Maneh Kagungan Kami
Lain lamun anjeun ngaliwatan cai jeung seuneu, tapi waktu anjeun ngaliwatanana: Rama jangji bakal aya di dinya, sabab geus mayar tebusan pikeun jalma-jalma nu disebut-Na berharga jeung dimulyakeun. Mantenna keur ngalakukeun hal anyar, jalan-jalan ngaliwatan gurun — dicaritakeun ka jalma-jalma nu ngan ngacapékeun Mantenna ku kalakuan jahat.
43 1Tapi ayeuna, kieu dawuhan Rama urang—Mantenna anu geus nyiptakeun maneh, Yakub, Mantenna anu geus ngawangun maneh, Israil: Ulah sieun, sabab maneh geus ditebus ku Kami; Kami geus nyambat ngaran maneh, maneh teh kagungan Kami. 2Waktu maneh ngaliwatan cai, Kami bakal nyarengan maneh; jeung ngaliwatan walungan, eta moal bakal ngelebu maneh. Waktu maneh leumpang nembus seuneu, maneh moal kaduruk, jeung letah seuneu moal ngahuru maneh. 3Sabab Kami teh Rama maneh, Nu Maha Suci ti Israil, Jurusalamet maneh. Kami masrahkeun Mesir jadi tebusan maneh, Kus jeung Seba minangka gaganti maneh. a a v3 Kus (ayeuna Sudan jeung Etiopia) jeung Seba teh wewengkon anu padeukeut di belah kalereun-wetaneun Afrika. 4Karana maneh teh hargaan di paningal Kami, sarta dimulyakeun, jeung dipikaasih ku Kami, Kami masrahkeun jalma-jalma minangka gaganti maneh, jeung bangsa-bangsa minangka gaganti nyawa maneh. 5Ulah sieun, sabab Kami nyarengan maneh. Ti wetan Kami bakal mawa anak-anak maneh, jeung ti kulon Kami bakal ngumpulkeun maneh. 6Ka beulah kaler Kami bakal ngomong, Serahkeun maranehna, jeung ka beulah kidul, Ulah ditahan deui; balikkeun deui putra-putra Kami ti nagri-nagri nu jauh jeung putri-putri Kami ti tungtung-tungtungna bumi, 7saban jalma anu disebut ku ngaran Kami, anu ku Kami diciptakeun pikeun kamulyaan Kami, anu ku Kami diwangun jeung dijadikeun. 8Bawa kaluar jalma-jalma anu boga panon tapi lolong, jeung anu boga ceuli tapi torek. 9Sakabeh bangsa ngariung babarengan, jeung sakabeh jalma ngahiji. Saha ti antarana anu bisa ngabejakeun ieu perkara jeung nyaritakeun ka urang hal-hal anu geus kaliwat? Sina bangsa-bangsa mawa saksi-saksina pikeun ngabuktikeun yen maranehna bener, supaya nu sejen bisa ngadenge tuluy ngomong, Enya eta bener. 10Maneh teh saksi Kami, dawuhan Rama urang, jeung abdi pinilih Kami, supaya maneh bisa nyaho jeung percaya ka Kami sarta ngarti yen Kami teh Allah. Taya allah anu dijadikeun saméméh Kami, sarta moal aya anu bakal datang sanggeus Kami. 11Kami, Kami teh Rama maneh, sarta salian ti Kami euweuh jurusalamet. 12Kami geus ngabejakeun jeung nyalametkeun sarta ngawawarkeun, waktu euweuh allah asing di tengah-tengah maneh; sarta maneh teh saksi Kami, dawuhan Rama urang, jeung Kami teh Rama maneh. 13Ti poe ieu saterusna Kami teh Allah; euweuh saurang ogé anu bisa ngaleupaskeun tina leungeun Kami. Kami anu tumindak, saha anu bisa ngabalikkeunana?
Jalan Nembus Gurun Keusik
14Kieu dawuhan Rama urang—Panebus maneh, Nu Maha Suci ti Israil: Demi maneh Kami ngutus ka Babul sarta nurunkeun maranehna kabeh jadi jalma buron, nya urang Babul, dina kapal-kapal anu jadi kareueus maranehna. 15Kami teh Rama maneh, Nu Maha Suci pikeun maneh, Nu Nyiptakeun Israil, Raja maneh.
16Kieu dawuhan Rama urang—Mantenna anu nyieun jalan di jero laut, hiji jalan satapak nembus cai anu rohaka,
17anu ngaluarkeun kareta perang jeung kuda, bala tentara jeung prajurit babarengan—maranehna ngagoler teu bisa hudang deui, pareum, pupus lir sumbu lampu: 18Ulah nginget-nginget perkara-perkara anu baheula, jeung ulah mikiran hal-hal anu geus kaliwat. 19Tempo, Kami keur midamel hiji perkara anu anyar; ayeuna geus jol pucukna—naha maneh teu nenjo kana eta? Kami bakal nyieun jalan di gurun keusik jeung walungan-walungan di tanah tandus. 20Sato-sato leuweung bakal ngamulyakeun Kami, ajag-ajag jeung manuk onta, karana Kami nyadiakeun cai di gurun keusik jeung walungan-walungan di tanah tandus, pikeun nginuman umat pinilih Kami, 21nya eta umat anu ku Kami diwangun pikeun Kami sorangan, supaya maranehna ngembarkeun pupujian ka Kami.
22“Tapi maneh henteu nyambat ka Kami, Yakub; maneh geus jadi bosen ku Kami, Israil. 23Maneh henteu mawa domba ka Kami pikeun kurban beuleuman maneh, sarta henteu ngamulyakeun Kami ku kurban-kurban maneh. Kami henteu ngabeungbeuratan maneh ku kurban gandum atawa ngacapekeun maneh ku menyan. 24Maneh henteu meuli keur Kami tiwu seungit ku duit, sarta henteu nyugemakeun Kami ku gajih tina kurban-kurban maneh. Sabalikna, maneh geus ngabeungbeuratan Kami ku dosa-dosa maneh; maneh geus ngacapekeun Kami ku kalakuan maneh anu salah.
25“Kami, Kami ieu anu mupus kadorakaan maneh demi diri Kami sorangan, sarta Kami moal nginget-nginget deui dosa-dosa maneh. b b v25 Pas di tengah-tengah dakwaan, Rama urang nyelang pikeun ngajangjikeun hampura anu haratis — mupus dosa-dosa demi diri Mantenna ku anjeun sarta mutuskeun moal rek ngungkit-ngungkit deui salalanggengna. 26Ingetkeun Kami; hayu urang pedar babarengan; pedarkeun perkara maneh, supaya maneh kabukti bener. 27Karuhun maneh anu mimiti geus migawe dosa, jeung para wawakil maneh ngalawan ka Kami. c c v27 Karuhun anu mimiti sigana mah nuduhkeun ka Yakub atawa Ibrahim, karuhun anu ngadegkeun bangsa Israil. 28Nya eta sababna Kami najiskeun para pajabat tempat suci; Kami masrahkeun Yakub kana karuksakan jeung Israil kana hinaan.”