Kyk na my dienskneg, Jesus
Die uitverkore kneg sal nie op straat skreeu of 'n geknakte riet afbreek nie, en sal nie verpletter word voordat die reg gevestig is nie. Dan roep die Vader, lank stil, uit soos 'n vrou in barensnood. Pynlik genoeg is die blinde kneg hier Israel — wat niks sien nie, geplunder, ongered.
42 1“Kyk na my dienskneg wat ek ondersteun, my uitverkorene, in wie my siel ’n welbehae het. Ek het my Gees op hom geplaas; hy sal geregtigheid na die nasies bring. a a v1 Matteus pas hierdie Gees-gesalfde Dienskneg direk op Jesus toe — hy haal hierdie verse van sy genesingsbediening aan in Matt 12:18-21. Die Dienskneg van Jesaja se vier Diensknegliedere is Jesus, die ware Israel. 2Hy sal nie uitroep of sy stem verhef nie, en dit nie op die straat laat hoor nie. 3Hy sal nie ’n geknakte riet breek of ’n dowwe brandende lamppit uitdoof nie; in getrouheid sal hy geregtigheid bring. 4Hy sal nie moeg word of verpletter word nie totdat hy geregtigheid op die aarde gevestig het; en die kuslande wag op sy onderrig.”
5So sê ons Vader—hy wat die hemele geskep het en uitgespan het, wat die aarde uitgesprei het met alles wat daaruit kom, wat asem gee aan die mense daarop, en gees aan dié wat daarop loop:
6“Ek is jou Vader; in geregtigheid het ek jou geroep; ek sal jou hand gryp en oor jou waak; ek sal jou ’n verbond vir die volk maak, ’n lig vir die nasies, 7om blinde oë oop te maak, om die gevangenes uit die kerker uit te bring—dié wat in die duisternis in die gevangenis sit.
8“Ek is jou Vader; dit is my naam; my heerlikheid gee ek aan geen ander nie, en my lof aan geen gesnede afgode nie. 9Kyk, die vorige dinge het waar geword, en nuwe dinge verkondig ek nou; voordat hulle uitspruit, vertel ek julle daarvan.”
Sing ’n nuwe lied
10Sing tot ons Vader ’n nuwe lied, sy lof van die einde van die aarde af—julle wat na die see toe afgaan, en alles wat dit vul, die kuslande en hulle inwoners. 11Laat die woestyn en sy stede hulle stemme verhef, die dorpe waar Kedar woon; laat die inwoners van Sela juig, laat hulle van die bergtoppe af uitroep. 12Laat hulle aan ons Vader heerlikheid gee, en sy lof in die kuslande verkondig. 13Ons Vader trek uit soos ’n krygsman; soos ’n stryder wek hy sy ywer op; hy roep uit, hy skreeu hard, hy triomfeer oor sy vyande.
14Lank reeds het ek geswyg; ek het stil gebly en my beheers. Nou sal ek uitroep soos ’n vrou wat baar; ek sal hyg en snak tegelyk. 15Ek sal berge en heuwels verwoes en al hulle plantegroei laat verdroog; ek sal die riviere in eilande verander, en die poele laat opdroog. 16En ek sal die blindes lei langs paaie wat hulle nie ken nie; ek sal hulle lei langs weë wat hulle nie geken het nie. Ek sal die duisternis voor hulle in lig verander, en die rowwe plekke in gelyk grond. Dit is die dinge wat ek sal doen, en ek sal hulle nie verlaat nie. 17Hulle sal teruggedryf word en heeltemal beskaam word—dié wat op gesnede afgode vertrou, wat vir gegote beelde sê: “Julle is ons gode.”
Oë wat nie sal sien nie
18Julle wat doof is, hoor; en julle wat blind is, kyk, sodat julle kan sien. 19Wie is blind behalwe my dienskneg, of doof soos die boodskapper wat ek stuur? Wie is blind soos dié wat met my in vrede is, blind soos die dienskneg van ons Vader? b b v19 Israel word hier die dienskneg genoem — die volk wat geroep is om ons Vader se getuie te wees, maar blind en doof vir daardie roeping. Vroeër in hierdie selfde hoofstuk (verse 1-9) is die Dienskneg Jesus — die ware Israel wat vervul wat Israel nie kon nie. 20Julle het baie dinge gesien, maar julle neem dit nie waar nie; julle ore is oop, maar julle hoor nie.
21Ons Vader het behae gehad, ter wille van sy geregtigheid, om sy onderrig groot te maak en dit heerlik te maak. 22Maar dit is ’n volk wat geplunder en beroof is, almal van hulle vasgevang in gate en weggesteek in gevangenisse. Hulle het buit geword sonder dat iemand red, roof sonder dat iemand sê: “Gee terug!”
23Wie onder julle sal hierna luister, sal ag gee en hoor wat gaan kom? 24Wie het Jakob oorgegee aan die plunderaar, en Israel aan die rowers? Was dit nie ons Vader nie, teen wie ons gesondig het? Hulle wou nie in sy weë wandel nie, en hulle wou nie sy onderrig gehoorsaam nie. 25Daarom het hy die gloed van sy toorn oor hulle uitgestort en die woede van oorlog. Dit het rondom teen hulle gevlam, maar hulle het nie verstaan nie; dit het hulle verbrand, maar hulle het dit nie ter harte geneem nie.