သင်တို့၏သားသမီးများအပေါ် ငါ၏ဝိညာဉ်တော်

ခမည်းတော်သည် ဣသရေလ၏ သားသမီးတို့အပေါ် ရေနှင့် ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းမည်ဟု ကတိပြုတော်မူ၏။ ထို့နောက် ထင်းတုံး၏တစ်ဝက်ကို မီးရှို့၍ ညစာကင်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို ဦးညွှတ်ကာ မိမိကို ကယ်တင်ပါဟု တောင်းပန်သော လူတစ်ဦးကို အကြာကြီး ကြည့်ရှု၏။ ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်တို့သည် နံနက်မြူကဲ့သို့ ပယ်ရှင်းခံရ၏။

အခန်း 44။

သို့ရာတွင် ယခုနားထောင်လော့။ ငါ၏အစေခံ ယာကုပ်၊ ငါရွေးကောက်သော ဣသရေလ။ သင့်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ အမိဝမ်းတွင်းမှစ၍ ပုံသွင်းတော်မူကာ သင့်ကို မစတော်မူမည့် ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— ငါ၏အစေခံ ယာကုပ်၊ ငါရွေးကောက်သော ယေရှုရုန်၊ မကြောက်နှင့်။ ^a အကြောင်းမူကား ငါသည် ရေငတ်သောမြေပေါ်သို့ ရေကို သွန်းလောင်း၍ ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်သို့ စမ်းရေများကို သွန်းလောင်းမည်။ သင်၏သားသမီးများအပေါ်သို့ ငါ၏ဝိညာဉ်တော်ကို၊ သင်၏အမျိုးအနွယ်များအပေါ်သို့ ငါ၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို သွန်းလောင်းမည်။ စီးဆင်းသောရေစမ်းများအနီး မိုးမခပင်များကဲ့သို့ သူတို့သည် မြက်ပင်များအကြားတွင် ပေါက်ဖွားကြလိမ့်မည်။ တစ်ဦးက “ငါသည် ခမည်းတော်၏လူ ဖြစ်၏” ဟုဆိုလိမ့်မည်။ အခြားတစ်ဦးက မိမိကိုယ်ကို ယာကုပ်၏အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်လိမ့်မည်။ နောက်တစ်ဦးကမူ မိမိလက်ပေါ်တွင် “ခမည်းတော်၏ဥစ္စာ” ဟု ရေးမှတ်၍ ဣသရေလ၏အမည်ကို ယူလိမ့်မည်။

အဦးဆုံးနှင့် နောက်ဆုံး

ဣသရေလ၏ရှင်ဘုရင်၊ သူ့ကို ရွေးနုတ်တော်မူသောအရှင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏—ငါသည် အဦးဆုံးဖြစ်၍ ငါသည် နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်၏။ ငါမှတစ်ပါး အခြားဘုရား မရှိ။ ငါနှင့် အဘယ်သူ တူသနည်း။ ထိုသူသည် ကြွေးကြော်ပါစေ။ ရှေးပဝေသဏီလူမျိုးကို ငါ တည်ထောင်သည့်နေ့မှစ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ထိုသူသည် ငါ့ရှေ့မှောက်တွင် ထုတ်ဖော်ကြေညာ၍ တင်ပြပါစေ။ လာလတ္တံ့သောအရာနှင့် နောင်ဖြစ်လတ္တံ့သောအရာတို့ကို သူတို့ ကြိုတင်ဟောကြားကြပါစေ။ မတုန်လှုပ်ကြနှင့်၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ရှေးမဆွကပင် ငါ သင်တို့အား မပြောခဲ့သလော၊ မကြေညာခဲ့သလော။ သင်တို့သည် ငါ၏သက်သေ ဖြစ်ကြ၏။ ငါမှတစ်ပါး အခြားခမည်းတော် ရှိသလော။ အခြားကျောက် မရှိ။ ငါ တစ်စုံတစ်ပါးကိုမျှ မသိ။

