യെശയ്യാ 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കേൾക്കുക, എന്റെ ദാസനായ യാക്കോബേ, ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത യിസ്രായേലേ. ²നിന്നെ നിർമിച്ച്, ഗർഭപാത്രത്തിൽവച്ചേ നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തി, നിന്നെ സഹായിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ദാസനായ യാക്കോബേ, ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത യെശൂറൂനേ, ഭയപ്പെടരുത്. ^a a v2 യെശൂറൂൻ എന്നത് യിസ്രായേലിന്റെ ആർദ്രവും കാവ്യാത്മകവുമായ ഒരു നാമമാണ്; “നേരുള്ളവൻ” എന്ന് അർഥം — നമ്മുടെ പിതാവ് തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തോടുള്ള വാത്സല്യത്തിന്റെ വിളിപ്പേര്. ³ദാഹിച്ച നിലത്തു ഞാൻ വെള്ളവും ഉണങ്ങിയ ഭൂമിയിൽ അരുവികളും പകരും; നിന്റെ മക്കളുടെമേൽ എന്റെ ആത്മാവിനെയും നിന്റെ സന്തതിയുടെമേൽ എന്റെ അനുഗ്രഹത്തെയും ഞാൻ പകരും. ⁴ഒഴുകുന്ന അരുവികൾക്കരികെയുള്ള അലരിവൃക്ഷങ്ങൾപോലെ അവർ പുല്ലിന്റെ ഇടയിൽ മുളച്ചുവരും. ⁵ഒരുവൻ, ‘ഞാൻ പിതാവിനുള്ളവൻ’ എന്നു പറയും; മറ്റൊരുവൻ തന്നെത്തന്നെ യാക്കോബിന്റെ നാമത്താൽ വിളിക്കും; വേറൊരുവൻ ‘പിതാവിനുള്ളവൻ’ എന്നു തന്റെ കൈമേൽ എഴുതി യിസ്രായേൽ എന്ന നാമം സ്വീകരിക്കും.

ആദ്യനും അന്ത്യനും

⁶യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവും അവന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനും സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവുമായ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ ആദ്യനും ഞാൻ അന്ത്യനും ആകുന്നു; എന്നെക്കൂടാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. ⁷എന്നെപ്പോലെ ആരുണ്ട്? അവൻ അതു വിളംബരം ചെയ്യട്ടെ. ഞാൻ ഒരു പുരാതനജനത്തെ സ്ഥാപിച്ച നാൾമുതൽ ഉള്ളതൊക്കെയും അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ച് എന്റെ മുമ്പാകെ നിരത്തിവയ്ക്കട്ടെ. വരുന്നതും ഇനി സംഭവിക്കാനുള്ളതും അവർ മുൻകൂട്ടി പറയട്ടെ. ⁸നടുങ്ങരുത്, ഭയപ്പെടരുത്. പണ്ടേ ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞ് അതു പ്രഖ്യാപിച്ചില്ലയോ? നിങ്ങൾ എന്റെ സാക്ഷികൾ. എന്നെക്കൂടാതെ വേറൊരു പിതാവുണ്ടോ? പാറയില്ല; ഞാൻ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.

⁹വിഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവരെല്ലാം ശൂന്യർ, അവർ വിലമതിക്കുന്നവയോ നിഷ്പ്രയോജനം. അവരുടെ സ്വന്തം സാക്ഷികൾ ഒന്നും കാണുന്നില്ല, ഒന്നും അറിയുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് അവർ ലജ്ജിച്ചുപോകും. ¹⁰ഉണ്ടാക്കിയവനു ഒരു പ്രയോജനവും ചെയ്യാത്ത ഒരു ദൈവത്തെ ഉണ്ടാക്കുകയോ ഒരു വിഗ്രഹത്തെ വാർത്തെടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ ആരുണ്ട്? ¹¹ഇതാ, അവന്റെ കൂട്ടാളികളെല്ലാം ലജ്ജിച്ചുപോകും, ശില്പികൾ വെറും മനുഷ്യർ മാത്രമല്ലോ. അവരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചുകൂടി നിലകൊള്ളട്ടെ; അവർ ഒരുമിച്ച് ഭയവിഹ്വലരായി ലജ്ജിച്ചുപോകും.

¹²കൊല്ലൻ ഒരു ഇരുമ്പായുധം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു, കനലിന്മേൽ അതിനെ പണിയുന്നു; ചുറ്റികകൊണ്ട് അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തി തന്റെ ബലമുള്ള ഭുജംകൊണ്ട് അതിനെ അടിച്ചുതീർക്കുന്നു. എങ്കിലും അവനു വിശക്കുന്നു, ബലം ക്ഷയിക്കുന്നു; വെള്ളം കുടിക്കാതെ അവൻ തളർന്നുപോകുന്നു. ¹³ആശാരി അളവുനൂൽ നീട്ടി എഴുത്താണികൊണ്ട് മരത്തിൽ അടയാളമിടുന്നു; ഉളികൊണ്ട് അതിനെ പണിതു വട്ടക്കോൽകൊണ്ട് അടയാളമിടുന്നു. ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കേണ്ടതിന് മനുഷ്യസൗന്ദര്യത്തോടെ അതിനെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപമായി അവൻ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ¹⁴അവൻ ദേവദാരുക്കൾ മുറിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സരളവൃക്ഷമോ കരുവേലകമോ തിരഞ്ഞെടുത്ത് കാട്ടിലെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അതിനെ ബലത്തിൽ വളരാൻ അനുവദിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു ദേവദാരു നട്ടുവളർത്തുന്നു, മഴ അതിനെ വളർത്തുന്നു. ¹⁵അവൻ അതു വിറകിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിൽ കുറെ എടുത്ത് തീ കായുന്നു; തീ കത്തിച്ച് അപ്പം ചുടുന്നു. എന്നാൽ അവൻ ഒരു ദൈവത്തെ ഉണ്ടാക്കി അതിനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഒരു വിഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കി അതിനു വണങ്ങുന്നു. ¹⁶മരത്തിൽ പകുതി അവൻ തീയിൽ ചുട്ടെരിക്കുന്നു; അതിന്മേൽ മാംസം ചുട്ടു വേണ്ടുവോളം തിന്നു തീ കായുന്നു. ‘ഹാ, എനിക്കു ചൂടായി; തീ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നു’ എന്ന് അവൻ പറയുന്നു. ¹⁷ശേഷിച്ചതുകൊണ്ട് അവൻ ഒരു ദൈവത്തെ, തന്റെ വിഗ്രഹത്തെ, ഉണ്ടാക്കുന്നു; അതിനു വണങ്ങി ആരാധിക്കുന്നു, അതിനോടു പ്രാർഥിച്ച് ‘എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ, നീ എന്റെ ദൈവമല്ലോ!’ എന്നു പറയുന്നു.

