Si Ciro, Gintawag sa Ngalan

Ang taga-iban nga hari nga wala makakilala sa Amay ginatawag sa ngalan kag ginasugo sa pagpahilway sang mga bihag sa wala sing bayad. Ang mga nagabatok pareho sang lutak nga nagapakig-away sa manugbuhat sang kolon. Dayon nagalapad ang pagtawag: magbalik kamo sa akon, tanan nga mga kinatumyan sang kalibutan.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–14, 18–25

Kapitulo 45.

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay sa iya hinaplas, kay Ciro, nga ang iya tuo nga kamot akon gin-uyatan agud lutuson ang mga pungsod sa atubangan niya kag ubahan ang mga hari sang ila hinganiban, agud buksan ang mga puwertahan sa atubangan niya agud ang mga gawang indi masira: ^a Magauna ako sa imo kag paphakuon ko ang mga bukid; dugmokon ko ang mga puwertahan nga saway kag utdon ko ang mga rehas nga salsalon. Ihatag ko sa imo ang mga bahandi sang kadulom kag ang mga manggad nga gintaguan sa likom nga mga duog, agud mahibaloan mo nga ako amo ang Amay sang Israel, nga nagatawag sa imo sa imo ngalan. Tungud kay Jacob nga akon alagad, kag sa Israel nga akon pinili, gintawag ko ikaw sa imo ngalan; ginhatagan ko ikaw sing dungganon nga titulo, bisan wala mo ako makilala. Ako amo ang Amay, kag wala na sing iban; luwas sa akon wala na. Ginasangkapan ko ikaw sa inaway, bisan wala mo ako makilala, agud mahibaloan sang mga tawo, gikan sa sidlangan sang adlaw tubtub sa katundan sini, nga wala na sing iban luwas sa akon. Ako amo ang Amay, kag wala na sing iban. Ginatuga ko ang kapawa kag ginahimo ko ang kadulom, ginahatag ko ang kaayuhan kag ginahimo ko ang kalalat-an; ako amo ang Amay, nga nagahimo sining tanan nga butang. ^b Magtulo kamo, O mga langit, gikan sa itaas, kag ipaulan sang kalangitan ang pagkamatarung; magbuka sing malapad ang duta, agud ang kaluwasan magpamunga kag ang pagkamatarung magtubo nga magkaupud. Ako, ang Amay, amo ang nagtuga sini. Kailo sa nagapakigbais sa iya Manunuga—isa ka bika sa tunga sang mga bika sang duta! Nagasiling bala ang lunang sa nagahulma sini, “Ano ang ginahimo mo?” ukon, “Ang imo binuhatan wala sing mga kaptanan”? ^c Kailo sa nagasiling sa isa ka amay, “Ano ang ginapanganak mo?” ukon sa isa ka babayi, “Ano ang ginabun-ag mo?” Amo ini ang ginasiling sang Isa nga Balaan sang Israel—ang aton Amay—kag sang naghulma sa iya: Pamangkuton bala ninyo ako nahanungud sa akon mga kabataan, kag suguon ninyo ako nahanungud sa binuhatan sang akon mga kamot? Ginhimo ko ang duta kag gintuga ko ang katawhan sa ibabaw sini. Ang akon mga kamot amo ang naghumlad sang kalangitan, kag ginsugo ko ang tanan nila nga kasuldadusan. Ginpukaw ko sia sa pagkamatarung, kag tadlungon ko ang tanan niya nga dalanon. Patindugon niya liwat ang akon siyudad kag hilwayon niya ang akon mga bihag, indi tungud sa bili ukon balus, nagasiling ang Amay sang kasuldadusan sang langit.

Nagasiling ang aton Amay: Ang manggad sang Egipto kag ang mga baligya sang Cus, kag ang mga Sabeohanon, mga tawo nga mataas, magakari sa imo kag mangin-imo; magasunod sila sa likod mo, nga magakari nga ginkadenahan. Magayaub sila sa imo kag magapakitluoy sa imo, nga nagasiling, “Sa pagkamatuud ang Dios yara sa imo, kag wala na sing iban; wala na sing iban luwas sa iya.”