ရုပ်တုများကို ပြုလုပ်သောသူအပေါင်းတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်၍ သူတို့ တန်ဖိုးထားသောအရာတို့သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်၏။ သူတို့၏သက်သေများသည် မမြင်၊ မသိသောကြောင့် အရှက်ကွဲကြရ၏။ မိမိကိုပြုလုပ်သူအား အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြုနိုင်သော ဘုရားကို အဘယ်သူ သွန်းလုပ်၍ ရုပ်တုကို အဘယ်သူ သွန်းလောင်းသနည်း။ ကြည့်လော့၊ သူ၏အပေါင်းအဖော်အားလုံး အရှက်ကွဲကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား လက်မှုပညာသည်တို့သည် လူသာမန်မျှသာ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့အားလုံး စုဝေး၍ ရပ်တည်ကြပါစေ။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်၍ အတူတကွ အရှက်ကွဲကြလိမ့်မည်။

ပန်းပဲသမားသည် သံတန်ဆာကို ပုံဖော်ရာ မီးသွေးများပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်၏။ တူများဖြင့် ၎င်းကို ပုံသွင်း၍ မိမိ၏ခွန်အားကြီးသောလက်ရုံးဖြင့် ထုလုပ်၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ဆာလောင်၍ ခွန်အားကုန်ခန်း၏။ ရေမသောက်ရသဖြင့် မောပန်းနွမ်းနယ်၏။ လက်သမားသည် တိုင်းကြိုးကို ဆန့်တန်း၍ ကညစ်ဖြင့် သစ်သားပေါ်တွင် မှတ်သား၏။ ဆောက်များဖြင့် ၎င်းကို ပြုပြင်၍ စက်ဝန်းတံဖြင့် အမှတ်အသားပြု၏။ လူ၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း လူ့အလှအပနှင့် ပြည့်စုံစေလျက် ဗိမာန်၌ တည်နေစေရန် ၎င်းကို ထုဆစ်ပြုလုပ်၏။ သူသည် အာရဇ်ပင်များကို ခုတ်လှဲ၏။ သို့မဟုတ် ထင်းရှူးပင် သို့မဟုတ် ဝက်သစ်ချပင်ကို ရွေးချယ်၍ တောအုပ်ရှိ သစ်ပင်များအကြားတွင် ကြီးထွားခိုင်မာစေ၏။ အာရဇ်ပင်ကို စိုက်ပျိုး၍ မိုးရေက ၎င်းကို ကြီးထွားစေ၏။ ထိုသစ်ပင်ကို သူသည် ထင်းအဖြစ် အသုံးပြု၏။ အချို့ကို ယူ၍ မီးလှုံ၏။ မီးကိုညှိ၍ မုန့်ကို ဖုတ်၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ဘုရားကိုလည်း လုပ်၍ ကိုးကွယ်၏။ ရုပ်တုကိုလုပ်၍ ၎င်းအား ဦးချ၏။ သစ်သား၏ထက်ဝက်ကို သူသည် မီးထဲတွင် မီးရှို့၏။ ၎င်းပေါ်တွင် အမဲသားကင်၍ ဝအောင်စား၍ မီးလှုံ၏။ သူက “အို၊ ငါ နွေးပြီ၊ မီးကို ခံစားရပြီ” ဟုဆို၏။ ကျန်ရှိသောအရာဖြင့် သူသည် ဘုရားတစ်ဆူ၊ မိမိ၏ရုပ်တုကို လုပ်၏။ ၎င်းအား ဦးချ၍ ကိုးကွယ်၏။ ၎င်းအား ဆုတောင်း၍ “ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ၊ အကြောင်းမူကား သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ဘုရား ဖြစ်၏” ဟုဆို၏။

သူတို့သည် အဘယ်အရာကိုမျှ မသိ၊ နားမလည်ကြ။ သူတို့၏မျက်စိများကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် မမြင်နိုင်ကြ။ သူတို့၏စိတ်နှလုံးများကိုလည်း ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် နားမလည်နိုင်ကြ။ မည်သူမျှ ရပ်၍ မစဉ်းစားတတ်။ အသိဉာဏ်ရှိသူ၊ ပိုင်းခြားသိမြင်သူ တစ်ဦးမျှ “၎င်း၏ထက်ဝက်ကို ငါ မီးထဲတွင် မီးရှို့ခဲ့၏။ ၎င်း၏မီးသွေးများပေါ်တွင် မုန့်ကိုပင် ဖုတ်ခဲ့၏။ အမဲသားကင်၍ စားခဲ့၏။ ကျန်ရှိသောအရာကို စက်ဆုပ်ဖွယ်အရာအဖြစ် ငါ ပြုလုပ်ရမည်လော။ သစ်သားတုံးကို ငါ ဦးချရမည်လော” ဟူ၍ မဆိုတတ်။ သူသည် ပြာကို စားသုံး၏။ လှည့်စားခံရသောစိတ်နှလုံးသည် သူ့ကို လမ်းလွဲစေပြီ။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို မကယ်တင်နိုင်။ “ငါ၏လက်ျာလက်၌ မုသားတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည် မဟုတ်လော” ဟူ၍လည်း မဆိုနိုင်။

