መንፈሰይ ኣብ ውሉድካ

ኣቦና ኣብ ደቂ እስራኤል ማይን መንፈስን ከም ዝፈስስ ይመባፀዕ። ደሓር ነቲ ፍርቂ ዕንፀይቲ ኣንዲዱ ምግቡ ዝጥብስ፥ ነቲ ዝተረፈ ፍርቂ ድማ እናሰገደ ‘ኣድሕነኒ’ ኢሉ ዝልምን ሰብ ነዊሕ ይጥምቶ። ኣንፃር እዙይ፥ ሓጢኣት ከም ናይ ንግሆ ጊሜ ይድምሰስ።

ምዕራፍ 44።

ሕዚ ግና ኣታ ባርያይ ያእቆብ፥ ኣታ ኣነ ዝሓረኹኻ እስራኤል፥ ስማዕ። ዝፈጠረካ፥ ካብ ማህፀን ዝደኰነካ፥ ዝሕግዘካ ኣቦና ከምዙይ ይብል ኣሎ፦ ኣታ ባርያይ ያእቆብ፥ ኣይትፍራሕ፤ ኣታ ኣነ ዝሓረኹኻ ይሹሩን። ^a ኣብ ዝፀምአ ምድሪ ማይ፥ ኣብ ንቑፅ ምድሪ ኸዓ ወሓዝቲ ኸፍስስ እየ እሞ፤ መንፈሰይ ኣብ ደቅኻ፥ በረኸተይ ድማ ኣብ ዘርእኻ ኸፍስስ እየ። ኣብ ማእኸል ሳዕሪ ኸም ኣእዋም ኲሓ ኣብ ጥቓ ዝውሕዝ ወሓዝቲ ኽበቍሉ እዮም። እዝ ሓደ ‘ኣነ ናይ ኣቦ እየ’ ክብል እዩ፤ ካልእ ድማ ርእሱ ብስም ያእቆብ ክፅውዕ እዩ፤ ካልእ ከዓ ኣብ ኢዱ ‘ናይ ኣቦ’ ኢሉ ክፅሕፎ እዩ፤ ስም እስራኤል ድማ ክወስድ እዩ።

እቲ ቐዳማይን እቲ ዳሕራዋይን

ንጉስ እስራኤልን ተበዃዩን፥ ኣቦ ሰራዊት ሰማይ ዝኾነ ኣቦና ከምዙይ ይብል ኣሎ፦ ኣነ ቐዳማይ እየ፥ ኣነ ዳሕረዋይ እየ፤ ብዘይ ኣነ ኣምላኽ የለን። ከማይ መን ኣሎ? ይእውጆ፤ ይንገር፥ ኣብ ቅድመይ ድማ የቐምጦ፤ ካብታ ናይ ጥንቲ ህዝቢ ዝሰራዕኩላ መዓልቲ ጀሚሩ፥ እቲ ዝመፅእ ነገርን እቲ ዝኸውን ነገርን ኣቐዲሞም ይንገሩ። ኣይትንቀጥቀጡ፥ ኣይትፍርሑ። ካብ ጥንቲ ኣይነገርኩኹምንዶ፥ ኣይገለፅኩልኩምንዶ? ንስኻትኩም ምስክረይ ኢኹም። ብዘይ ኣነ ካልእ ኣቦ ኣሎዶ? ኰዅሒ የለን፤ ካልእ ኣይፈልጥን እየ።

እቶም ጣዖታት ዝሰርሑ ዅሎም ከንቱ እዮም፥ እቲ ዚምነይዎ ነገራት ከዓ ዋጋ ኣልቦ እዩ። ምስክራቶም ገለ ኣይርእዩን ገለ ኣይፈልጡን እዮም፤ ስለዙይ ክሓፍሩ እዮም። ንሰራሕኡ ዘይጠቅም ኣምላኽ ዝገብር ወይ ጣዖት ዝሰርሕ መን እዩ? እንሆ፥ ኵሎም ብፆቱ ክሓፍሩ እዮም፥ እቶም በዓል ሞያ ኸዓ ሰብ ጥራሕ እዮም እሞ። ኵሎም ይተኣከቡ እሞ ይቑሙ፤ ብሓደ ክሽበሩን ክሓፍሩን እዮም።

