Isaias 42

42 ¹“Tan-awa ang akong alagad—si Jesus—nga akong gipaluyohan, ang akong pinili, nga kaniya nahimuot ang akong kalag. Gibutang ko ang akong Espiritu diha kaniya; magdala siya ug hustisya ngadto sa kanasoran. ^a a v1 Gipadapat ni Mateo kining Alagad nga dinihogan sa Espiritu diretso ngadto kang Jesus — gikutlo niya kining mga bersikuloha mahitungod sa iyang pagpang-ayo nga pagpangalagad sa Mateo 12:18-21. Ang Alagad sa upat ka Awit sa Alagad ni Isaias mao si Jesus, ang tinuod nga Israel. ²Dili siya mosinggit o mopatugbaw sa iyang tingog, o mopadungog niini diha sa kadalanan. ³Dili niya balion ang tangbo nga napiang o palungon ang pabilo nga nagsiga ug hinay; uban sa pagkamatinud-anon magdala siya ug hustisya. ⁴Dili siya maluya o madugmok hangtod nga matukod niya ang hustisya dinhi sa yuta; ug ang kabaybayonan magpaabot sa iyang pagtulon-an.”

⁵Mao kini ang gisulti sa atong Amahan—siya nga nagbuhat sa kalangitan ug nagbukhad niini, nga nagbuklad sa yuta ug sa mga mogula gikan niini, nga naghatag ug gininhawa ngadto sa katawhan nga anaa sa ibabaw niini ug espiritu niadtong nagalakaw diha niini:

⁶“Ako ang imong Amahan; diha sa pagkamatarong gitawag ko ikaw; kuptan ko ang imong kamot ug bantayan ko ikaw; himoon ko ikaw nga usa ka kasabotan alang sa katawhan, usa ka kahayag ngadto sa kanasoran, ⁷aron ablihan ang buta nga mga mata, aron pagpagawas sa mga binilanggo gikan sa bilanggoan—kadtong nagalingkod diha sa kangitngit sa balay-bilanggoan.

⁸“Ako ang imong Amahan; mao kana ang akong ngalan; ang akong himaya dili nako ihatag sa uban, ni ang akong pagdayeg ngadto sa kinulit nga mga dios-dios. ⁹Tan-awa, ang unang mga butang nahitabo na, ug bag-ong mga butang akong ipahayag karon; sa dili pa kini motungha, gisuginlan ko na ikaw mahitungod niini.”

Pag-awit ug Bag-ong Awit

¹⁰Pag-awit ngadto sa atong Amahan ug bag-ong awit, sa iyang pagdayeg gikan sa kinatumyan sa yuta—kamo nga nanganaog sa dagat, ug ang tanang nagpuno niini, ang kabaybayonan ug ang mga nagpuyo niini. ¹¹Ipapatugbaw sa kamingawan ug sa mga siyudad niini ang ilang mga tingog, ang mga baryo diin nagpuyo ang Kedar; paawita sa kalipay ang mga nagpuyo sa Sela, pasinggita sila gikan sa mga tumoy sa kabukiran. ¹²Ihatag nila ang himaya ngadto sa atong Amahan, ug ipahayag nila ang iyang pagdayeg diha sa kabaybayonan. ¹³Ang atong Amahan mogula sama sa usa ka manggugubat; sama sa usa ka tawo sa gubat pukawon niya ang iyang kasibot; mosinggit siya, mohugyaw siya sa makusog, modaog siya batok sa iyang mga kaaway.

¹⁴Sa dugay nga panahon naghilom ako; nagmalinawon ako ug gipugngan ko ang akong kaugalingon. Karon mosinggit ako sama sa babaye nga nagbati; manghangos ug manghapo ako dungan. ¹⁵Laglagon ko ang kabukiran ug ang kabungtoran ug pamad-an ko ang tanan nilang katanoman; himoon ko ang mga suba nga mga pulo, ug pamad-an ko ang mga linaw. ¹⁶Ug giyahan ko ang mga buta subay sa mga dalan nga wala nila mailhi; tultolan ko sila subay sa mga agianan nga wala nila masayri. Himoon ko ang kangitngit sa ilang atubangan nga kahayag, ug ang gansangon nga mga dapit nga patag nga yuta. Mao kini ang mga butang nga akong buhaton, ug dili ko sila pasagdan. ¹⁷Pabalikon sila ug hingpit nga pakaulawan—kadtong nagsalig sa kinulit nga mga dios-dios, nga nagaingon sa tinunaw nga mga larawan, “Kamo ang among mga dios.”

Mga Mata nga Dili Makakita

¹⁸Kamo nga mga bungol, pamati; ug kamo nga mga buta, tan-aw, aron kamo makakita. ¹⁹Kinsa ang buta kondili ang akong alagad, o bungol sama sa mensahero nga akong gipadala? Kinsa ang buta sama niadtong may pakigdait kanako, buta sama sa alagad sa atong Amahan? ^b b v19 Ang Israel gitawag dinhi nga alagad — ang katawhan nga gitawag sa pagdala sa pagpamatuod sa atong Amahan, apan buta ug bungol niana nga pagtawag. Sa sayo pa niining maong kapitulo (bersikulo 1-9), ang Alagad mao si Jesus — ang tinuod nga Israel nga nagtuman sa dili matuman sa Israel. ²⁰Nakakita ka ug daghang mga butang, apan wala mo kini tagda; abli ang imong mga dalunggan, apan wala ka makadungog.

²¹Ang atong Amahan nahimuot, tungod ug alang sa iyang pagkamatarong, sa pagbayaw sa iyang pagtulon-an ug sa paghimo niini nga mahimayaon. ²²Apan kini maoy usa ka katawhan nga gikawatan ug gitulis, silang tanan nalit-agan diha sa mga lungag ug gitagoan sa mga bilanggoan. Nahimo silang inagaw nga walay makaluwas, inambit nga walay mag-ingon, “Iuli!”

²³Kinsa kaninyo ang mamati niini, ang maminaw ug makadungog sa moabot? ²⁴Kinsa ang nagtugyan kang Jacob ngadto sa mangangawat, ug sa Israel ngadto sa mga tulisan? Dili ba ang atong Amahan, nga batok kaniya nakasala kita? Dili sila molakaw sa iyang mga dalan, ug dili sila motuman sa iyang pagtulon-an. ²⁵Busa gibubo niya diha kanila ang kainit sa iyang kasuko ug ang kabangis sa gubat. Misilaob kini batok kanila sa tanang palibot, apan wala sila makasabot; misunog kini kanila, apan wala nila kini ibutang sa kasingkasing.