အိုယာကုပ်၊ ဤအမှုအရာတို့ကို သတိရလော့။ အိုဣသရေလ၊ သင်လည်း သတိရလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ငါ၏အစေခံ ဖြစ်၏။ ငါသည် သင့်ကို ပုံသွင်းခဲ့၏။ သင်သည် ငါ၏အစေခံ ဖြစ်၏။ အိုဣသရေလ၊ ငါသည် သင့်ကို မမေ့လျော့။ ငါသည် သင်၏ပုန်ကန်မှုတို့ကို မိုးတိမ်ကဲ့သို့၊ သင်၏အပြစ်တို့ကို နံနက်ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ပယ်ရှင်းခဲ့ပြီ။ ငါထံသို့ ပြန်လာလော့၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် သင့်ကို ရွေးနုတ်ခဲ့ပြီ။

အိုမိုးကောင်းကင်၊ သီချင်းဆိုလော့။ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော် ပြုတော်မူပြီ။ အိုမြေကြီး၏အနက်ရှိုင်းရာတို့၊ ကြွေးကြော်ကြလော့။ အိုတောင်များတို့၊ သီချင်းဆိုကြလော့။ အိုတောအုပ်နှင့် ၎င်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်တိုင်းတို့၊ ကြွေးကြော်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယာကုပ်ကို ရွေးနုတ်တော်မူပြီ။ ဣသရေလ၌ မိမိ၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။

အမိဝမ်းတွင်းမှစ၍ သင့်ကို ပုံသွင်းတော်မူသော သင်၏ရွေးနုတ်ရှင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— ငါသည် သင်၏ခမည်းတော်၊ အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်၏။ ငါတစ်ပါးတည်းသာလျှင် မိုးကောင်းကင်ကို ဖြန့်ကြက်ခဲ့၍ ငါကိုယ်တိုင် မြေကြီးကို ခင်းကျင်းခဲ့၏။ ငါသည် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပျက်ပြားစေ၍ ဗေဒင်ဆရာတို့ကို အရူးဖြစ်စေ၏။ ပညာရှိတို့၏ အသိပညာကို မှောက်လှန်၍ သူတို့၏ဗဟုသုတကို မိုက်မဲမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ၏။ ငါသည် မိမိ၏အစေခံ၏စကားကို တည်စေ၍ မိမိ၏တမန်တော်တို့၏ အကြံအစည်ကို ပြည့်စုံစေ၏။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ရည်ညွှန်း၍ “ထိုမြို့၌ လူနေထိုင်ကြလိမ့်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ယုဒမြို့များကို ရည်ညွှန်း၍ “ထိုမြို့တို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်၊ ၎င်းတို့၏ပျက်စီးရာများကိုလည်း ငါ ပြန်လည်ပြုပြင်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း ငါဆို၏။ နက်နဲသောရေများအား “ခန်းခြောက်လော့၊ သင်၏မြစ်တို့ကို ငါ ခန်းခြောက်စေမည်” ဟူ၍ ငါဆို၏။ ကုရုမင်းကို ရည်ညွှန်း၍ “သူသည် ငါ၏သိုးထိန်း ဖြစ်၏။ ငါနှစ်သက်သမျှကို သူ ပြီးမြောက်စေလိမ့်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်မြို့ကို ရည်ညွှန်း၍ “ထိုမြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဗိမာန်တော်ကို ရည်ညွှန်း၍ “သင်၏အုတ်မြစ်ကို ချကြလိမ့်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း ငါဆို၏။