ஏசாயா 44

44 ¹இப்பொழுதோ கேள், என் ஊழியக்காரனாகிய யாக்கோபே, நான் தெரிந்துகொண்ட இஸ்ரவேலே. ²உன்னை உண்டாக்கினவரும், தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்தே உன்னை உருவாக்கினவரும், உனக்கு உதவிசெய்கிறவருமாகிய எங்கள் பிதா சொல்லுகிறதாவது: என் ஊழியக்காரனாகிய யாக்கோபே, பயப்படாதே, எஷூரனே, நான் தெரிந்துகொண்டவனே. ^a a v2 எஷூரன் என்பது இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு மென்மையான, கவிதை நயமுள்ள பெயர்; அதன் பொருள் "செம்மையானவன்" — எங்கள் பிதா தெரிந்துகொண்ட ஜனத்தின்மேலுள்ள பாசத்தின் அன்புச்சொல். ³தாகமுள்ள நிலத்தின்மேல் தண்ணீரையும், வறண்ட தரையின்மேல் ஆறுகளையும் நான் ஊற்றுவேன்; உன் பிள்ளைகள்மேல் என் ஆவியையும், உன் சந்ததியின்மேல் என் ஆசீர்வாதத்தையும் ஊற்றுவேன். ⁴அவர்கள் புல்லின் நடுவே தழைத்தோங்குவார்கள் அலரிமரங்களைப்போல ஓடுகிற நீரோடைகள் அருகில். ⁵ஒருவன், ‘நான் பிதாவினுடையவன்’ என்பான்; வேறொருவன் தன்னை யாக்கோபின் நாமத்தால் அழைத்துக்கொள்வான்; இன்னொருவன் தன் கையில், ‘பிதாவினுடையவன்’ என்று எழுதி, இஸ்ரவேல் என்னும் நாமத்தைத் தரித்துக்கொள்வான்.

முந்தினவரும் பிந்தினவரும்

⁶இஸ்ரவேலின் ராஜாவும், அதின் மீட்பருமாகிய, சேனைகளின் பிதாவாயிருக்கிற எங்கள் பிதா சொல்லுகிறதாவது: நானே முந்தினவர், நானே பிந்தினவர்; என்னைத்தவிர தேவன் இல்லை. ⁷என்னைப்போல் இருக்கிறவன் யார்? அவன் அதைக் கூறட்டும். என் முன்பாக அதை அறிவித்து விவரிக்கட்டும், நான் பூர்வ ஜனத்தை நிலைநிறுத்திய நாள்முதல் நடந்தவைகளையும். வரப்போகிறவைகளையும், இனிச் சம்பவிக்கப்போகிறவைகளையும் அவர்கள் முன்னறிவிக்கட்டும். ⁸நடுங்காதேயுங்கள், பயப்படாதேயுங்கள். ஆதிமுதலே நான் உங்களுக்கு அதைச் சொல்லவில்லையா அறிவிக்கவில்லையா? நீங்களே என் சாட்சிகள். என்னைத்தவிர வேறே பிதா உண்டோ? கன்மலை ஒன்றுமில்லை; நான் ஒன்றையும் அறியேன்.

⁹விக்கிரகங்களை உண்டாக்குகிற யாவரும் வீணானவர்கள், அவர்கள் விரும்பிப் பாதுகாக்கும் பொருள்கள் பயனற்றவைகள். அவர்களுடைய சொந்த சாட்சிகள் ஒன்றையும் காணாமலும் அறியாமலும் இருக்கிறார்கள்; ஆகையால் அவர்கள் வெட்கப்பட்டுப்போவார்கள். ¹⁰தனக்கு ஒரு பயனுமில்லாத தேவனை உருவாக்குகிறவனும், விக்கிரகத்தை வார்ப்பிக்கிறவனும் யார்? ¹¹இதோ, அவனுடைய தோழர் யாவரும் வெட்கப்பட்டுப்போவார்கள்; தொழிலாளிகளோ மனிதர் மாத்திரமே. அவர்கள் யாவரும் ஒன்றுகூடி நிற்கட்டும்; அவர்கள் திடுக்கிட்டு ஏகமாய் வெட்கப்பட்டுப்போவார்கள்.

¹²கொல்லன் ஒரு இரும்பு ஆயுதத்தை வனைந்து, அதைத் தழலின்மேல் வேலைசெய்கிறான்; சுத்தியல்களால் அதை வடிவமைத்து, தன் புயபலத்தால் அதைப் புடமிடுகிறான். ஆயினும் அவன் பசியடைந்து பெலனிழக்கிறான்; தண்ணீர் குடியாமல் தளர்ந்துபோகிறான். ¹³தச்சன் அளவுநூலை நீட்டி, எழுத்தாணியால் மரத்தில் அடையாளமிட்டு, உளிகளால் அதை வேலைசெய்து, கவராயத்தால் அதை வரையறுக்கிறான். மனிதனுடைய ரூபமாக அதை வடிவமைத்து, மனிதசௌந்தரியத்தோடே கோவிலில் நிலைக்கும்படி செய்கிறான். ¹⁴அவன் கேதுருமரங்களை வெட்டி, அல்லது தேவதாரு மரத்தையாவது கருவாலி மரத்தையாவது தெரிந்துகொண்டு, காட்டின் மரங்களுக்குள்ளே அதைப் பலமாய் வளரவிடுகிறான். அவன் ஒரு கேதுருவை நாட்டுகிறான், மழை அதை வளர்க்கிறது. ¹⁵அது மனிதனுக்கு எரிபொருளாகும். அவன் அதில் கொஞ்சம் எடுத்துக் குளிர்காய்கிறான்; அவன் தீ மூட்டி அப்பம் சுடுகிறான். ஆனாலும் அவன் ஒரு தேவனை உண்டாக்கி, அதைத் தொழுதுகொள்ளுகிறான்; ஒரு விக்கிரகத்தைச் செய்து, அதற்கு முன்பாக பணிந்துகொள்ளுகிறான். ¹⁶அதில் பாதி மரத்தை நெருப்பில் எரிக்கிறான்; அதின்மேல் இறைச்சியைப் பொரித்து, திருப்தியாய்ச் சாப்பிட்டுக் குளிர்காய்கிறான். அவன் சொல்லுகிறதாவது, ‘ஆ, எனக்குச் சூடாயிற்று; நெருப்பை உணர்கிறேன்.’ ¹⁷மீதியானதில் அவன் ஒரு தேவனை, தன் விக்கிரகத்தை உண்டாக்குகிறான்; அதற்கு முன்பாக பணிந்து தொழுதுகொள்ளுகிறான், அதை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணி, சொல்லுகிறதாவது, ‘என்னை இரட்சியும், நீரே என் தேவன்!’

