My Gees op jou kinders
Die Vader belowe water en Gees wat oor Israel se kinders uitgestort word. Dan 'n lang kyk na 'n man wat die helfte van 'n stomp verbrand om sy aandete te braai en voor die ander helfte buig en dit smeek om hom te red. Daarteenoor: sondes weggevee soos oggendmis.
44 1Maar luister nou, Jakob, my dienaar, Israel wat ek uitgekies het. 2So sê ons Vader—hy wat jou gemaak het, wat jou van die moederskoot af gevorm het en jou sal help: Moenie bang wees nie, Jakob, my dienaar, Jesurun, wat ek uitgekies het. a a v2 Jesurun is ’n tere, digterlike naam vir Israel wat “die opregte een” beteken — ’n woord van toegeneentheid vir die volk wat ons Vader uitgekies het. 3Want ek sal water op die dorstige land giet en strome op die droë grond; ek sal my Gees op jou kinders uitgiet en my seën op jou nakomelinge. 4Hulle sal uitspruit tussen die gras soos wilgers by vloeiende strome. 5Hierdie een sal sê: “Ek behoort aan die Vader”; ’n ander sal homself na die naam van Jakob noem; en nog ’n ander sal op sy hand skryf: “Die Vader s’n,” en die naam van Israel aanneem.
Die Eerste en die Laaste
6So sê ons Vader—die Koning van Israel en sy Verlosser, die Vader van die hemelse leërskare: Ek is die eerste en ek is die laaste; buiten my is daar geen god nie. 7Wie is soos ek? Laat hom dit aankondig. Laat hom dit verklaar en voor my uiteensit, sedert die dag toe ek ’n volk van ouds gevestig het. Laat hulle voorspel wat kom, en wat nog sal wees. 8Moenie beef nie, moenie bang wees nie. Het ek julle nie lank gelede vertel en dit verklaar nie? Julle is my getuies. Is daar enige Vader buiten my? Daar is geen Rots nie; ek weet van geen een nie.
9Almal wat afgode maak, is niks, en die dinge wat hulle koester, is waardeloos. Hulle eie getuies sien niks en weet niks, en daarom word hulle beskaam. 10Wie maak ’n god of giet ’n afgod wat vir sy maker niks baat nie? 11Kyk—al sy metgeselle sal beskaam word, want die vakmanne is net mense. Laat hulle almal bymekaarkom en stelling inneem; hulle sal verskrik en saam beskaam word.
12Die smid vorm ’n ystergereedskap, bewerk dit oor die kole; hy maak dit met hamers en smee dit met sy sterk arm. Tog word hy honger en sy krag begewe hom; hy drink geen water nie en word mat. 13Die timmerman span ’n meetlyn uit en teken die hout af met ’n stif; hy bewerk dit met beitels en teken dit af met ’n passer. Hy vorm dit tot die gestalte van ’n man, met menslike skoonheid, om in ’n heiligdom te woon. 14Hy kap seders af, of kies ’n sipres of ’n eikeboom en laat dit sterk word tussen die bome van die woud. Hy plant ’n seder, en die reën laat dit groei. 15Hy gebruik dit as brandstof. Hy neem ’n deel daarvan en maak hom warm; hy steek ’n vuur aan en bak brood. Maar hy maak ook ’n god en aanbid dit; hy maak ’n afgod en buig daarvoor neer. 16Hy verbrand die helfte van die hout in die vuur; daaroor braai hy vleis, eet hom versadig en maak hom warm. Hy sê: “Ha, ek is warm; ek voel die vuur.” 17En van wat oorbly, maak hy ’n god, sy afgod; hy buig daarvoor neer en aanbid, hy bid tot dit en sê: “Red my, want u is my god!”
18Hulle weet niks, hulle verstaan niks; hulle oë is toegesmeer sodat hulle nie kan sien nie, en ook hulle harte, sodat hulle nie kan verstaan nie. 19Niemand dink na nie, niemand het die kennis of insig om te sê nie: “Die helfte daarvan het ek in die vuur verbrand; ek het selfs brood oor sy kole gebak, ek het vleis gebraai en geëet. Sal ek van die res ’n gruwel maak? Sal ek voor ’n stuk hout neerbuig?” 20Hy voed hom met as; ’n bedroë hart het hom op ’n dwaalweg gelei. Hy kan homself nie red of sê nie: “Hou ek nie ’n leuen in my regterhand vas nie?”
21Onthou hierdie dinge, Jakob, en jy, Israel, want jy is my dienaar. Ek het jou gevorm; jy is my dienaar. Israel, ek sal jou nie vergeet nie. 22Ek het jou oortredinge soos ’n wolk weggevee, jou sondes soos die môremis. Keer terug na my toe, want ek het jou verlos.
23Sing, hemele, want ons Vader het dit gedoen! Juig hardop, dieptes van die aarde. Breek uit in gesang, berge, woud en elke boom daarin! Want ons Vader het Jakob verlos, en hy openbaar sy heerlikheid in Israel.
24So sê ons Vader—jou Verlosser, wat jou van die moederskoot af gevorm het: Ek is jou Vader, die Maker van alle dinge, wat alleen die hemele uitgespan het, wat die aarde op my eie uitgesprei het, 25wat die tekens van valse profete verydel en van waarsêers dwase maak, wat die geleerdheid van die wyses omverwerp en hulle kennis in dwaasheid verander, 26wat die woord van sy dienaar bevestig en die raad van sy boodskappers vervul, wat van Jerusalem sê: “Sy sal bewoon word,” en van die stede van Juda: “Hulle sal herbou word, en ek sal hulle puinhope herstel,” 27wat vir die diepte sê: “Wees droog; ek sal jou riviere laat opdroog,” 28wat van Kores sê: “Hy is my herder, en hy sal alles volbring wat my behaag”; wat van Jerusalem sê: “Sy sal herbou word,” en van die tempel: “Jou fondament sal gelê word.”