تون منهنجو آهين
اهو نه ته جيڪڏهن تون پاڻيءَ ۽ باهه مان لنگهين، پر جڏهن: پيءُ اتي هجڻ جو واعدو ڪري ٿو، ڇاڪاڻ ته هن انهن ماڻهن جو فديو ڏنو آهي جن کي هو قيمتي ۽ عزت وارو سڏي ٿو. هو هڪ نئون ڪم ڪري رهيو آهي، بيابان مان رستا — اهو انهن ماڻهن کي چيو ويو جن کيس رڳو پنهنجي بڇڙائيءَ سان ٿڪايو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–15, 17–28
43 1پر هاڻي اسان جو پيءُ، جنهن تو کي، اي يعقوب، پيدا ڪيو، ۽ جنهن تو کي، اي اسرائيل، جوڙيو، سو ائين ٿو فرمائي تہ ڊڄ نہ، ڇاڪاڻ تہ مون تو کي ڇڏايو آهي؛ مون تو کي نالي سان سڏيو آهي، تون منهنجو آهين. 2جڏهن تون پاڻيءَ مان لنگھندين، تڏهن آءٌ توسان گڏ هوندس؛ ۽ ندين مان لنگھندين تہ اهي تو کي نہ ٻوڙينديون. جڏهن تون باھ مان هلندين، تڏهن سڙندين نہ، ۽ شعلو تو کي ساڙي نہ سگھندو. 3ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان، اسرائيل جو قدوس، تنهنجو بچائيندڙ. مون تنهنجي فديي ۾ مصر ڏنو، ڪوش ۽ سبا تنهنجي بدران ڏنا. a a v3 ڪوش (اڄوڪو سوڊان ۽ ايٿوپيا) ۽ سبا اتر-اوڀر آفريڪا جا پاڙيسري علائقا هئا. 4ڇاڪاڻ تہ تون منهنجين اکين ۾ قيمتي ۽ معزز آهين، ۽ آءٌ تو سان پيار ٿو ڪريان، تنهنڪري تنهنجي بدران ماڻهو ۽ تنهنجي جان جي بدران قومون ٿو ڏيان. 5ڊڄ نہ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ توسان گڏ آهيان. اوڀر کان تنهنجن ٻارن کي آڻيندس، ۽ اولھ کان تو کي گڏ ڪندس. 6اتر کي چوندس تہ کين ڇڏي ڏي، ۽ ڏکڻ کي تہ کين وڌيڪ نہ جھل؛ منهنجن پٽن کي ڏورانهن ملڪن کان ۽ منهنجين ڌيئرن کي زمين جي پري کان پري ڇيڙن کان وٺي اچ، 7هر ڪنهن کي، جيڪو منهنجي نالي سان سڏجي ٿو، جنهن کي مون منهنجي جلوي لاءِ پيدا ڪيو، جنهن کي مون جوڙيو ۽ ٺاهيو. 8انهن ماڻهن کي ڪڍي آڻ جن کي اکيون آهن پر انڌا آهن، ۽ جن کي ڪن آهن پر ٻوڙا آهن. 9سڀ قومون گڏجي اچن، ۽ امتون گڏ ٿين. انهن ۾ ڪير اهو ٻڌائي سگھي ٿو ۽ اسان کي اڳيون ڳالهيون ٻڌائي سگھي ٿو؟ قومون پنهنجا شاهد آڻين تہ جيئن سچيون ثابت ٿين، تہ جيئن ٻيا ٻڌن ۽ چون تہ اها سچ آهي. 10اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ اوهين منهنجا شاهد آهيو، ۽ منهنجو چونڊيل ٻانهو، تہ جيئن اوهين مون کي سڃاڻو ۽ مون تي ڀروسو ڪريو ۽ سمجھو تہ آءٌ اهو ئي آهيان. مون کان اڳ ڪوبہ معبود نہ جوڙيو ويو، ۽ مون کان پوءِ ڪوبہ نہ ايندو. 11آءٌ، آءٌ ئي اوهان جو پيءُ آهيان، ۽ مون کان سواءِ ڪوبہ بچائيندڙ ناهي. 12مون ٻڌايو ۽ بچايو ۽ اعلان ڪيو، جڏهن اوهان ۾ ڪو اوپرو معبود نہ هو؛ ۽ اوهين منهنجا شاهد آهيو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان. 13اڄ کان وٺي آءٌ اهو ئي آهيان؛ منهنجي هٿ کان ڇڏائڻ وارو ڪوبہ ناهي. آءٌ ڪم ٿو ڪريان، تہ ان کي ڪير موٽائي سگھي ٿو؟
بيابان ۾ رستو
14اوهان جو ڇڏائيندڙ، اسرائيل جو قدوس، اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ اوهان جي خاطر آءٌ بابل ڏانهن موڪليان ٿو ۽ کين سڀني کي ڀاڄوڪن وانگر هيٺ آڻيندس، يعني ڪلدين کي، انهن جهازن ۾ جن تي کين ڏاڍو فخر آهي. 15آءٌ اوهان جو پيءُ ۽ اوهان جو قدوس آهيان، اسرائيل جو خالق ۽ اوهان جو بادشاھ.
16اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي، جيڪو سمنڊ ۾ رستو ۽ زورآور پاڻين ۾ واٽ ٺاهي ٿو،
17جيڪو رٿن ۽ گھوڙن، لشڪر ۽ سورمن کي گڏ ڪڍي ٿو اچي—اهي ڪري پيا آهن ۽ اٿي نہ ٿا سگھن، وسامي ويا آهن، ٻتيءَ وانگر ٻجھي ويا آهن: 18اڳيون ڳالهيون ياد نہ ڪريو، ۽ گذريل ڳالهين تي ڌيان نہ ڏيو. 19ڏسو، آءٌ هڪ نئون ڪم ٿو ڪريان؛ هاڻي اهو ڦٽي نڪري ٿو—ڇا اوهان ان کي نہ ٿا ڏسو؟ آءٌ بيابان ۾ رستو ۽ ريگستان ۾ نديون ٺاهيندس. 20جهنگلي جانور مون کي عزت ڏيندا، گدڙ ۽ شتر مرغ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ بيابان ۾ پاڻي ۽ ريگستان ۾ نديون ٿو ڏيان، تہ جيئن منهنجي چونڊيل قوم کي پيئاريان، 21اها قوم جيڪا مون پنهنجي لاءِ جوڙي، تہ جيئن اها منهنجي ساراھ ٻڌائي.
22”تڏهن بہ اي يعقوب، تو مون کي نہ پڪاريو؛ اي اسرائيل، تون مون کان بيزار ٿي پيو آهين. 23تو مون وٽ پنهنجين سوختني قربانين لاءِ رڍون نہ آنديون آهن، ۽ پنهنجن ذبيحن سان مون کي عزت نہ ڏني آهي. مون تو تي اناج جي نذرن جو بار نہ وڌو، ۽ لبان سان تو کي نہ ٿڪايو. 24تو مون لاءِ پئسن سان خوشبودار قصب نہ خريد ڪيو آهي، ۽ پنهنجن ذبيحن جي چرٻيءَ سان مون کي نہ ڍاريو آهي. پر تو پنهنجن گناهن سان مون تي بار وڌو آهي؛ پنهنجين بدڪارين سان مون کي ٿڪائي ڇڏيو آهي.
25”آءٌ، آءٌ ئي اهو آهيان جيڪو پنهنجي ئي خاطر تنهنجين بغاوتن کي ميٽي ٿو ڇڏي، ۽ تنهنجا گناھ ياد نہ ڪندس. b b v25 الزامن جي وچ ۾ ئي اسان جو پيءُ ڳالھ ٽوڙي مفت معافيءَ جو واعدو ٿو ڪري—پنهنجي ئي خاطر گناهن کي ميٽي ٿو ڇڏي ۽ انهن کي ڪڏهن بہ ٻيهر ياد نہ ڪرڻ جو فيصلو ٿو ڪري. 26مون کي ياد ڏيار؛ اچو تہ گڏجي بحث ڪريون؛ پنهنجي ڳالھ پيش ڪر، تہ جيئن تون سچو ثابت ٿئين. 27تنهنجي پهرئين ابي ڏاڏي گناھ ڪيو، ۽ تنهنجن ترجمانن مون سان بغاوت ڪئي. c c v27 پهرئين ابي ڏاڏي مان گھڻو ڪري يعقوب يا ابراهيم مراد آهي، جيڪو اسرائيل جو بنياد وجھندڙ ابو ڏاڏو هو. 28تنهنڪري مون مقدس جي سردارن کي ناپاڪ ڪيو؛ يعقوب کي تباهيءَ جي ۽ اسرائيل کي ٺٺولي جي حوالي ڪيم.“
