خورس، چې په نامه راوبللے شو
یو بهرنی پاچا چې پلار نه پېژني، په نوم رابلل کیږي او استول کیږي چې جلاوطنان پرته له کومې بیې ازاد کړي. اعتراض کوونکي هغه خټه ده چې له کلال سره شخړه کوي. بیا بلنه پراخیږي: ما ته راوګرځئ، د ځمکې ټولې پولې.
45 1زمونږ پلار خپل مسح شوى، خورس ته داسې فرمائى چې، ما د هغۀ ښى لاس نيولے دے، دې دپاره چې د هغۀ په مخکښې قومونه مغلوب کړم او بادشاهان د خپلو وسلو نه بې وسلې کړم، دې دپاره چې د هغۀ په مخکښې دروازې پرانيزم، نو ورونه به بند نۀ وى: a a v1 خورس، چې د فارس بادشاه وو، يواځېنے پردے حاکم دے چې کلام يې د زمونږ پلار ”مسح شوے“ بولى — دا د هغۀ د وسيلې په توګه غوره شوے وو چې اِسرائيل د جلاوطنۍ نه خلاص کړى، نۀ دا چې هغه د وعدې مسيح وى. 2زۀ به ستا په مخکښې لاړ شم او غرونه به برابر کړم، د کاسې دروازې به ماتې کړم او د اوسپنې ميلې به پرې کړم. 3زۀ به تا له د تيارې خزانې او هغه ذخيرې درکړم چې په پټو ځايونو کښې ساتلے شوى دى، دې دپاره چې تۀ پوهه شې چې زۀ د اِسرائيل پلار يم، چې تا په نامه بلم. 4د خپل نوکر يعقوب او خپل غوره کړى اِسرائيل دپاره، ما تۀ ستا په نامه راوبللې، زۀ تا له د عزت لقب درکوم، اګر چې تۀ ما نۀ پېژنې. 5زۀ پلار يم، او بل هيڅوک نشته، زما نه سوا بل هيڅ نشته. زۀ تا د جنګ دپاره تيار کوم، اګر چې تۀ ما نۀ پېژنې، 6دې دپاره چې خلق پوهه شى، د نمر د راختو نه د هغۀ د ننوتو ځائ پورې، چې زما نه سوا بل هيڅ نشته. زۀ پلار يم، او بل هيڅوک نشته. 7زۀ رڼا جوړوم او تياره پېدا کوم، زۀ سلامتى راولم او آفت پېدا کوم، زۀ پلار يم چې دا ټول کارونه کوم. b b v7 دلته چې کوم لفظ ”آفت“ ژباړلے شوے دے، د هغې مطلب تباهى يا سختى ده — د هغې سلامتۍ برعکس چې د دې سره نومولے شوې ده — نۀ اخلاقى بدى. زمونږ پلار په هر حالت باندې حکومت کوى، حتىٰ په هغو دردناکو حالاتو باندې هم. 8اے آسمانو، د پاسه وورئ، او آسمانونه دې صداقت توئ کړى، زمکه دې پرانستے شى، دې دپاره چې خلاصون مېوه ورکړى او صداقت سره راوټوکيږى. ما، پلار، دا پېدا کړى دى. 9افسوس دې په هغه چا باندې وى چې د خپل خالق سره جګړه کوى — د زمکې د ټوټو په مينځ کښې يوه د مټو ټوټه! آيا خټه هغه چا ته وائى چې هغه يې جوړوى، چې ”تۀ څۀ جوړوې؟“ يا، ”ستا کار لاسونه نۀ لرى“؟ c c v9 هغه مټ چې لاسونه يې نۀ لرل، ناقص او بې کاره ګڼلے کېدو — نۀ يې پورته کولے شو او نۀ يې څۀ توئ کولے شو. 10افسوس دې په هغه چا باندې وى چې پلار ته وائى، ”تۀ د څۀ پلار کېږې؟“ يا ښځې ته، ”تۀ څۀ پېدا کوې؟“ 11د اِسرائيل پاک ذات — زمونږ پلار — او هغه چې هغه يې جوړ کړو — داسې فرمائى، آيا تاسو به زما د بچو په حقله ما نه پوښتنه کوئ، او زما د لاسونو د کار په حقله به ما ته حُکمونه راکوئ؟ 12ما زمکه جوړه کړه او انسان مې پرې پېدا کړو. دا زما لاسونه وُو چې آسمانونه يې وغزول، او ما د هغوئ ټول لښکر ته حُکم وکړو. 13ما هغه په صداقت کښې راپاڅولو، او زۀ به د هغۀ ټولې لارې سمې کړم. هغه به زما ښار بيا ودان کړى او زما جلاوطن به آزاد کړى، نۀ د قيمت دپاره او نۀ د اجر دپاره، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى.
