ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ବେଲ୍ ଓ ନବୋ ନତ ହୁଅନ୍ତି

ବାବିଲର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କ୍ଳାନ୍ତ ପଶୁମାନେ ଶଗଡ଼ରେ ଟାଣି ନେବାକୁ ପଡ଼େ ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେହି ଚିତ୍ରର ବିପରୀତରେ ଆମ ପିତା କହନ୍ତି ଯେ ସେ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ବହନ କରି ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ପାଚିଲା ବାଳ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ବହନ କରିବେ। ପ୍ରତିମା ଏକ ବୋଝ; ଉଠାଇବା କାମ ସେ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 46।

ବେଲ୍ ନତ ହୁଏ, ନବୋ ନଇଁ ପଡ଼େ; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମାଗୁଡ଼ିକ ପଶୁ ଓ ଗୋରୁ ଉପରେ ଲଦା ଯାଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ବହୁଥିଲ, ତାହା ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଅଛି, ତାହା କ୍ଲାନ୍ତ ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଭାର। a a v1 ବେଲ୍ ଓ ନବୋ ବାବିଲର ପ୍ରଧାନ ଦେବତା; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ନଗର ପତନ ହେବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମାଗୁଡ଼ିକ ଶଗଡ଼ ଉପରେ ଲଦା ଯାଉଥିବା ଚିତ୍ର ଦେଖାଏ। ସେମାନେ ଏକତ୍ର ନଇଁ ପଡ଼ନ୍ତି, ନତ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ପୁଣି ସେମାନେ ବନ୍ଦୀତ୍ଵକୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି।

“ହେ ଯାକୁବ ବଂଶ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶର ସମସ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶ, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ— ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଯାହାସବୁକୁ ଆମ୍ଭେ ବହିଅଛୁ, ଗର୍ଭରୁ ଯାହାସବୁକୁ ଉଠାଇଅଛୁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଦ୍ଧା ଆମ୍ଭେ ସେହି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ୱକେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହିବା। ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିର୍ମାଣ କରିଅଛୁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହିବା; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହିବା ଓ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା। b b v4 ଯେଉଁ ପ୍ରତିମାଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କ ପୂଜକମାନେ ବହିବାକୁ ପଡ଼େ, ତାହାଙ୍କ ବିପରୀତରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ବହନ୍ତି—ଗର୍ଭରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ତଳେ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।

“ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହା ସଙ୍ଗେ ଆମ୍ଭକୁ ତୁଳନା କରିବ ବା କାହା ସମାନ ଗଣିବ? କାହା ସଙ୍ଗେ ଆମ୍ଭକୁ ତୁଳନା କରିବ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ସମାନ ହେବୁ? କେହି କେହି ଥଳୀରୁ ସୁନା ଢାଳନ୍ତି ଓ ନିକ୍ତିରେ ରୂପା ତୌଲନ୍ତି; ସେମାନେ ଜଣେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣକାର ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ପୁଣି ସେ ତାହା ଏକ ଦେବତା କରି ଗଢ଼େ—ତହିଁରେ ସେମାନେ ନତ ହୁଅନ୍ତି, ହଁ, ସେମାନେ ତାହାର ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାହାକୁ ଆପଣା କାନ୍ଧରେ ଉଠାଇ ବହିନିଅନ୍ତି; ସେମାନେ ତାହାକୁ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ଥୁଅନ୍ତି, ପୁଣି ସେଠାରେ ତାହା ଠିଆ ହୋଇ ରହେ—ଆପଣା ସ୍ଥାନରୁ ତାହା ନଡ଼େ ନାହିଁ। ଯଦି କେହି ତାହା ନିକଟରେ ଡାକ ପକାଏ, ତେବେ ତାହା ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ତାହାକୁ ତାହାର ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ପାରେ ନାହିଁ।

“ଏହା ସ୍ମରଣ କର ଓ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅ; ହେ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ, ଏହା ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କର। ଅନେକ କାଳ ପୂର୍ବର ପୁରାତନ ବିଷୟସବୁ ସ୍ମରଣ କର, କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ପୁଣି ଆଉ କେହି ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ପୁଣି ଆମ୍ଭ ତୁଲ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ଆଦ୍ୟରୁ ଆମ୍ଭେ ଶେଷ ବିଷୟ ଘୋଷଣା କରୁ, ପୁଣି ଯାହା ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟି ନାହିଁ, ତାହା ପୁରାତନ କାଳରୁ ଘୋଷଣା କରୁ, ‘ଆମ୍ଭର ଅଭିପ୍ରାୟ ସ୍ଥିର ରହିବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭର ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସକଳ ବିଷୟ ଆମ୍ଭେ ସାଧନ କରିବା’ ବୋଲି କହୁ। ଆମ୍ଭେ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଏକ ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀକୁ, ଦୂର ଦେଶରୁ ଆମ୍ଭ ଅଭିପ୍ରାୟ ସାଧନକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଆହ୍ଵାନ କରୁ। ଆମ୍ଭେ ଯାହା କହିଅଛୁ, ତାହା ଆମ୍ଭେ ସଫଳ କରିବା; ଆମ୍ଭେ ଯାହା ସଂକଳ୍ପ କରିଅଛୁ, ତାହା ଆମ୍ଭେ କରିବା। c c v11 ପୂର୍ବଦିଗର ସେହି ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀ ପାରସ୍ୟର କୋରସ୍, ଯେ ବାବିଲକୁ ଜୟ କରି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।

“ହେ ଅବାଧ୍ୟ ହୃଦୟର ଲୋକମାନେ, ଧାର୍ମିକତାଠାରୁ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ: ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତା ନିକଟକୁ ଆଣୁଅଛୁ—ତାହା ଦୂରରେ ନାହିଁ—ପୁଣି ଆମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ସିୟୋନରେ ପରିତ୍ରାଣ ଓ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଆମ୍ଭର ଶୋଭା ଦେବା।”