¹⁸அவர்கள் ஒன்றும் அறியார்கள், ஒன்றும் உணரார்கள்; காணக்கூடாதபடி அவர்கள் கண்கள் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது, உணரக்கூடாதபடி அவர்கள் இருதயங்களும் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ¹⁹ஒருவனும் சிந்தித்துப் பாராமலும், அறிவும் விவேகமும் இல்லாமலும் இருந்து இப்படிச் சொல்வதில்லை, ‘அதில் பாதியை நெருப்பில் எரித்தேன்; அதின் தழலின்மேல் அப்பமும் சுட்டேன், இறைச்சியையும் பொரித்துச் சாப்பிட்டேன். மீதியானதை நான் ஒரு அருவருப்பாக்குவேனோ? ஒரு மரக்கட்டைக்கு முன்பாக நான் பணிந்துகொள்வேனோ?’ ²⁰அவன் சாம்பலை உண்ணுகிறான்; மோசம்போன இருதயம் அவனை வழிதப்பப்பண்ணிற்று. அவன் தன்னைத்தானே இரட்சித்துக்கொள்ளவும் மாட்டான், சொல்லவும் மாட்டான், ‘என் வலதுகையில் நான் ஒரு பொய்யைப் பிடித்திருக்கவில்லையா?’

²¹யாக்கோபே, இவைகளை நினைத்துக்கொள், இஸ்ரவேலே, நீயும் நினைத்துக்கொள், நீ என் ஊழியக்காரன். நான் உன்னை உருவாக்கினேன்; நீ என் ஊழியக்காரன். இஸ்ரவேலே, நான் உன்னை மறவேன். ²²மேகத்தைப்போல் உன் மீறுதல்களையும், காலைப் பனியைப்போல் உன் பாவங்களையும் அகற்றிப்போட்டேன். என்னிடத்தில் திரும்பு, நான் உன்னை மீட்டுக்கொண்டேன்.

²³வானங்களே, பாடுங்கள், எங்கள் பிதா இதைச் செய்தார்! பூமியின் ஆழங்களே, ஆர்ப்பரியுங்கள். மலைகளே, கெம்பீரமாய்ப் பாடுங்கள், காடே, அதிலுள்ள சகல மரங்களே, பாடுங்கள்! எங்கள் பிதா யாக்கோபை மீட்டுக்கொண்டார், இஸ்ரவேலில் தம்முடைய மகிமையை விளங்கப்பண்ணுகிறார்.

²⁴தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்தே உன்னை உருவாக்கின உன் மீட்பராகிய எங்கள் பிதா சொல்லுகிறதாவது: சகலத்தையும் உண்டாக்கினவராகிய நானே உன் பிதா, தனியே வானங்களை விரித்தவர், என் சுயமாய்ப் பூமியைப் பரப்பினவர், ²⁵பொய்த் தீர்க்கதரிசிகளின் அடையாளங்களை வீணாக்கி, குறிசொல்லுகிறவர்களைப் பயித்தியக்காரராக்குகிறவர்; ஞானிகளின் அறிவைப் புரட்டி, அவர்களுடைய அறிவை மதியீனமாக மாற்றுகிறவர்; ²⁶தம்முடைய ஊழியக்காரனுடைய வார்த்தையை உறுதிப்படுத்தி, தம்முடைய தூதர்களின் ஆலோசனையை நிறைவேற்றுகிறவர்; எருசலேமைக்குறித்து, ‘அது குடியேற்றப்படும்’ என்றும், யூதாவின் பட்டணங்களைக்குறித்து, ‘அவைகள் கட்டப்படும், நான் அவைகளின் பாழிடங்களைச் செம்மைப்படுத்துவேன்’ என்றும் சொல்லுகிறவர்; ²⁷ஆழத்தை நோக்கி, ‘வற்றிப்போ; உன் நதிகளை நான் வறளச்செய்வேன்’ என்று சொல்லுகிறவர்; ²⁸கோரேசைக்குறித்து, ‘அவன் என் மேய்ப்பன், எனக்குப் பிரியமானதையெல்லாம் அவன் நிறைவேற்றுவான்’ என்றும்; எருசலேமைக்குறித்து, ‘அது கட்டப்படும்’ என்றும், தேவாலயத்தைக்குறித்து, ‘உன் அஸ்திபாரம் போடப்படும்’ என்றும் சொல்லுகிறவர்.