14زمونږ پلار فرمائى، د مصر دولت او د کوش مال تجارت، او سبائيان، چې اوږده قد خلق دى، تا ته به راشى او ستا به شى، هغوئ به ستا شا پسې راځى، په زنځيرونو کښې به راځى. هغوئ به تا ته سجده کوى او تا ته به عاجزى کوى، او وائى به، ”يقيناً خُدائ پاک ستا سره دے، او بل هيڅوک نشته، د هغۀ نه سوا بل هيڅ نشته.“
15بېشکه تۀ هغه پلار يې چې خپل ځان دې پټ کړے دے، د اِسرائيل پلار، خلاصونکے. 16هغوئ ټول شرمنده او رسوا دى، د بتانو جوړونکى ټول په پريشانۍ کښې لاړ شى. 17خو اِسرائيل د زمونږ پلار په وسيله د ابدى خلاصون سره خلاص شى، تاسو به تل تر تله نۀ شرمنده کېږئ او نۀ رسوا کېږئ.
18ځکه چې پلار داسې فرمائى، هغه چې آسمانونه يې پېدا کړل — هغه پلار دے! — هغه چې زمکه يې جوړه کړه او وې جوړوله، هغۀ دا قائمه کړه. هغۀ دا خالى پېدا نۀ کړه، بلکې دا يې دې دپاره جوړه کړه چې اباده شى، زۀ پلار يم، او بل هيڅوک نشته. 19ما په پټه خبره ونۀ کړه، د تيارې په ملک کښې، ما د يعقوب اولاد ته ونۀ وئيل چې، ”ما له عبث ولټوئ.“ زۀ، ستاسو پلار، هغه څۀ وايم چې صحيح وى، زۀ هغه څۀ بيانوم چې حق وى. 20راټول شئ او راشئ، نزدې شئ، اے د قومونو پاتې شوو خلقو! هغوئ کوم علم نۀ لرى — هغوئ چې خپل د لرګى بتان ګرځوى او داسې دېوتا ته دُعا کوى چې خلاصون نۀ شى کولے. 21بيان کړئ او خپله دعوىٰ وړاندې کړئ، هغوئ دې يو ځائ مشوره وکړى! چا دا ډېر پخوا وړاندوئينه کړې وه او د قديم زمانې نه يې اعلان کړے وو؟ آيا دا زۀ نۀ وم، پلار؟ زما نه سوا بل هيڅوک نشته — صادق پلار او خلاصونکے، زما نه سوا بل هيڅ نشته. 22ما ته راوګرځئ او خلاص شئ، اے د زمکې ټولو کنارو خلقو! ځکه چې زۀ پلار يم، او بل هيڅوک نشته. 23ما په خپل ځان قسم خوړلے دے، زما د خولې نه يوه داسې خبره په صداقت کښې وتلې ده چې بيا به وانۀ ګرځى، چې ما ته به هر زنګون ټيټيږى، هره ژبه به د وفادارۍ قسم خورى. d d v23 پولوس دا آيت په فيليپيانو ۲ باب ۱۰-۱۱ کښې په عيسىٰ باندې لګوى — د عيسىٰ په نوم هر زنګون ټيټيږى او هره ژبه اقرار کوى چې عيسىٰ مسيح مالِک دے، د زمونږ پلار د لوئۍ دپاره. څۀ چې زمونږ پلار په خپل نوم باندې قسم وخوړو، هغه يې له خپل زوئ سره شريک کړو. 24هغوئ به زما په حقله وائى، ”صداقت او طاقت يواځې په خُدائ پاک کښې دے.“ هغه ته به هغه ټول راشى چې په هغۀ باندې يې غصه وه، او هغوئ به شرمنده شى. 25د زمونږ پلار په وسيله به د اِسرائيل ټول اولاد صادق وګڼلے شى، او په هغۀ کښې به فخر کوى.