چاپ شوی
کتاب

اے د بابل لورے، راکُوزه شه

بابل ته ویل کیږي چې له خپل تخت راکوزه شي، د غلام ژرنده واخلي، او په خاورو کې کېني. زموږ پلار هغه د اسرائیل د سزا لپاره کارولې وه، خو هغې حتی پر زړو خلکو هم رحم ونه کړ، او ځان ته یې وویل چې هیڅوک یې نه ویني. د هغې ستوري‌پېژندونکي د وښو په څېر سوځي؛ هیڅوک یې نه ژغوري.

څپرکی 47.

”راکُوزه شه، په دوړو کښې کښېنه، اے د بابل پاکدامنې لورے؛ په تشه زمکه کښېنه، تخت نشته، اے د کلدانيانو لورے. بيا به تا ته نرمه او نازکه ونۀ وائى.

”مېچنې راواخله او اوړۀ ژړوه؛ خپل پړونے لرې کړه، خپله جامه وباسه، خپلې پنډۍ بربنډې کړه، له سيندونو تېره شه. ستا بربنډوالے به ښکاره شى، او ستا شرم به ليدلے شى. زۀ به اِنصاف راولم، او زۀ به هيچا ته رحم ونۀ کړم.“

زمونږ خلاصونکے — د آسمان د لښکرو پلار د هغۀ نوم دے — د اِسرائيل قُدوس، زمونږ پلار.

په چوپتيا کښې کښېنه، او تياره ته ننوځه، اے د باب‌ليانو لورے؛ ځکه چې بيا به تا ته د بادشاهيو ملکه ونۀ وئيلے شى. زۀ په خپلو بچو باندې غصه وم؛ ما خپله مِيراث ناپاکه کړه او هغوئ مې ستا په لاس کښې ورکړل. تا هغوئ ته هيڅ رحم ونۀ ښودلو؛ تا ډېر درانۀ يُوغ حتىٰ په بوډاګانو باندې هم کېښودلو. تا ووئيل چې، ”زۀ به د تل دپاره ملکه يم“ — نو تا دا خبرې په زړۀ کښې ونۀ نيولې او نۀ دې يادول چې د دې اخر به څنګه وى.

نو اوس دا واوره، اے د عيش مينه والې چې په امن کښې کښېنې، چې په خپل زړۀ کښې وائى، ”زۀ يم، او زما نه علاوه بل هيڅوک نشته؛ زۀ به هيڅکله د کونډې په شان کښېنم او نۀ به د بچو مرګ ووينم.“ خو دا دواړه خبرې به په يوه شيبه کښې، په يوه ورځ کښې پر تا راشى: د بچو مرګ او کونډتوب. دا به پوره پوره پر تا راشى، سره د دې چې ستا جادوګرى ډېرې دى او ستا د ځادو زور ډېر لوئ دے.

تا په خپل بدۍ باندې اِعتبار وکړو؛ تا ووئيل چې، ’ما هيڅوک نۀ وينى.‘ ستا حِکمت او علم تۀ ګمراه کړې، نو تا سوچ وکړو چې، ’يواځې زۀ يم، او زما نه علاوه بل هيڅ نشته.‘ نو پر تا به داسې آفت راشى چې تۀ به يې د ختمولو ځادو نۀ شې پوهېدلے؛ پر تا به داسې مصيبت راپرېوځى چې تۀ يې نۀ شې ردولے؛ پر تا به ناڅاپه تباهى راشى، ترې دمخه چې تۀ ترې خبره شې.

نو اوس په خپلو ځادوګانو او په خپلو ډېرو جادوګريو لګيا شه، چې تا د خپل ځوانۍ نه پرې محنت کړے دے. کېدے شى چې تۀ به کامياب شې؛ کېدے شى چې تۀ به وېره پېدا کړې. تۀ د خپلو ډېرو مشورو نه ستړې شوې يې. دوئ دې ودرېږى او تا دې خلاصه کړى — هغه چې آسمانونه نقشه کوى، چې ستورو ته ګورى، چې په هره نوې مياشت کښې وړاندوينه کوى چې پر تا به څۀ راشى. ګوره، دوئ د بوسو په شان دى؛ اور هغوئ سوځوى. هغوئ خپل ځانونه د لمبې د زور نه نۀ شى خلاصولے. دا د ګرمولو انګار نۀ دى، نۀ داسې اور چې څوک ترې خوا کښې کښېنى. دا دى هغه چې تا دپاره دى — هغه کسان چې تا د خپل ځوانۍ نه ورسره محنت او سودا کړې ده. هر يو خپلې خوا ته ګرځى؛ هيڅوک نشته چې تا خلاصه کړى.