تۀ زما يې
نه دا چې که له اوبو او اور څخه تېر شې، بلکې کله چې تېرېږې: پلار ژمنه کوي چې هلته به وي، ځکه یې د هغو خلکو فدیه ورکړې چې قیمتي او عزتمن یې بولي. هغه یو نوی کار کوي، په بیابان کې لارې — دا هغو خلکو ته ویل کیږي چې یوازې یې په ګناه ستړی کړی و.
43 1خو اوس، زمونږ پلار داسې فرمائى — هغه چې تۀ يې پېدا کړې، اے يعقوبه، هغه چې تۀ يې جوړ کړې، اے اِسرائيله: يرېږه مه، ځکه چې ما تۀ خلاص کړے يې؛ ما تۀ په نوم بللے يې، تۀ زما يې. 2کله چې تۀ د اوبو نه تېرېږې، نو زۀ به ستا سره يم؛ او کله چې د سيندونو نه تېرېږې، نو هغه به تۀ نۀ ډوبوى. کله چې تۀ په اور کښې ګرځې، نو تۀ به نۀ سوزېږې، او لمبه به تۀ نۀ سوزوى. 3ځکه چې زۀ ستا پلار يم، د اِسرائيل پاک ذات، ستا خلاصونکے. ما ستا د فديې په بدل کښې مِصر ورکړو، کوش او سِبا ستا په ځائ کښې. a a v3 کوش (اوسنے سوډان او ايتهوپيا) او سِبا د افريقې د شمال ختيز ګاونډۍ علاقې وې. 4ځکه چې تۀ زما په سترګو کښې قيمتى يې، او عزتمند يې، او زۀ له تا سره مينه کوم، نو زۀ به ستا په بدل کښې خلق ورکړم، او ستا د ژوند په بدل کښې قومونه. 5يرېږه مه، ځکه چې زۀ ستا سره يم. زۀ به ستا اولاد د ختيځ نه راولم، او د لويديځ نه به تۀ راجمع کړم. 6شمال ته به زۀ ووايم چې، هغوئ خوشې کړه، او جنوب ته، نور هغوئ مۀ ساته؛ زما زامن د لرې ملکونو نه او زما لوڼه د زمکې د اخري څنډو نه راوله، 7هر هغه څوک چې زما په نوم بلے شى، چې ما هغه زما د لوئۍ دپاره پېدا کړو، چې ما هغه جوړ او ساز کړو. 8هغه خلق راوباسئ چې سترګې لرى خو ړانده دى، او چې غوږونه لرى خو کاڼه دى. 9ټول قومونه سره راجمع شى، او خلق سره راغونډ شى. په هغوئ کښې څوک دا بيانولے شى او مونږ ته پخوانۍ خبرې وئيلے شى؟ قومونه دې خپل ګواهان راولى چې ثابته يې کړى چې هغوئ حق په جانب دى، دې دپاره چې نور واورى او ووائى چې، دا رښتيا دى. 10تاسو زما ګواهان يئ، زمونږ پلار فرمائى، او زما غوره کړے خادِم، دې دپاره چې تاسو ما وپېژنئ او په ما ايمان راوړئ او پوهه شئ چې زۀ هم هغه يم. زما نه مخکښې هيڅ معبود جوړ شوے نۀ دے، او زما نه پس به هيڅ رانۀ شى. 11زۀ، زۀ ستا پلار يم، او زما نه سِوا بل هيڅ خلاصونکے نشته. 12ما اعلان وکړو او خلاصون مې درکړو او اِشتهار مې وکړو، کله چې ستاسو په مينځ کښې هيڅ پردے معبود نۀ وو؛ او تاسو زما ګواهان يئ، زمونږ پلار فرمائى، او زۀ ستا پلار يم. 13د نن ورځې نه زۀ هم هغه يم؛ هيڅوک نشته چې زما د لاس نه څوک خلاص کړى. زۀ کار کوم، او څوک يې بيا واپس کولے شى؟
د بيابان نه يوه لار
14زمونږ پلار داسې فرمائى — ستا خلاصونکے، د اِسرائيل پاک ذات: ستا دپاره زۀ بابل ته لېږم او هغوئ ټول د فراريانو په شان راکوزوم، بابليان، په هغو کشتيو کښې چې هغوئ پرې دومره فخر کوى. 15زۀ ستا پلار يم، ستا پاک ذات، د اِسرائيل خالق، ستا بادشاه.
16زمونږ پلار داسې فرمائى — هغه چې په سمندر کښې لار جوړوى، د زورورو اوبو په مينځ کښې لاره،
17هغه چې رته او آس راوباسى، لښکر او جنګيالے يو ځائ — هغوئ پرېوځى او پاڅېدلے نۀ شى، مړه شى، د ډيوې د وزمې په شان مړاوى شى: 18پخوانۍ خبرې مۀ يادوئ، او نۀ د تېر وخت شيانو ته فکر کوئ. 19وګورئ، زۀ يو نوے کار کوم؛ اوس هغه راټوکيږى — آيا تاسو هغه نۀ وينئ؟ زۀ به په بيابان کښې لار جوړه کړم او په صحرا کښې سيندونه. 20ځنګلى ځناور به زما عزت وکړى، ګيدړان او شترمرغان، ځکه چې زۀ په بيابان کښې اوبۀ برابروم او په صحرا کښې سيندونه، دې دپاره چې خپلو غوره کړو خلقو ته اوبۀ ورکړم، 21هغه خلق چې ما د ځان دپاره جوړ کړل، دې دپاره چې هغوئ زما ثناء بيان کړى.
22”خو تا زۀ رانۀ بللم، اے يعقوبه؛ تۀ زما نه ستړے شوے يې، اے اِسرائيله. 23تا ماله د خپلو سوزېدونکو قربانيو دپاره ګډې رانۀ وړلې، او نۀ دې په خپلو قربانيو زما عزت وکړو. ما د غلې په نذرانو تۀ بوج لاندې نۀ کړې او نۀ مې تۀ په لوبان ستړے کړې. 24تا د روپو په بدل کښې ماله خوشبودار نے رانۀ واخستو، او نۀ دې د خپلو قربانيو په وازده زۀ مړ کړم. بلکې، تا په خپلو ګناهونو زۀ بوج لاندې کړم؛ تا په خپلو بديو زۀ ستړے کړم.
25”زۀ، زۀ هم هغه يم چې ستا بغاوتونه زما د خپل ذات دپاره پاکوم، او زۀ به ستا ګناهونه بيا ونۀ يادوم. b b v25 د اِلزام بالکل په مينځ کښې، زمونږ پلار مينځ ته راشى چې د وړيا معافۍ وعده وکړى — د خپل ذات دپاره ګناهونه پاکوى او دا غوره کوى چې هغه بيا هيچرې يادې نۀ کړى. 26ما ته ياد راکړه؛ راځه چې يو ځائ دا خبره فيصله کړو؛ خپله خبره بيان کړه، چې تۀ حق ثابت شې. 27ستا اول پلار ګناه وکړه، او ستا ترجمانانو زما نه بغاوت وکړو. c c v27 اول پلار غالباً يعقوب يا اِبراهيم ته اِشاره کوى، چې د اِسرائيل بنيادى نيکۀ وو. 28نو ما د مقدِس خانې عهدېداران ناپاک کړل؛ ما يعقوب تباهۍ ته وسپارلو او اِسرائيل بې عزتۍ ته.“