Farzandlaringiz ustiga Ruhim
Ota Isroilning bolalariga suv va Ruh to'kishni va'da qiladi. So'ngra bir odamga uzoq nazar tashlanadi: u yog'ochning yarmini yoqib kechki ovqatini qovuradi, qolgan yarmiga esa ta'zim qilib, uni qutqarishini yolvoradi. Bunga qarama-qarshi — tong tumanidek supurib tashlangan gunohlar.
44 1Endi esa eshit, ey qulim Yoqub, ey Men tanlagan Isroil. 2Otamiz — seni yaratgan, seni ona qornidan shakllantirgan va senga yordam beradigan Zot — shunday aytmoqda: Qoʻrqma, ey qulim Yoqub, ey Men tanlagan Yeshurun. a a v2 Yeshurun — Isroilning mehrli, sheʼriy nomi boʻlib, “solih” degan maʼnoni bildiradi; bu Otamiz tanlagan xalqqa boʻlgan mehr-muhabbat ifodasidir. 3Zero, Men chanqagan yerga suv, qaqragan tuproqqa esa anhorlar quyaman; Ruhimni farzandlaring ustiga, barakamni naslingga toʻkaman. 4Ular oqar suvlar boʻyidagi tollar kabi, oʻt-oʻlanlar orasidan unib chiqadi. 5Biri shunday deydi: “Men Otaga mansubman”; boshqasi oʻzini Yoqub nomi bilan ataydi; yana biri qoʻliga “Otaniki” deb yozib, Isroil nomini oʻziga oladi.
Birinchi va Oxirgi
6Otamiz — Isroilning Shohi va uning Najotkori, osmon qoʻshinlarining Otasi — shunday aytmoqda: Men Birinchiman, Men Oxirgiman; Mendan boshqa xudo yoʻq. 7Kim Menga oʻxshaydi? U buni eʼlon qilsin. U bularni bayon etib, Mening oldimda izchil tushuntirsin, Men qadimiy xalqni barpo etgan kundan beri. Kelayotgan va boʻlajak narsalarni ular oldindan aytib bersin. 8Titramanglar, qoʻrqmanglar. Men buni sizlarga ancha oldin aytib, eʼlon qilmaganmidim? Sizlar Mening guvohlarimsiz. Mendan boshqa Ota bormi? Boshqa Qoya yoʻq; Men boshqasini bilmayman.
9But yasovchilarning bari hechdir, ular qadrlaydigan narsalar befoydadir. Ularning oʻz guvohlari na koʻradi, na biladi, shuning uchun ular sharmanda boʻladi. 10Oʻzini yasaganga hech foyda keltirmaydigan xudoni kim yasaydi yoki but kim quyadi? 11Mana, uning sheriklarining bari sharmanda boʻladi, chunki ustalar faqat oddiy odamlardir. Ularning hammasi yigʻilib, oʻrinlarini egallasin; ular birgalikda dahshatga tushib, sharmanda boʻladi.
12Temirchi temir asbobga shakl beradi, uni choʻgʻ ustida qizdirib ishlaydi; uni bolgʻalar bilan yasaydi, kuchli bilagi bilan toblaydi. Biroq u ochqaydi, kuch-quvvati ketadi; suv ichmay, madori quriydi. 13Duradgor oʻlchov ipini tortadi, yogʻochni qalam bilan belgilaydi; uni iskanalar bilan ishlaydi, pargar bilan chizadi. Uni inson qiyofasiga solib, insoniy goʻzallik bilan, ibodatxonada turishi uchun shakllantiradi. 14U sadr daraxtlarini kesadi yoki sarv yoxud eman tanlab, uni oʻrmon daraxtlari orasida baquvvat oʻstiradi. U sadr ekadi, yomgʻir esa uni oʻstiradi. 15U buni yoqilgʻi qiladi. Bir qismini olib isinadi; olov yoqib non yopadi. Biroq u yana xudo yasab, unga sigʻinadi; but yasab, unga taʼzim qiladi. 16Yogʻochning yarmini olovda yoqadi; uning ustida goʻsht qovuradi, toʻyguncha yeb isinadi. U shunday deydi: “Oh, isib ketdim; olov taftini his qilyapman.” 17Qolgan qismidan esa oʻziga xudo — butini yasaydi; unga taʼzim qilib sigʻinadi, unga iltijo qilib shunday deydi: “Meni qutqar, chunki sen mening xudoyimsan!”
18Ular hech narsani bilmaydi, hech narsani anglamaydi; koʻzlari suvab tashlangani uchun koʻra olmaydi, qalblari ham suvalgani uchun tushuna olmaydi. 19Hech kim toʻxtab oʻylamaydi, hech kimda shunday deyishga bilim yoki idrok yoʻq: “Uning yarmini olovda yoqdim; choʻgʻi ustida non ham yopdim, goʻsht qovurib yedim. Qolganini jirkanch butga aylantiraymi? Bir boʻlak yogʻochga taʼzim qilaymi?” 20U kul bilan oziqlanadi; aldangan qalb uni yoʻldan ozdirgan. U oʻzini qutqara olmaydi, na shunday deya oladi: “Oʻng qoʻlimdagi narsa yolgʻon emasmi?”
21Bularni esla, ey Yoqub, sen ham, ey Isroil, chunki sen Mening qulimsan. Men seni shakllantirdim; sen Mening qulimsan. Ey Isroil, Men seni unutmayman. 22Men isyonlaringni bulutday, gunohlaringni tonggi tumanday supurib tashladim. Menga qayt, chunki Men seni qutqardim.
23Sevinib kuylang, ey osmonlar, chunki Otamiz buni amalga oshirdi! Qichqiring, ey yerning tublari. Qoʻshiq boshlang, ey togʻlar, ey oʻrmon va undagi har bir daraxt! Chunki Otamiz Yoqubni qutqardi va Isroilda Oʻz ulugʻvorligini namoyon etadi.
24Otamiz — seni Qutqaruvching, seni ona qornidan shakllantirgan Zot — shunday aytmoqda: Men sening Otangman, hamma narsaning Yaratuvchisiman, osmonlarni yolgʻiz Oʻzim yoygan, yerni yakka Oʻzim yozgan Zotman, 25soxta paygʻambarlarning alomatlarini puchga chiqaradigan, folbinlarni esa ahmoqqa aylantiradigan, donishmandlarning bilimini agʻdaradigan va ularning donoligini ahmoqlikka chiqaradigan Zotman, 26Oʻz qulining soʻzini tasdiqlaydigan va elchilarining maslahatini amalga oshiradigan, Quddus haqida: “U aholiga toʻladi”, deydigan, Yahudo shaharlari haqida esa: “Ular qaytadan quriladi, Men vayronalarini tiklayman”, deydigan Zotman, 27chuqur suvlarga: “Qurigin; Men daryolaringni quritaman”, deydigan Zotman, 28Kir haqida: “U Mening choʻponim, u Mening barcha istaklarimni bajaradi”, deydigan; Quddus haqida: “U qaytadan quriladi”, maʼbad haqida esa: “Poydevoring quriladi”, deydigan Zotman.