يشعياه 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹خو اوس واوره، اے زما نوکره يعقوبه، اے اِسرائيله چې ما غوره کړے يې. ²زمونږ پلار، هغه چې تۀ يې پېدا کړې، چې د ګېډې نه يې تۀ جوړ کړې او مدد به دې کوى، داسې فرمائى: مۀ يرېږه، اے زما نوکره يعقوبه، اے يشورونه چې ما غوره کړے يې. ^a a v2 يشورون د اِسرائيل دپاره يو نرم، شاعرانه نوم دے چې مطلب يې ”سيده کس“ دے — د هغو خلقو دپاره د مينې يوه کلمه چې زمونږ پلار غوره کړل. ³ځکه چې زۀ به په تږې زمکه باندې اوبۀ تويَوم او په وچ ځمکه باندې نهرونه؛ زۀ به خپل روح ستاسو په اولاد باندې تويَوم او خپل برکت ستاسو په نسل باندې. ⁴هغوئ به د واښو په مينځ کښې راوزرغيږى لکه د بهيدونکو نهرونو غاړو ته ولې. ⁵دا يو به ووائى، ’زۀ د پلار يم‘؛ بل به ځان د يعقوب په نوم بولى؛ بل به بيا په خپل لاس باندې وليکى، ’د پلار‘، او د اِسرائيل نوم به اخلى.

اول او آخر

⁶زمونږ پلار، د اِسرائيل بادشاه او د هغۀ خلاصونکے، د آسمان د لښکرو پلار، داسې فرمائى: زۀ اول يم او زۀ آخر يم؛ له ما نه سِوا بل خُدائ نشته. ⁷څوک زما په شان دے؟ هغه دې يې اعلان کړى. هغه دې يې بيان کړى او زما مخکښې دې يې کښېږدى، د هغې ورځې نه چې ما يو قديمى قوم قائم کړو. هغوئ دې د راتلونکى او د هغه څۀ چې لا تر اوسه راتلونکى دى خبر ورکړى. ⁸مۀ لړزيږئ، مۀ يرېږئ. آيا ما تاسو ته د اوږدې مودې نه مخکښې ونۀ وئيل او اعلان مې ونۀ کړو؟ تاسو زما ګواهان يئ. آيا له ما نه سِوا بل څوک پلار شته؟ هيڅ ګټه نشته؛ زۀ د هيچا نه خبر نۀ يم.

⁹هغه ټول چې بتان جوړوى هيڅ نۀ دى، او هغه څيزونه چې هغوئ يې قيمتى ګڼى بې‌کاره دى. د هغوئ خپل ګواهان هيڅ نۀ وينى او هيڅ نۀ پوهيږى، نو هغوئ شرمنده کيږى. ¹⁰څوک يو داسې خُدائ جوړوى يا يو داسې بت توئ کوى چې خپل جوړَوُنکى ته هيڅ ګټه نۀ رسوى؟ ¹¹وګوره، د هغۀ ټول ملګرى به شرمنده شى، ځکه چې کاريګر خو يوازې انسانان دى. هغوئ دې ټول راجمع شى او ودريږى؛ هغوئ به ويرجن شى او ټول به سره شرمنده شى.

¹²پنجره‌ګر د اوسپنې يو اوزار جوړوى، د سکرو په اور کښې يې کار کوى؛ په هتوړو سره يې جوړوى او په خپل زورور لاس سره يې رغوى. خو هغه وږے کيږى او زور يې خلاصيږى؛ اوبۀ نۀ څښى او کمزورے کيږى. ¹³بَدرَګ د ناپ تار راکاږى او په قلم سره په لرګى باندې نښه ايږدى؛ په رندو سره يې جوړوى او په پرکار سره نښه ايږدى. هغه يې د انسان په شکل جوړوى، د انسان په ښائست، چې په يو بتخانه کښې اوسيږى. ¹⁴هغه د ديار ونې پرېکوى، يا د سرو يا د بَلوط يوه ونه غوره کوى او پرېږدى يې چې د ځنګل د ونو په مينځ کښې مضبوطه شى. هغه د ديار يوه ونه کرى، او باران يې لويَوى. ¹⁵هغه دا د سون دپاره کاروى. د هغې يوه حصه اخلى او ځان تودوى؛ اور بلوى او ډوډۍ پخوى. خو هغه يو خُدائ هم جوړوى او عبادت يې کوى؛ يو بت جوړوى او هغۀ ته سجده کوى. ¹⁶هغه د لرګى نيمه حصه په اور کښې سوزوى؛ په هغې باندې غوښه وريتوى، مړه ګېډه خوراک کوى او ځان تودوى. هغه وائى، ’آه، زۀ تود شوم؛ د اور تودوخه مې محسوسيږى.‘ ¹⁷او د هغه څۀ نه چې پاتې وى يو خُدائ جوړوى، خپل بت؛ هغۀ ته سجده کوى او عبادت يې کوى، دُعا ترې غواړى او وائى، ’ما خلاص کړه، ځکه چې تۀ زما خُدائ يې!‘

