Księga Izajasza 43

43 ¹A teraz tak mówi nasz Ojciec — ten, który cię stworzył, Jakubie, ten, który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię odkupiłem; wezwałem cię po imieniu, jesteś mój. ²Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą; a przez rzeki nie zaleją cię. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz, a płomień cię nie strawi. ³Bo ja jestem twoim Ojcem, Świętym Izraela, twoim Zbawicielem. Dałem Egipt jako twój okup, Kusz i Sebę w twoje miejsce. ^a a v3 Kusz (dzisiejszy Sudan i Etiopia) oraz Seba to sąsiednie krainy północno-wschodniej Afryki. ⁴Ponieważ jesteś drogi w moich oczach, szanowany, i ja cię miłuję, oddaję ludzi w zamian za ciebie i narody w zamian za twoje życie. ⁵Nie bój się, bo ja jestem z tobą. Ze wschodu przyprowadzę twoje dzieci, a z zachodu cię zgromadzę. ⁶Północy powiem: Wydaj ich, a południu: Nie zatrzymuj ich dłużej; przyprowadź moich synów z dalekich krajów i moje córki z krańców ziemi, ⁷każdego, kto jest nazwany moim imieniem, kogo stworzyłem dla mojej chwały, kogo ukształtowałem i uczyniłem. ⁸Wyprowadź lud, który ma oczy, a jest ślepy, i który ma uszy, a jest głuchy. ⁹Wszystkie narody zbierają się razem, a ludy się gromadzą. Kto spośród nich może to ogłosić i oznajmić nam dawne rzeczy? Niech narody przyprowadzą swoich świadków, aby dowieść swojej słuszności, aby inni usłyszeli i powiedzieli: To prawda. ¹⁰Wy jesteście moimi świadkami — mówi nasz Ojciec — i moim wybranym sługą, abyście mogli mnie poznać i zaufać mi, i pojąć, że to ja jestem. Żaden bóg nie został utworzony przede mną i żaden nie nastanie po mnie. ¹¹Ja, ja jestem twoim Ojcem i oprócz mnie nie ma zbawiciela. ¹²Ja ogłosiłem i wybawiłem, i oznajmiłem, gdy nie było wśród was obcego boga; a wy jesteście moimi świadkami — mówi nasz Ojciec — a ja jestem twoim Ojcem. ¹³Od tego dnia ja jestem; nie ma nikogo, kto mógłby wyrwać z mojej ręki. Ja działam, a kto to odwróci?

Droga przez pustynię

¹⁴Tak mówi nasz Ojciec — twój Odkupiciel, Święty Izraela: Ze względu na ciebie posyłam do Babilonu i sprowadzam ich wszystkich jako zbiegów, Babilończyków, na okrętach, z których są tak dumni. ¹⁵Ja jestem twoim Ojcem, twoim Świętym, Stwórcą Izraela, twoim Królem.

¹⁶Tak mówi nasz Ojciec — ten, który czyni drogę w morzu, ścieżkę przez potężne wody,

¹⁷który wyprowadza rydwan i konia, wojsko i wojownika razem — oni legli i nie mogą powstać, zdmuchnięci, zgaszeni jak knot: ¹⁸Nie wspominajcie dawnych rzeczy ani nie rozważajcie tego, co minęło. ¹⁹Oto czynię nową rzecz; teraz się pojawia — czyż tego nie dostrzegacie? Uczynię drogę na pustyni i rzeki na pustkowiu. ²⁰Dzikie zwierzęta będą mnie czcić, szakale i strusie, ponieważ dostarczam wodę na pustyni i rzeki na pustkowiu, aby napoić mój wybrany lud, ²¹lud, który ukształtowałem dla siebie, aby głosił moją chwałę.

²²„Jednak nie wzywałeś mnie, Jakubie; znużyłeś się mną, Izraelu. ²³Nie przynosiłeś mi owiec na swoje całopalenia ani nie czciłeś mnie swoimi ofiarami. Nie obciążałem cię ofiarami z pokarmów ani nie męczyłem cię kadzidłem. ²⁴Nie kupiłeś mi za pieniądze wonnej trzciny ani nie nasyciłeś mnie tłuszczem swoich ofiar. Przeciwnie, obciążyłeś mnie swoimi grzechami; znużyłeś mnie swoimi przewinieniami.

²⁵„Ja, ja jestem tym, który zmazuje twoje bunty ze względu na siebie samego, i nie wspomnę twoich grzechów. ^b b v25 W samym środku oskarżenia nasz Ojciec przerywa, aby obiecać darmowe przebaczenie — zmazuje grzechy ze względu na siebie samego i postanawia nigdy więcej do nich nie wracać. ²⁶Przypomnij mi; spierajmy się razem; przedstaw swoją sprawę, abyś okazał się sprawiedliwy. ²⁷Twój pierwszy ojciec zgrzeszył, a twoi rzecznicy zbuntowali się przeciwko mnie. ^c c v27 Określenie „pierwszy ojciec” odnosi się prawdopodobnie do Jakuba lub Abrahama, protoplasty Izraela. ²⁸Dlatego zbezcześciłem dostojników świątyni; wydałem Jakuba na zagładę, a Izraela na pośmiewisko.”