¹⁸അവർ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല, ഒന്നും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു, ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളും. ¹⁹ആരും ചിന്തിച്ചുനിൽക്കുന്നില്ല, ‘ഞാൻ അതിൽ പകുതി തീയിൽ ചുട്ടെരിച്ചു; അതിന്റെ കനലിന്മേൽ അപ്പവും ചുട്ടു, മാംസവും ചുട്ടു ഞാൻ തിന്നു. ശേഷിച്ചതിനെ ഒരു മ്ലേച്ഛവസ്തുവാക്കുമോ? ഒരു മരക്കട്ടയ്ക്കു ഞാൻ വണങ്ങുമോ?’ എന്നു പറയാനുള്ള അറിവോ ഉൾക്കാഴ്ചയോ ആർക്കുമില്ല. ²⁰അവൻ ചാരം തിന്നുന്നു; വഞ്ചിതമായ ഹൃദയം അവനെ തെറ്റിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കാനോ ‘എന്റെ വലങ്കൈയിൽ ഒരു വ്യാജമല്ലയോ ഞാൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്?’ എന്നു പറയാനോ അവനു കഴിയുന്നില്ല.

²¹യാക്കോബേ, ഇവ ഓർക്കുക, യിസ്രായേലേ, നീയും; നീ എന്റെ ദാസനല്ലോ. ഞാൻ നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തി; നീ എന്റെ ദാസൻ. യിസ്രായേലേ, ഞാൻ നിന്നെ മറക്കുകയില്ല. ²²ഒരു മേഘംപോലെ നിന്റെ ലംഘനങ്ങളെയും പ്രഭാതമഞ്ഞുപോലെ നിന്റെ പാപങ്ങളെയും ഞാൻ തുടച്ചുനീക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരിക, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടെടുത്തിരിക്കുന്നുവല്ലോ.

²³ആകാശമേ, ഘോഷിച്ചുപാടുക, നമ്മുടെ പിതാവ് ഇത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു! ഭൂമിയുടെ അധോഭാഗങ്ങളേ, ആർത്തുവിളിക്കുവിൻ. പർവതങ്ങളേ, വനവും അതിലെ സകല വൃക്ഷവുമേ, പാട്ടുപാടി പൊട്ടിവിടുവിൻ! നമ്മുടെ പിതാവ് യാക്കോബിനെ വീണ്ടെടുത്തിരിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് ഇസ്രായേലിൽ തന്റെ മഹത്ത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

²⁴നിന്നെ ഗർഭത്തിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയ, നിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സകലവും സൃഷ്ടിച്ച നിന്റെ പിതാവ് ഞാനാകുന്നു; ഞാൻ തനിയെ ആകാശത്തെ വിരിച്ചു, ഏകനായി ഭൂമിയെ പരത്തി; ²⁵വ്യാജപ്രവാചകന്മാരുടെ ശകുനങ്ങളെ ഞാൻ വ്യർഥമാക്കുന്നു, ലക്ഷണം പറയുന്നവരെ ഭോഷന്മാരാക്കുന്നു; ജ്ഞാനികളുടെ പഠിപ്പിനെ ഞാൻ തകിടം മറിക്കുന്നു, അവരുടെ അറിവിനെ ഭോഷത്തമാക്കുന്നു; ²⁶തന്റെ ദാസന്റെ വചനം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ദൂതന്മാരുടെ ആലോചന നിവർത്തിക്കുന്നവൻ; യെരൂശലേമിനെക്കുറിച്ച് ‘അതിൽ നിവാസികൾ ഉണ്ടാകും’ എന്നും യെഹൂദാനഗരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ‘അവ പുനർനിർമിക്കപ്പെടും, അവയുടെ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളെ ഞാൻ യഥാസ്ഥാനപ്പെടുത്തും’ എന്നും അരുളിച്ചെയ്യുന്നവൻ; ²⁷ആഴിയോട് ‘വറ്റിപ്പോകുക; നിന്റെ നദികളെ ഞാൻ വറ്റിക്കും’ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നവൻ; ²⁸കോരെശിനെക്കുറിച്ച് ‘അവൻ എന്റെ ഇടയൻ, എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം അവൻ നിവർത്തിക്കും’ എന്നും യെരൂശലേമിനെക്കുറിച്ച് ‘അത് പുനർനിർമിക്കപ്പെടും’ എന്നും മന്ദിരത്തെക്കുറിച്ച് ‘നിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇടപ്പെടും’ എന്നും അരുളിച്ചെയ്യുന്നവൻ.