Kowe iku KagunganKu
Dudu yèn kowé ngliwati banyu lan geni, nanging nalika: Rama janji bakal ana ing kono, sawisé mbayar tebusan kanggo wong-wong sing disebut aji lan kinurmatan. Panjenengané nindakaké prekara anyar, dalan-dalan ing ara-ara samun — dipangandikakaké marang wong-wong sing mung gawé Panjenengané kesel merga piala.
43 1Nanging saiki, mangkene pangandikane Rama kita—Panjenengane kang nitahake kowe, he Yakub, Panjenengane kang mangun kowe, he Israel: Aja wedi, awit Aku wis nebus kowe; Aku wis nimbali kowe kanthi jenengmu, kowe iku kagunganKu. 2Samangsa kowe nratas ing banyu, Aku bakal nunggil karo kowe; lan samangsa nratas kali, iline ora bakal nglelebake kowe. Samangsa kowe mlaku nratas geni, kowe ora bakal kobong, lan urube geni ora bakal ngobong kowe. 3Awit Aku iki Ramamu, Kang Mahasuci ing Israel, Juru Slametmu. Aku wis maringake Mesir minangka tebusanmu, Kush lan Seba minangka gegentimu. a a v3 Kush (saiki wilayah Sudan lan Etiopia) lan Seba iku wilayah-wilayah tangga ing sisih lor-wetaning Afrika. 4Amarga kowe aji ing paningalKu, sarta kajen, lan Aku nresnani kowe, mula Aku maringake wong minangka gegenti tumrap kowe, lan bangsa-bangsa minangka gegenti nyawamu. 5Aja wedi, awit Aku nunggil karo kowe. Saka ing wetan Aku bakal nekakake anak-anakmu, lan saka ing kulon Aku bakal nglumpukake kowe. 6Marang sisih lor Aku bakal ngandika: Culna, lan marang sisih kidul: Aja koktahan maneh; balekna anak-anakKu lanang saka tanah kang adoh lan anak-anakKu wadon saka pungkasaning bumi, 7saben wong kang katimbalan kanthi asmaKu, kang Daktitahake kanggo kamulyanKu, kang Dakbangun lan Dakgawe. 8Wetokna bangsa kang padha duwe mripat nanging wuta, lan kang padha duwe kuping nanging budheg. 9Sakehing bangsa padha nglumpuk bebarengan, lan para umat padha nglumpuk. Sapa ing antarane wong-wong iku kang bisa mratelakake prakara iki lan nyritakake marang kita bab-bab kang kepungkur? Para bangsa kareben nekakake seksi-seksine supaya kabukten bener, satemah wong liya padha krungu lan ngucap: Pancen nyata. 10Kowe iku padha dadi seksiKu, mangkono pangandikane Rama kita, lan abdi pilihanKu, supaya kowe bisa ngerti lan pracaya marang Aku sarta mangreti yen iya Aku iki. Ora ana allah kang katitahake sadurunge Aku, lan ora ana siji-sijia kang bakal ana sawise Aku. 11Aku, iya Aku iki Ramamu, lan sakliyane Aku ora ana juru slamet. 12Aku wis mratelakake lan nylametake sarta ngundhangake, nalika ora ana allah ngamanca ing antaramu; lan kowe iku padha dadi seksiKu, mangkono pangandikane Rama kita, lan Aku iki Ramamu. 13Wiwit dina iki iya Aku iki; ora ana sapa-sapa kang bisa ngluwari saka ing astaKu. Aku tumindak, lan sapa kang bisa mbalekake?
Dalan Nratas Pasamunan
14Mangkene pangandikane Rama kita—Juru Panebusmu, Kang Mahasuci ing Israel: Marga saka kowe Aku ngutus menyang Babil lan nggawa mudhun wong-wong iku kabeh minangka wong buron, yaiku wong Babil, ing prau-prau kang padha diegungake. 15Aku iki Ramamu, Kang Mahasucimu, kang nitahake Israel, Ratumu.
16Mangkene pangandikane Rama kita—Panjenengane kang yasa dalan ing sagara, dalan setapak nratas banyu kang prakosa,
17Panjenengane kang nekakake kreta lan jaran, wadyabala lan prajurit bebarengan—kabeh padha ambruk lan ora bisa tangi, dipateni, sirna kaya sumbuning diyan: 18Aja padha ngeling-eling prakara kang wis kepungkur, lan aja mikir-mikir bab kang wis kliwat. 19Delengen, Aku lagi nganakake prakara kang anyar; saiki iku wis thukul—apa kowe ora ndeleng iku? Aku bakal yasa dalan ing pasamunan lan kali-kali ing ara-ara samun. 20Kewan-kewan alas bakal padha ngurmati Aku, asu ajag lan manuk unta, amarga Aku nyawisake banyu ing pasamunan lan kali-kali ing ara-ara samun, kanggo ngombeni umatKu kang Dakpilih, 21yaiku umat kang Dakbangun kanggo AwakKu dhewe, supaya padha ngabarake pangalembanaKu.
22“Ewadene kowe ora nguwuh marang Aku, he Yakub; kowe wis bosen marang Aku, he Israel. 23Kowe ora nyaosi Aku wedhus minangka kurban obaranmu, lan ora ngurmati Aku kanthi kurban-kurban sembelehanmu. Aku ora mbeboti kowe nganggo kurban dhaharan utawa nyusahake kowe nganggo menyan. 24Kowe ora tuku glagah wangi kanggo Aku nganggo dhuwit, lan ora marem-maremi Aku kanthi gajihing kurban-kurbanmu. Nanging malah kowe mbeboti Aku nganggo dosa-dosamu; kowe nyusahake Aku nganggo pialamu.
25“Aku, iya Aku iki kang mbusak pambalelamu marga saka Aku dhewe, lan Aku ora bakal ngeling-eling dosa-dosamu. b b v25 Pener ing satengah-tengahing panggugat iku, Rama kita nyelani kanggo maringi prasetyaning pangapura kang lila — mbusak dosa marga saka Panjenengane piyambak lan ora karsa ngungkit-ungkit maneh ing salawase. 26Elingna Aku; ayo kita padha nggelar prakara iki bebarengan; aturna prakaramu, supaya kowe kabukten bener. 27Leluhurmu kang kawitan wis gawe dosa, lan para juru wicaramu padha mbalela marang Aku. c c v27 Leluhur kang kawitan bokmanawa nuduhake marang Yakub utawa Abraham, leluhure Israel kang dadi wiwitan. 28Mulane Aku najisake para pangarsaning papan suci; Aku masrahake Yakub marang karusakan lan Israel marang pamoyok.”