യെശയ്യാ 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹“ഞാൻ താങ്ങിനിർത്തുന്ന എന്റെ ദാസനെ നോക്കുവിൻ; എന്റെ ഉള്ളം പ്രസാദിക്കുന്ന എന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ. ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ അവിടുത്തെമേൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് ജാതികൾക്കു ന്യായം പ്രസ്താവിക്കും. ^a a v1 ആത്മാവിനാൽ അഭിഷിക്തനായ ഈ ദാസൻ യേശുതന്നെയെന്ന് മത്തായി നേരിട്ടു പ്രയോഗിക്കുന്നു; യേശുവിന്റെ രോഗശാന്തി ശുശ്രൂഷയോടു ചേർന്ന ഈ വാക്യങ്ങൾ മത്തായി 12:18-21-ൽ അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ നാലു ദാസഗീതങ്ങളിലെ ദാസൻ യഥാർഥ ഇസ്രായേലായ യേശുവാകുന്നു. ²അവിടുന്ന് നിലവിളിക്കുകയില്ല, ശബ്ദം ഉയർത്തുകയുമില്ല, വീഥിയിൽ അതു കേൾപ്പിക്കുകയുമില്ല. ³ചതഞ്ഞ ഓട അവിടുന്ന് ഒടിക്കുകയില്ല, മങ്ങിയെരിയുന്ന തിരി കെടുത്തുകയുമില്ല; വിശ്വസ്തതയോടെ അവിടുന്ന് ന്യായം പ്രസ്താവിക്കും. ⁴ഭൂമിയിൽ ന്യായം സ്ഥാപിക്കുവോളം അവിടുന്ന് തളരുകയോ തകരുകയോ ഇല്ല; അവിടുത്തെ ഉപദേശത്തിനായി ദ്വീപുകൾ കാത്തിരിക്കുന്നു.”

⁵ആകാശം സൃഷ്ടിച്ച് അവയെ വിരിച്ച്, ഭൂമിയെയും അതിൽനിന്നുണ്ടാകുന്നവയെയും പരത്തി, അതിന്മേലുള്ള ജനത്തിനു ശ്വാസവും അതിൽ നടക്കുന്നവർക്ക് ആത്മാവും നൽകുന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു:

⁶“ഞാൻ നിന്റെ പിതാവ് ആകുന്നു; നീതിയിൽ ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഞാൻ നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും; ജനത്തിന് ഒരു ഉടമ്പടിയായും ജാതികൾക്ക് ഒരു പ്രകാശമായും ഞാൻ നിന്നെ നിയമിക്കും, ⁷കുരുടരുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുവാനും, തടവറയിൽനിന്നു ബന്ധിതരെ— ഇരുട്ടിൽ കാരാഗൃഹത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ—പുറത്തുകൊണ്ടുവരുവാനും തന്നെ.

⁸“ഞാൻ നിന്റെ പിതാവ് ആകുന്നു; അതാണ് എന്റെ നാമം; എന്റെ മഹത്ത്വം ഞാൻ മറ്റൊരുത്തനും, എന്റെ സ്തുതി കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കും കൊടുക്കുകയില്ല. ⁹ഇതാ, മുൻകാര്യങ്ങൾ സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു, പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ അറിയിക്കുന്നു; അവ മുളച്ചുവരുംമുമ്പെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് അവയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.”

ഒരു പുതിയ ഗീതം പാടുവിൻ

¹⁰നമ്മുടെ പിതാവിന് ഒരു പുതിയ ഗീതം പാടുവിൻ, ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തുനിന്ന് അവിടുത്തെ സ്തുതിയും പാടുവിൻ— സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നവരേ, അതിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സകലവുമേ, ദ്വീപുകളേ, അവയിലെ നിവാസികളേ. ¹¹മരുഭൂമിയും അതിലെ പട്ടണങ്ങളും, കേദാർ വസിക്കുന്ന ഗ്രാമങ്ങളും ശബ്ദം ഉയർത്തട്ടെ; സേലയിലെ നിവാസികൾ ആനന്ദത്തോടെ പാടട്ടെ, പർവതശിഖരങ്ങളിൽനിന്ന് അവർ ആർത്തുവിളിക്കട്ടെ. ¹²അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനു മഹത്ത്വം കൊടുക്കട്ടെ, ദ്വീപുകളിൽ അവിടുത്തെ സ്തുതി ഘോഷിക്കട്ടെ. ¹³നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരു യോദ്ധാവിനെപ്പോലെ പുറപ്പെടുന്നു; ഒരു പടയാളിയെപ്പോലെ അവിടുന്ന് തന്റെ തീക്ഷ്ണത ഉണർത്തുന്നു; അവിടുന്ന് നിലവിളിക്കുന്നു, ഉറക്കെ ആർക്കുന്നു, തന്റെ ശത്രുക്കളുടെമേൽ ജയംകൊള്ളുന്നു.

