alang sa katawhan nga gipili sa atong Amahan. ³Kay akong buboan ug tubig ang giuhaw nga yuta ug mga sapa ang mala nga yuta; akong ibubo ang akong Espiritu sa imong mga anak ug ang akong panalangin sa imong mga kaliwat. ⁴Manurok sila taliwala sa mga sagbot sama sa mga willow sa daplin sa nagadagayday nga mga sapa. ⁵Moingon kini, ‘Iya ako sa Amahan’; ang usa magtawag sa iyang kaugalingon sa ngalan ni Jacob; ug ang lain mosulat sa iyang kamot, ‘Iya sa Amahan,’ ug modawat sa ngalan nga Israel.

Ang Nahauna ug ang Naulahi

⁶Mao kini ang giingon sa atong Amahan—ang Hari sa Israel ug ang iyang Manunubos, ang Amahan sa kasundalohan sa langit: Ako mao ang nahauna ug ako mao ang naulahi; gawas kanako walay laing dios. ⁷Kinsa ang sama kanako? Pasagdi siya nga momantala niini. Pasagdi siya nga mopahayag ug mobutyag niini sa akong atubangan, sukad sa adlaw nga akong gitukod ang karaang katawhan. Pasagdi sila nga motagna sa umaabot, ug kon unsa pa ang mahitabo. ⁸Ayaw pangurog, ayaw kahadlok. Dili ba giingnan ko na kamo kaniadto ug gipahayag kini? Kamo ang akong mga saksi. Aduna bay laing Amahan gawas kanako? Walay laing Bato; wala akoy nahibaloan.

⁹Ang tanan nga naghimo ug mga dios-dios walay pulos, ug ang mga butang nga ilang gipakamahal walay bili. Ang ilang kaugalingong mga saksi walay makita ug walay nahibaloan, busa sila maulawan. ¹⁰Kinsa ang maghimo ug dios o magtunaw ug dios-dios nga walay kapuslanan sa naghimo niini? ¹¹Tan-awa—ang tanan niyang mga kauban maulawan, kay ang mga mag-uumol mga tawo lamang. Patiguma silang tanan ug patindoga; mangalisang sila ug maulawan nga dungan.

¹²Ang panday sa puthaw mag-umol ug galamiton nga puthaw, nga magtrabaho niini ibabaw sa mga baga; iya kining hulmahon pinaagi sa mga maso ug salsalon pinaagi sa iyang kusgang bukton. Apan gigutom siya ug mikubos ang iyang kusog; wala siya moinom ug tubig ug naluya. ¹³Ang panday sa kahoy mag-inat ug igsusukod nga pisi ug magmarka sa kahoy pinaagi sa lapis; iya kining buhaton pinaagi sa mga pait ug markahan pinaagi sa kompas. Iya kining hulmahon ngadto sa dagway sa usa ka tawo, nga may katahom sa tawo, aron mopuyo sa usa ka templo. ¹⁴Mamutol siya ug mga sedro, o mopili ug sipres o encina ug pasagdan kining motubo nga kusgan taliwala sa mga kahoy sa lasang. Magtanom siya ug sedro, ug ang ulan maoy mopatubo niini. ¹⁵Gamiton niya kini nga sugnod. Mokuha siya ug diyutay niini ug magpainit; magdagkot siya ug kalayo ug magluto ug tinapay. Apan maghimo usab siya ug dios ug mosimba niini; maghimo siya ug dios-dios ug moyukbo niini. ¹⁶Sunogon niya ang katunga sa kahoy sa kalayo; ibabaw niini mag-ihaw siya ug karne, mokaon hangtod mabusog, ug magpainit. Moingon siya, ‘Ah, nainitan ako; gibati ko ang kalayo.’ ¹⁷Ug gikan sa nahibilin maghimo siya ug dios, ang iyang dios-dios; moyukbo siya niini ug mosimba, mag-ampo siya niini ug moingon, ‘Luwasa ako, kay ikaw ang akong dios!’

¹⁸Wala silay nahibaloan, wala silay nasabtan; ang ilang mga mata gitabonan aron dili sila makakita, ug ang ilang mga kasingkasing usab, aron dili sila makasabot. ¹⁹Walay mohunong sa paghunahuna, walay may kahibalo o panabot nga moingon, ‘Ang katunga niini akong gisunog sa kalayo; nagluto pa gani ako ug tinapay ibabaw sa mga baga niini, nag-ihaw ako ug karne ug mikaon. Himoon ko ba ang nahibilin nga usa ka dulumtanan? Moyukbo ba ako sa usa ka putol nga kahoy?’ ²⁰Nagakaon siya ug abo; ang nalimbongan nga kasingkasing nagpahisalaag kaniya. Dili niya maluwas ang iyang kaugalingon o makaingon, ‘Dili ba usa ka bakak ang akong gigunitan sa akong tuong kamot?’

²¹Hinumdomi kining mga butanga, Jacob, ug ikaw, Israel, kay ikaw akong alagad. Giumol ko ikaw; ikaw akong alagad. Israel, dili ko ikaw kalimtan. ²²Gipapas ko ang imong mga kalapasan sama sa panganod, ang imong mga sala sama sa gabon sa buntag. Balik kanako, kay gitubos ko na ikaw.

²³Pag-awit, mga langit, kay ang atong Amahan nagbuhat niini! Paghugyaw, mga kahiladman sa yuta. Panag-awit, mga bukid, lasang, ug ang matag kahoy niini! Kay gitubos sa atong Amahan si Jacob, ug iyang gipakita ang iyang himaya diha sa Israel.

²⁴Mao kini ang giingon sa atong Amahan—ang imong Manunubos, nga nag-umol kanimo sukad sa tagoangkan: Ako ang imong Amahan, ang Magbubuhat sa tanang butang, nga mao lamang ang nagbukhad sa kalangitan, nga naglukop sa yuta nga mag-inusara, ²⁵nga nagsumpo sa mga timailhan sa mini nga mga propeta ug naghimong buang-buang sa mga mananagna, nga nagtumba sa kahibalo sa mga maalamon ug naghimo sa ilang kaalam nga binuang, ²⁶nga nagpamatuod sa pulong sa iyang alagad ug nagtuman sa tambag sa iyang mga mensahero, nga nag-ingon mahitungod sa Jerusalem, ‘Pagapuy-an siya,’ ug mahitungod sa mga siyudad sa Juda, ‘Pagatukoron sila pag-usab, ug akong ipasig-uli ang ilang mga nangaguba,’ ²⁷nga nag-ingon sa kahiladman, ‘Pagmala; akong pamad-on ang imong mga suba,’ ²⁸nga nag-ingon mahitungod kang Ciro, ‘Siya ang akong magbalantay, ug iyang tumanon ang tanan nga akong gikahimut-an’; nga nag-ingon mahitungod sa Jerusalem, ‘Pagatukoron siya pag-usab,’ ug mahitungod sa templo, ‘Igatukod ang imong patukoranan.’