ቀጥቃጢ ሓፂን ኣቕሓ ሓፂን ይሰርሕ፥ ኣብ ልዕሊ ጓህሪ ድማ ይሰርሕ፤ ብመዶሻታት ይቐርፆ፥ ብሓያል ቅልፅሙ ድማ ይሰርሕ። ይጠሚ ሓይሉ ድማ ይጎድል፤ ማይ ኣይሰቲ ይሕለል ድማ። ፀራቢ መዐቀኒ ገመድ ይዝርግሖ፥ ነቲ ዕንፀይቲ ድማ ብርሳስ ይስምሮ፤ ብመፃፈፊ ይሰርሕ፥ ብመቕለቢ ድማ የምልክቶ። ናብ መልክዕ ሰብ ይቐርፆ፥ ብፅባቐ ሰብ ኣብ ቤት ኣማልኽቲ ምእንቲ ኽቕመጥ። ኣእዋም ዝግባ ይቘርፅ፥ ወይ ኦም ፅሕዲ ይሐሪ፥ ወይ ዋንዛ፥ ኣብ ማእኸል ኣእዋም ዱር ድማ ከም ዝበርትዐ ይገብሮ። ኦም ዝግባ ይተክል፥ ዝናም ድማ የዕብዮ። ንሓዊ የውዕሎ። ካብኡ ወሲዱ ይመውቕ፤ ሓዊ የንድድ እንጀራ ድማ ይስንክት። ኣምላኽ ከዓ ይገብር፥ የምልኾ ድማ፤ ጣዖት ይገብር ይሰግደሉ ድማ። ፍርቂ እቲ ዕንፀይቲ ኣብ ሓዊ የቃፅሎ፤ ኣብ ልዕሊኡ ስጋ ይጠብስ፥ ፀጊቡ ይበልዕ፥ ይመውቕ ድማ። ከምዙይ ይብል፦ ‘ኣሀ፥ ሞቒቐ ኣለኹ፤ ሓዊ ርእየ ኣለኹ።’ ካብቲ ዝተረፈ ኸዓ ኣምላኽ፥ ጣዖቱ ይገብር፤ ይሰግደሉን የምልኾን፤ ናብኡ ይፅሊ፥ ከምዙይ ከዓ ይብል፥ ‘ኣምላኸይ ኢኻሞ ኣድሕነኒ!’

ገለ እኳ ኣይፈልጡን፥ ገለ እኳ ኣየስተውዕሉን፤ ምእንቲ ኸይርእዩ ኣዒንቶም ተለቕሊቐን፥ ልቦም ድማ ምእንቲ ኸየስተውዕሉ። ሓደ እኳ ደው ኢሉ ኣይሓስብን፤ ‘ፍርቁ ብሓዊ ኣንዲደዮ፤ ኣብ ልዕሊ እቲ ፍሕሚ እኳ እንጀራ ሸሚተ፤ ስጋ ጠቢሰ ድማ በሊዐ። ነቲ ዝተረፈ ርዅሰትዶ ኽገብሮ እየ? ንጉንዲ ዕንፀይቲ ኽሰግደሉዶ እየ?’ ኢሉ ዝዛረብ ፍልጠት ወይ ምስትውዓል ዘለዎ የለን። ሓሙዅሽቲ ይምገብ፤ ዝተዓሻሸወ ልቡ ኣስሓቶ። ንነፍሱ ኼድሕን፥ ከምዙይ ኢሉ ኽብል ኣይኽእልን፥ ‘ኣብ የማናይ ኢደይ ሓሶትዶ ሒዘ ኣይኮንኩን?’

ኦ ያእቆብ፥ ነዝ ነገራት እዙይ ዘክሮ፤ ኦ እስራኤል፥ ንስኻ ኸዓ ባርያይ ኢኻሞ። ኣነ ፈጠርኩኻ፤ ንስኻ ባርያይ ኢኻ። ኦ እስራኤል፥ ኣይርስዓካን እየ። ንምትሕልላፍካ ኸም ደበና ፀራሪገዮ፥ ንሓጢኣትካ ድማ ከም ናይ ንጉሆ ግመ። ተበዂየካ እየሞ ናባይ ተመለስ።

ኦ ሰማያት ዘምሩ፥ ኣቦና ገይርዎ እዩሞ! ኣቱም መዓሙቝ ምድሪ፥ ዓው ኢልኩም ጨድሩ። ኣቱም ኣኽራን፥ ኦ ዱር፥ ኣብኡ ዘሎ ዅሉ ኦምን፥ እልል በሉ! ኣቦና ንያእቆብ ተበዂይዎ እዩሞ፥ ኣብ እስራኤል ድማ ክብሩ የግህድ።

ተበዂዪኻ፥ ካብ ማህፀን ዝፈጠረካ ኣቦና ከምዙይ ይብል ኣሎ፦ ኣነ ኣቦኻ፥ ዅሉ ነገር ዝሰርሕ፥ ንበይነይ ንሰማያት ዝዘርግሕ፥ ባዕለይ ንምድሪ ዝዘርግሓ እየ፥ ነቲ ምልክት ናይ ሓሰውቲ ነቢያት ዘፍሽል፥ ንጠንቈልቲ ድማ ዓሻ ዝገብር፥ ንትምህርቲ ጠቢባን ዝግልብጥ፥ ንፍልጠቶም ድማ ናብ ዕሽነት ዝቕይር፥ ነቲ ቓል ባርያኡ ዘረጋግፅ፥ ንምኽሪ ልኡኻቱ ድማ ዝፍፅም፥ ብዛዕባ ኢየሩሳሌም ‘ሰብ ክሰፍራ እዩ’፥ ብዛዕባ ኸተማታት ይሁዳ ኸዓ ‘ክስርሓ እየን፥ ዑናታተን ድማ ከሐድሶ እየ’ ዝብል፥ ነቲ መዓሙቝ ‘ንቐፅ፤ ንወሓይዝትኻ ኸንፅፎ እየ’ ዝብል፥ ብዛዕባ ቂሮስ ‘ንሱ ጓሳየይ እዩ፥ ዝደልዮ ዅሉ ኸዓ ክፍፅም እዩ’፤ ብዛዕባ ኢየሩሳሌም ‘ክትስራሕ እያ’፥ ብዛዕባ እታ ቤተ መቕደስ ድማ ‘መሰረትኪ ክስረት እዩ’ ዝብል።