¹⁴ഏറെക്കാലം ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നു; ഞാൻ അടങ്ങി എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നോവുകിട്ടിയ സ്ത്രീയെപ്പോലെ നിലവിളിക്കും; ഞാൻ ഒന്നിച്ചു കിതച്ചു ശ്വാസംമുട്ടും. ¹⁵പർവതങ്ങളെയും കുന്നുകളെയും ഞാൻ ശൂന്യമാക്കും, അവയിലെ സസ്യജാലം മുഴുവൻ ഉണക്കിക്കളയും; നദികളെ ഞാൻ ദ്വീപുകളാക്കും, ജലാശയങ്ങളെ വറ്റിക്കും. ¹⁶കുരുടരെ അവർ അറിയാത്ത വഴികളിലൂടെ ഞാൻ നടത്തും; അവർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത പാതകളിലൂടെ ഞാൻ അവരെ വഴിനടത്തും. അവരുടെ മുമ്പിലുള്ള ഇരുട്ടിനെ ഞാൻ വെളിച്ചമാക്കും, പരുപരുത്ത സ്ഥലങ്ങളെ സമനിലമാക്കും. ഇവയാകുന്നു ആ കാര്യങ്ങൾ; ഇവ ഞാൻ ചെയ്യും, ഞാൻ അവരെ ഉപേക്ഷിക്കുകയുമില്ല. ¹⁷കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ വിഗ്രഹങ്ങളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ, വാർത്തുണ്ടാക്കിയ ബിംബങ്ങളോട് “നിങ്ങളാകുന്നു ഞങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങൾ” എന്നു പറയുന്നവർ—അവർ പിന്തിരിഞ്ഞു പൂർണമായി ലജ്ജിച്ചുപോകും.

കാണാത്ത കണ്ണുകൾ

¹⁸ചെകിടരേ, കേൾക്കുവിൻ; കുരുടരേ, കാണേണ്ടതിന് നോക്കുവിൻ. ¹⁹എന്റെ ദാസനെപ്പോലെ കുരുടൻ ആരുള്ളൂ, ഞാൻ അയയ്ക്കുന്ന ദൂതനെപ്പോലെ ചെകിടൻ ആരുള്ളൂ? എന്നോടു സമാധാനത്തിലുള്ളവനെപ്പോലെ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദാസനെപ്പോലെ കുരുടൻ ആരുള്ളൂ? ^b b v19 ഇവിടെ ദാസൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത് ഇസ്രായേൽ ആകുന്നു—നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ട, എന്നാൽ ആ വിളിക്കു കുരുടരും ചെകിടരുമായിത്തീർന്ന ജനം. ഈ അധ്യായത്തിൽത്തന്നെ മുമ്പ് (1-9 വാക്യങ്ങളിൽ) ദാസൻ യേശുവാകുന്നു—ഇസ്രായേലിനു കഴിയാഞ്ഞതു നിവർത്തിക്കുന്ന സത്യ ഇസ്രായേൽ. ²⁰നീ പലതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്, എങ്കിലും അവയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല; നിന്റെ ചെവികൾ തുറന്നിരിക്കുന്നു, എങ്കിലും നീ കേൾക്കുന്നില്ല.

²¹നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ നീതിനിമിത്തം തന്റെ ഉപദേശം മഹത്താക്കുവാനും അതിനെ തേജസ്സുള്ളതാക്കുവാനും പ്രസാദിച്ചു. ²²എന്നാൽ ഇത് കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടു കവർന്നെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനമാകുന്നു; അവരെല്ലാവരും കുഴികളിൽ കുടുങ്ങി കാരാഗൃഹങ്ങളിൽ ഒളിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിടുവിക്കുവാൻ ആരുമില്ലാതെ അവർ കൊള്ളയായിത്തീർന്നു, “മടക്കിക്കൊടുക്കുക!” എന്നു പറയുവാൻ ആരുമില്ലാതെ കവർച്ചയായിത്തീർന്നു.

²³നിങ്ങളിൽ ആർ ഇതു ശ്രദ്ധിക്കും, വരുവാനുള്ളതു ശ്രദ്ധവെച്ചു കേൾക്കും? ²⁴യാക്കോബിനെ കൊള്ളക്കാരന് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തതും ഇസ്രായേലിനെ കവർച്ചക്കാർക്ക് ഏല്പിച്ചതും ആരാണ്? നാം ആർക്കെതിരെ പാപം ചെയ്തുവോ ആ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്നെയല്ലയോ? അവർ അവിടുത്തെ വഴികളിൽ നടക്കുവാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല, അവിടുത്തെ ഉപദേശം അനുസരിക്കുവാനും കൂട്ടാക്കിയില്ല. ²⁵അതുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് തന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ ഉഗ്രതയും യുദ്ധത്തിന്റെ ഭീകരതയും അവരുടെമേൽ ചൊരിഞ്ഞു. അത് അവർക്കു ചുറ്റും ജ്വലിച്ചു, എന്നിട്ടും അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല; അത് അവരെ ദഹിപ്പിച്ചു, എന്നിട്ടും അവർ അതു ഹൃദയത്തിൽ കരുതിയില്ല.