¹⁸هغوئ هيڅ نۀ پوهيږى، هيڅ نۀ درک کوى؛ د هغوئ سترګې داسې بندې دى چې نۀ شى ليدلے، او د هغوئ زړونه هم، چې نۀ شى پوهېدلے. ¹⁹هيڅوک د سوچ دپاره نۀ درېږى، هيچا ته هغه علم يا هغه بصيرت نشته چې ووائى، ’د دې نيمه حصه ما په اور کښې وسوزوله؛ ما خو د دې په سکرو باندې ډوډۍ هم پخه کړه، غوښه مې وريته کړه او وې خوړله. آيا زۀ به پاتې حصه د يو مکروه څيز په شکل جوړه کړم؟ آيا زۀ به د لرګى يوې تخرګى ته سجده کوم؟‘ ²⁰هغه په ايرو خوراک کوى؛ يو دوکه خوړلے زړۀ هغه لار ورکے کړے دے. هغه خپل ځان نۀ شى خلاصولے او نۀ شى ويلے، ’آيا زۀ خپل ښى لاس کښې يو دروغ نۀ يم نيولى؟‘

²¹دا خبرې ياد ساته، اے يعقوبه، او تۀ، اے اِسرائيله، ځکه چې تۀ زما نوکر يې. ما تۀ جوړ کړې؛ تۀ زما نوکر يې. اے اِسرائيله، زۀ به تۀ هېر نۀ کړم. ²²ستا بغاوتونه مې لکه د ورېځ داسې ورک کړل، ستا ګناهونه لکه د سحر د دُهند. ما ته راوګرځه، ځکه چې ما تۀ خلاص کړے يې.

²³سندرې ووايه، اے آسمانونو، ځکه چې زمونږ پلار دا وکړل! چغې ووهئ، اے د زمکې ژورو ځايونو. په سندرو کښې راووځئ، اے غرونو، اے ځنګله، او هره ونه چې په هغې کښې وى! ځکه چې زمونږ پلار يعقوب خلاص کړو، او هغه خپل جلال په اِسرائيل کښې ښکاره کوى.

²⁴زمونږ پلار، ستا خلاصونکے، هغه چې تۀ يې د ګېډې نه جوړ کړې، داسې فرمائى: زۀ ستا پلار يم، د ټولو څيزونو جوړَوُنکے، هغه چې يوازې ما آسمانونه غزولى دى، هغه چې ما خپله زمکه خوره کړه، ²⁵هغه چې د دروغجنو نبيانو نښانې بې‌کاره کوى او کاهنان بيوقوفان ګرځوى، هغه چې د عقلمندانو علم اړوى او د هغوئ پوهه بيوقوفى ګرځوى، ²⁶هغه چې د خپل نوکر خبره پوره کوى او د خپلو قاصدانو مشوره پوره کوى، هغه چې د يروشلم په حقله وائى، ’دا به آباده شى‘، او د يهوداه د ښارونو په حقله، ’دا به بيا جوړ شى، او زۀ به د هغوئ کنډوالې بحال کړم‘، ²⁷هغه چې ژورو اوبو ته وائى، ’وچې شئ؛ زۀ به ستا سيندونه وچ کړم‘، ²⁸هغه چې د کورس په حقله وائى، ’هغه زما شپون دے، او هغه به هغه ټول پوره کړى چې زۀ يې خوښوم‘؛ هغه چې د يروشلم په حقله وائى، ’دا به بيا جوړ شى‘، او د بيت‌المُقدس په حقله، ’ستا بنياد به کښېښودلے شى.‘