Isaias 47

47 ¹"Kanaog, lingkod sa abog, ulay nga anak nga babaye sa Babilonia; lingkod sa hawan nga yuta, walay trono, anak nga babaye sa mga Caldeanhon. Dili ka na nila tawgon nga malumo ug mahuyang.

²"Kuhaa ang mga galingan ug paggaling ug harina; kuhaa ang imong belo, hukasa ang imong bisti, ibutyag ang imong mga batiis, tabok sa mga suba. ³Mabutyag ang imong pagkahubo, ug makita ang imong kaulaw. Magdala ako ug hustisya, ug walay akong kaluy-an."

⁴Ang atong Manunubos—ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit mao ang iyang ngalan— ang Balaan sa Israel, atong Amahan.

⁵Lingkod nga hilom, ug sulod sa kangitngit, anak nga babaye sa mga Babilonianhon; kay dili ka na tawgon nga rayna sa mga gingharian. ⁶Nasuko ako sa akong mga anak; gihugawan ko ang akong panulondon ug gitugyan sila sa imong kamot. Wala mo sila kaloy-i; gipapas-an mo ug bug-at kaayo nga yugo bisan ang mga tigulang. ⁷Miingon ka, "Magpabilin akong rayna hangtod sa kahangtoran"—busa wala mo tagda kini nga mga butang o hinumdomi kon unsay dangatan niini.

⁸Busa karon, paminawa kini, ikaw nga mahigugmaon sa kahimuot nga naglingkod nga malinawon, nga nag-ingon sa iyang kasingkasing, "Ako mao, ug walay lain gawas kanako; dili gayod ako molingkod ingon nga balo o makasinati sa pagkawala sa mga anak." ⁹Apan kining duha ka butang modangat kanimo sa usa ka gutlo, sa usa lamang ka adlaw: ang pagkawala sa mga anak ug ang pagkabalo. Modangat kini kanimo sa bug-os nga sukod, bisan pa sa imong daghang mga pagpanglamat ug sa dakong gahom sa imong mga pagpamarang.

¹⁰Misalig ka sa imong kaugalingong pagkadaotan; miingon ka, 'Walay makakita kanako.' Ang imong kaalam ug kahibalo nagpahisalaag kanimo, busa naghunahuna ka, 'Ako lamang mao, ug walay lain nga naglungtad gawas kanako.' ¹¹Busa modangat kanimo ang katalagman nga dili mo mahibaloan kon unsaon pagwala pinaagi sa paglamat; mahulog kanimo ang kadaot nga dili mo malikayan; moabot kanimo ang kalaglagan sa kalit, sa wala mo damha.

¹²Padayon, nan, sa imong mga pagpamarang ug sa imong daghang mga pagpanglamat nga imong gihagoan sukad sa imong pagkabatan-on. Tingali magmalampuson ka; tingali makapahadlok ka. ¹³Gikapoy ka sa imong daghang mga tambag. Patindoga sila ug paluwasa ka—kadtong nagmapa sa kalangitan, nga nagtan-aw sa mga bituon, nga sa matag bag-ong bulan nagtagna kon unsa ang modangat kanimo. ¹⁴Tan-awa, sila sama sa uhot; ang kalayo molamoy kanila. Dili sila makaluwas sa ilang kaugalingon gikan sa gahom sa siga. Kini dili mga baga nga makapainit, walay kalayo nga malingkoran. ¹⁵Mao kini kon unsa sila alang kanimo—kadtong imong gikahagoan ug gikanegosyohan sukad sa imong pagkabatan-on. Ang matag usa magalakaw sa iyang kaugalingong dalan; walay makaluwas kanimo.