Sa pagkamatuud ikaw isa ka Amay nga nagpanago sang imo kaugalingon, ang Amay sang Israel, ang Manluluwas. Nahuy-an sila tanan kag nagkahuya; ang mga manughimo sang mga diosdios naglakat nga magkaupud sa kagumon. Apang ang Israel ginluwas sang aton Amay sa walay katapusan nga kaluwasan; indi kamo mahuy-an ukon mahuya sa bug-os nga wala sing katubtuban.

Kay amo ini ang ginasiling sang Amay, nga nagtuga sang kalangitan—sia amo ang Amay!—nga naghulma sang duta kag naghimo sini; ginpalig-on niya ini. Wala niya ini gintuga nga walay sulud; ginhulma niya ini agud pagapuy-an: Ako amo ang Amay, kag wala na sing iban. Wala ako maghambal sa likom, sa duta sang kadulom; wala ako magsiling sa mga kaliwat ni Jacob, “Pangitaa ninyo ako sa wala sing pulos.” Ako, ang imo Amay, nagahambal sang matarung; ginapahayag ko ang matuod. Magtipon kamo kag magkari; magpalapit kamo, kamo nga mga nakalampuwas sang mga pungsod! Wala sila sing ihibalo—ang mga nagadala sang ila diosdios nga kahoy kag nagapangamuyo sing dalayon sa isa ka dios nga indi makaluwas. Ipahayag kag iatubang ninyo ang inyo kaso; magsinapulanay sila! Sin-o ang nagtagna sini sang una pa kag nagpahayag sini gikan sa dumaan nga mga tion? Indi bala ako, ang Amay? Wala na sing iban luwas sa akon—isa ka matarung nga Amay kag isa ka Manluluwas; wala na sing iban luwas sa akon. Magbalik kamo sa akon kag maluwas, tanan kamo nga mga ukbong sang duta! Kay ako amo ang Amay, kag wala na sing iban. Sa akon kaugalingon nagsumpa ako; may pulong nga naggwa sa akon baba sa pagkamatarung nga indi magbalik: Sa akon ang tagsa ka tuhod magaluhod, ang tagsa ka dila magasumpa sing pagkamainunungon. ^d Magasiling sila nahanungud sa akon, “Sa Dios lamang yara ang pagkamatarung kag ang kusog.” Sa iya magakari ang tanan nga nagpangakig batok sa iya, kag mahuy-an sila. Sa aton Amay ang tanan nga kabataan sang Israel pagapakamatarungon, kag sa iya magapabugal sila.

Mga nota sa idalom

^aIsaias 45:1 — Si Ciro, ang hari sang Persia, amo lamang ang dumuloong nga manugdumala nga gintawag sang Kasulatan nga "hinaplas" sang aton Amay — ginpili bilang iya galamiton agud hilwayon ang Israel gikan sa pagkabihag, indi ang ginsaad nga Mesias.
^bIsaias 45:7 — Ang pulong nga ginbadbad diri nga "kalalat-an" nagakahulugan sing kalamidad ukon kabudlayan — ang kabaliskaran sang kaayuhan nga gin-ngalanan upud sini — indi malaut nga pagginawi. Ang aton Amay nagagahum sa tagsa ka kahimtangan, bisan ang masakit nga mga ini.
^cIsaias 45:9 — Ang kolon nga wala sing mga kaptanan ginakabig nga may deperensya kag wala sing pulos — indi ini masakwat ukon maula.
^dIsaias 45:23 — Gin-aplikar ni Pablo ini nga bersikulo kay Jesus sa Filipos 2:10-11 — sa ngalan ni Jesus ang tagsa ka tuhod magaluhod kag ang tagsa ka dila magakilala nga si Jesu-Cristo amo ang Ginoo, sa himaya sang aton Amay. Ang ginsumpa sang aton Amay sa iya kaugalingon nga ngalan, gin-ambit niya sa iya Anak.