Efa vita pirinty
Boky

Ny Fanahiko eo amin’ny Zanakao

Ny Ray mampanantena rano sy Fanahy aidina amin'ny zanak'i Isiraely. Avy eo dia jerena ela ny lehilahy iray mandoro ny antsasaky ny tsilo hanendasana ny sakafo atoandro ary miankohoka amin'ny antsasany, mangataka aminy hamonjy azy. Hoatra izany, ny ota dia ario tahaka ny zavona maraina.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–8, 21–28

Toko 44.

Fa henoy ankehitriny, ry Jakoba mpanompoko, ry Israely izay nofidiko. Izao no lazain’i Raintsika, Izay nanao anao sy namorona anao hatrany an-kibo ary hanampy anao: Aza matahotra, ry Jakoba mpanompoko, ry Jesorona izay nofidiko. a a v2 Jesorona dia anarana malefaka sy poetika ho an’i Israely, izay midika hoe « ilay mahitsy » — teny fitiavana ho an’ny vahoaka nofidin’i Raintsika. Fa handrotsaka rano amin’ny tany mangetaheta Aho sy riaka amin’ny tany maina; handatsaka ny Fanahiko amin’ny zanakao Aho ary ny fitahiko amin’ny taranakao. Ho mitsiry eo amin’ny ahitra izy, tahaka ny hazo hafafy eo amoron’ny rano mikoriana. Hisy hanao hoe: « Ho an’ny Ray aho »; ary hisy hiantso ny tenany amin’ny anaran’i Jakoba; ary hisy hanoratra eo an-tanany hoe: « An’ny Ray, » ka handray ny anaran’i Israely.

Ny Voalohany sy ny Farany

Izao no lazain’i Raintsika, Mpanjakan’i Israely sy Mpanavotany, ny Ray Tompon’ny tafiky ny lanitra: Izaho no voalohany ary Izaho no farany; afa-tsy Ahy dia tsy misy andriamanitra. Iza no tahaka Ahy? Aoka izy hanambara izany. Aoka izy hilaza sy hampiseho azy eo anatrehako, hatramin’ny andro nanorenako ny vahoaka fahagola. Aoka izy ireo hilaza ny ho avy sy ny zavatra mbola ho tonga. Aza mangovitra, aza matahotra. Tsy efa nilaza taminareo Aho hatramin’ny ela ary nanambara izany? Ianareo no vavolombeloko. Misy Ray hafa va ankoatra Ahy? Tsy misy Vatolampy; tsy mahalala na iray aza Aho.

Zava-poana izay rehetra manao sampy, ary tsy misy mahasoa ny zavatra ankafizin’izy ireo. Ny vavolombelon’izy ireo tsy mahita na mahalala na inona na inona, ka menatra izy. Iza no manao andriamanitra na mandrendrika sampy tsy hahasoa ny nanao azy? Indro, ho menatra ny namany rehetra, fa olombelona fotsiny ny mpanao azy. Aoka izy rehetra hivory ka hijoro; hangovitra sy ho menatra miaraka izy ireo.

Mamorona fitaovana vy ny mpanefy vy, miasa azy eo ambonin’ny arina mirehitra; mamolavola azy amin’ny mailaka izy ary mandafy azy amin’ny sandriny matanjaka. Nefa noana izy ka lany hery; tsy misotro rano ka reraka. Manitatra ny tadim-pandrefesana ny mpanao hazo ka manamarika ny hazo amin’ny penina; manao azy amin’ny tsilo ary manamarika azy amin’ny kompà. Mamorona azy ho endrik’olona izy, miaraka amin’ny hatsaran’olombelona, mba honenany ao an-trano masina. Manapaka sedera izy, na mifidy sipresy na hazo ôka ka mamela azy hihamafy eo amin’ny hazo any anaty ala. Mamboly sedera izy, ary ny orana no mampitombo azy. Atao kitay izany. Alainy ny sasany ka mamindro ny tenany izy; mandrehitra afo izy ka mamaka mofo. Nefa manao andriamanitra koa izy ka mivavaka aminy; manao sampy izy ka miankohoka aminy. Mandoro ny antsasaky ny hazo ao anaty afo izy; ao amboniny no mandoro hena izy, mihinana ho voky ka mamindro ny tenany. Ary hoy izy: « Aha, mafana aho; mahatsapa ny afo aho. » Ary ny sisa dia atao andriamanitra, dia sampiny; miankohoka aminy izy ka mivavaka, mifona aminy ka manao hoe: « Vonjeo aho, fa Ianao no andriamanitro! »

Tsy mahalala izy, tsy mahatakatra; voasaron-tany ny masony ka tsy mahita, ary ny fony koa, ka tsy mahatakatra. Tsy misy mijanona hisaina, tsy misy manana fahalalana na fahalalam-pisainana hilaza hoe: « Ny antsasany dia nodoriko tao anaty afo; nanaovako mofo koa ny vainafony, nandoroko hena ka nihinana aho. Hataoko zava-betaveta va ny sisa? Hiankohoka eo anatrehan’ny tapa-kazo va aho? » Mihinana lavenona izy; ny fo voafitaka no nampivily azy. Tsy mahavonjy ny tenany izy na milaza hoe: « Tsy lainga va no ao an-tànako ankavanana? »

Tsarovy ireo zavatra ireo, ry Jakoba, ary ianao, ry Israely, fa mpanompoko ianao. Namorona anao Aho; mpanompoko ianao. Ry Israely, tsy hanadino anao Aho. Nofafako tahaka ny rahona ny fandikan-dalànao, ary tahaka ny zavona maraina ny helokao. Mitodiha Amiko, fa efa nanavotra anao Aho.

Mihirà, ry lanitra, fa efa nanao izany i Raintsika! Mitaroa mafy, ry fanambanin’ny tany. Mihoeza hira, ry tendrombohitra, ry ala sy ny hazo rehetra ao aminy! Fa nanavotra an’i Jakoba i Raintsika, ary mampiseho ny voninahiny ao Israely Izy.

Izao no lazain’i Raintsika, Mpanavotanao, Izay namorona anao hatrany an-kibo: Izaho no Rainao, Mpanao ny zavatra rehetra, Izay irery no nanitatra ny lanitra, Izay namelatra ny tany tamin’ny tenako, Izay mampanjavona ny famantarana ny mpaminany sandoka ary mahatonga ny mpanao ody ho adala, Izay mamadika ny fahalalan’ny hendry ary mahatonga ny fahalalany ho hadalana, Izay manamafy ny tenin’ny mpanompony ary mahatanteraka ny hevitry ny irany, Izay milaza an’i Jerosalema hoe: « Honenana izy, » ary ny tanànan’i Joda hoe: « Haorina indray izy ireo, ary hanarenako ny rava ao aminy, » Izay milaza amin’ny lalina hoe: « Mihamainà; hanamaina ny ony Aho, » Izay milaza an’i Kôrosy hoe: « Izy no mpiandry ondriko, ary hahatanteraka izay rehetra sitrako izy »; Izay milaza an’i Jerosalema hoe: « Haorina indray izy, » ary ny tempoly hoe: « Hapetraka ny fanorenanao. »