Yeşaya 43

43 ¹Ama şimdi, seni yaratan, ey Yakup, sana biçim veren, ey İsrail, Babamız şöyle diyor: Korkma, çünkü seni kurtardım; seni adınla çağırdım, sen benimsin. ²Sulardan geçtiğinde seninle olacağım; ırmaklardan geçerken sular seni boğmayacak. Ateşin içinde yürüdüğünde yanmayacaksın, alev seni yakıp yok etmeyecek. ³Çünkü ben senin Baban'ım, İsrail'in Kutsalı, Kurtarıcın. Mısır'ı fidyen olarak verdim, Kûş ile Seva'yı senin yerine. ^a a v3 Kûş (bugünkü Sudan ve Etiyopya) ile Seva, kuzeydoğu Afrika'da komşu bölgelerdi. ⁴Gözümde değerli ve saygın olduğun ve seni sevdiğim için, senin karşılığında insanlar, canının karşılığında uluslar veriyorum. ⁵Korkma, çünkü ben seninleyim. Doğudan çocuklarını getireceğim, batıdan seni toplayacağım. ⁶Kuzeye, «Onları bırak» diyeceğim, güneye de, «Onları artık alıkoyma; oğullarımı uzak ülkelerden, kızlarımı dünyanın en uzak köşelerinden geri getir», ⁷adımla çağrılan herkesi, yüceliğim için yarattığım, biçim verip yaptığım herkesi. ⁸Gözleri olduğu halde kör olan, kulakları olduğu halde sağır olan halkı çıkarın. ⁹Bütün uluslar bir araya gelsin, halklar toplansın. İçlerinden hangisi bunu bildirebilir, geçmiş olayları bize anlatabilir? Haklı olduklarını kanıtlamak için uluslar tanıklarını getirsin, öyle ki başkaları duyup, «Doğru» desin. ¹⁰Sizler benim tanıklarımsınız, diyor Babamız, seçtiğim kulumsunuz; öyle ki beni tanıyıp bana güvenesiniz ve O'nun ben olduğumu kavrayasınız. Benden önce hiçbir tanrı var olmadı, benden sonra da hiçbiri olmayacak. ¹¹Ben, ben senin Baban'ım, benden başka kurtarıcı yoktur. ¹²Ben bildirdim, kurtardım ve duyurdum, aranızda yabancı bir ilah yokken; sizler benim tanıklarımsınız, diyor Babamız, ve ben sizin Babanız'ım. ¹³Bugünden sonra da O benim; elimden kurtarabilecek kimse yoktur. Ben yaparım, kim onu geri çevirebilir?

Çölden Geçen Bir Yol

¹⁴Kurtarıcın, İsrail'in Kutsalı Babamız şöyle diyor: Sizin uğrunuza Babil'e ordu göndereceğim, hepsini kaçkınlar olarak indireceğim, Babilliler'i, övündükleri gemilerle. ¹⁵Ben senin Baban'ım, Kutsalın, İsrail'in Yaratıcısı, Kralın.

¹⁶Babamız şöyle diyor—denizde bir yol, azgın sularda bir geçit açan,

¹⁷savaş arabasıyla atı, orduyla yiğidi birlikte çıkaran— hepsi yatar, bir daha kalkamaz, bir fitil gibi sönüp yok olurlar: ¹⁸Olup bitenleri anımsamayın, geçmişin şeylerini düşünmeyin. ¹⁹Bakın, yeni bir şey yapıyorum; işte şimdi filizleniyor—görmüyor musunuz? Çölde bir yol, kurak topraklarda ırmaklar açacağım. ²⁰Kır hayvanları, çakallarla devekuşları beni onurlandıracak; çünkü seçtiğim halkım içsin diye çölde su, kurak topraklarda ırmaklar sağlıyorum, ²¹kendim için biçim verdiğim halk, övgümü duyursun diye.

²²«Ama sen beni çağırmadın, ey Yakup; benden usandın, ey İsrail. ²³Yakmalık sunuların için bana koyun getirmedin, kurbanlarınla beni onurlandırmadın. Seni tahıl sunularıyla yormadım, günnükle bıktırmadım. ²⁴Benim için parayla güzel kokulu kamış almadın, kurbanlarının yağıyla beni doyurmadın. Tersine, günahlarınla bana yük oldun; suçlarınla beni yordun.

²⁵«Ben, evet ben, kendi uğruma isyanlarını silen benim, günahlarını da anmayacağım. ^b b v25 Suçlamanın tam ortasında Babamız sözü keserek karşılıksız bağışlama sözü verir — günahları kendi uğruna siler ve onları bir daha asla gündeme getirmemeyi seçer. ²⁶Bana anımsat; birlikte davamızı görelim; haklı çıkman için savını ortaya koy. ²⁷İlk atan günah işledi, sözcülerin bana başkaldırdı. ^c c v27 İlk ata büyük olasılıkla İsrail'in kurucu atası olan Yakup'a ya da İbrahim'e işaret eder. ²⁸Bu yüzden tapınağın görevlilerini bayağılaştırdım; Yakup'u yıkıma, İsrail'i alaya teslim ettim.»