Geura Tenjo Abdi Kami, Yesus
Abdi nu dipilih moal ngagorowok di jalan atawa matahkeun gagang awi nu geus ramuk, sarta moal diremukkeun saméméh kaadilan ditegakkeun. Saterusna Rama, nu geus lila jempling, ngajerit lir awéwé nu keur ngalahirkeun. Pikanyerieun, abdi nu lolong di dieu téh Israil — teu ningali nanaon, dirampog, teu disalametkeun.
42 1“Geura tenjo abdi Kami anu dijaga ku Kami, pilihan Kami, anu kacida dipikaresepna ku hate Kami. Kami geus maparinkeun Roh Kami ka Anjeunna; Anjeunna bakal nganyatakeun kaadilan ka bangsa-bangsa. a a v1 Mateus ngalarapkeun Abdi anu diurapan ku Roh ieu langsung ka Yesus — ngutip ayat-ayat ieu ngeunaan palayanan panyageran Anjeunna dina Mateus 12:18-21. Abdi dina opat Kidung Abdi karya Yesaya teh nya eta Yesus, nya eta Israil sajati. 2Anjeunna moal ngagero atawa ngagedekeun sorana, atawa ngajadikeun eta kadenge di jalan. 3Anjeunna moal motong tangkal awi nu geus rumpuyuk atawa mareuman sumbu nu geus rek pareum; kalawan satia Anjeunna bakal nganyatakeun kaadilan. 4Anjeunna moal leuleus atawa elol nepi ka Anjeunna ngadegkeun kaadilan di bumi; sarta tanah-tanah basisir ngadago-dago piwulang Anjeunna.”
5Kieu pangandika Rama urang—Mantenna anu nyiptakeun langit sarta ngamparkeunana, anu ngagelarkeun bumi jeung sagala eusina, anu maparin napas ka jalma-jalma nu aya di luhureunana sarta nyawa ka sakur nu leumpang di dinya:
6“Kami teh Rama anjeun; kalawan bener Kami geus nyaur anjeun; Kami bakal nyekel leungeun anjeun sarta ngaraksa anjeun; Kami bakal ngajadikeun anjeun perjangjian pikeun umat, cahaya pikeun bangsa-bangsa, 7pikeun muka panon nu lolong, pikeun ngaluarkeun jalma-jalma tahanan ti pangberokan—nya eta nu arancik dina poek di jero panjara.
8‘Kami teh Rama maraneh; eta jenengan Kami; kamulyaan Kami moal dibikeun ka nu sejen, kitu deui puji ka Kami moal dibikeun ka brahala ukiran. 9Geura tenjo, perkara-perkara nu baheula geus ngabukti, sarta perkara-perkara anyar ayeuna diembarkeun ku Kami; samemeh eta kajadian, Kami ngabejaan maraneh ngeunaan eta.’”
Kawihkeun Lagu Anyar
10Kawihkeun lagu anyar ka Rama urang, pujian ka Mantenna ti tungtung bumi—maraneh anu turun ka laut, jeung sagala nu ngeusian eta, tanah-tanah basisir jeung pangeusina. 11Sing gurun keusik jeung kota-kotana ngagedekeun sora, kampung-kampung tempat Kedar maratuh; sing pangeusi Sela ngawih bawaning atoh, sing maranehna surak ti puncak-puncak gunung. 12Sing maranehna ngagungkeun Rama urang, sarta ngembarkeun pujian ka Mantenna di tanah-tanah basisir. 13Rama urang angkat lir prajurit; lir jalma perang Mantenna ngahudang sumanget-Na; Mantenna ngagero, Mantenna surak tarik, Mantenna unggul ngelehkeun musuh-musuh-Na.
14Geus lila Kami repeh; Kami cicing jeung nahan salira. Ayeuna Kami rek ngagero lir awewe nu keur ngajuru; Kami rek megap-megap jeung hese napas sakaligus. 15Kami rek ngaruksak gunung-gunung jeung pasir-pasir sarta ngagaringkeun sakabeh tutuwuhanana; Kami rek ngarobah walungan-walungan jadi pulo, sarta ngagaringkeun balong-balong. 16Jeung Kami rek nungtun nu lolong ngaliwatan jalan nu teu dipikanyaho ku maranehna; Kami rek nuyun maranehna ngaliwatan jalan setapak nu tacan kanyahoan. Kami rek ngarobah poek di hareupeun maranehna jadi caang, sarta tempat nu kasar jadi rata. Ieu perkara-perkara nu rek dilampahkeun ku Kami, jeung Kami moal ninggalkeun maranehna. 17Maranehna bakal dipulangkeun deui sarta diwiwirang kacida—nya eta jalma-jalma nu ngandel ka brahala ukiran, nu ngomong ka arca tuangan, “Aranjeun teh allah-allah kami.”
Panon nu Moal Nenjo
18He maraneh nu torek, darengekeun; jeung maraneh nu lolong, geura tenjo, supaya maraneh bisa nenjo. 19Saha nu lolong salian ti abdi Kami, atawa torek lir utusan nu diutus ku Kami? Saha nu lolong lir jalma nu geus rapih jeung Kami, lolong lir abdi Rama urang? b b v19 Israil disebut di dieu minangka abdi — umat anu disaur pikeun jadi saksi Rama urang, tapi lolong jeung torek kana eta panyaur. Saacanna dina bab anu sarua ieu (ayat 1-9), Abdi teh nya eta Yesus — Israil anu sajati anu ngalaksanakeun naon anu teu kawasa dilaksanakeun ku Israil. 20Maneh geus nyaksian loba perkara, tapi maneh teu merhatikeun; ceuli maneh muka, tapi maneh teu ngadengekeun.
21Rama urang kersa, pikeun kabeneran Mantenna, ngagungkeun piwulang-Na sarta ngajadikeunana mulya. 22Tapi ieu teh bangsa anu dirampas jeung dijarah, kabeh beunang dina liang-liang sarta disumputkeun di jero panjara. Maranehna geus jadi rampasan taya nu nyalametkeun, jadi jarahan taya nu ngomong, “Balikeun deui!”
23Saha di antara maraneh anu rek ngadengekeun ieu, anu rek merhatikeun sarta ngadenge naon anu bakal datang? 24Saha anu masrahkeun Yakub ka tukang ngarampas, jeung Israil ka tukang ngajarah? Lain Rama urang, anu ku urang geus didosaan? Maranehna embung leumpang dina jalan Mantenna, sarta maranehna embung ngagugu piwulang-Na. 25Ku sabab eta Mantenna ngocorkeun panas bebendu-Na ka maranehna jeung amukan perang. Seuneu eta hurung di sakuriling maranehna, tapi maranehna teu ngarti; eta ngaduruk maranehna, tapi maranehna teu ngarasa dina hate.