Midina, ry Zanakavavin’i Babylona
Lazaina amin'i Babylona hidina amin'ny seza fiandrianany, handray fikosoham-bary an'ny mpanompo ary hipetraka amin'ny vovoka. Nampiasain'i Rayntsika izy hanasazy an'i Isiraely, kanefa tsy nonena na dia ny antitra aza, ary nilaza tamin'ny tenany fa tsy nisy nahita. Ny mpanandro-kintany dia may toy ny faron-kary; tsy misy mamonjy azy.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–3, 5–15
47 1«Midina, mipetraha amin’ny vovoka, ry zazavavy virijina, zanakavavin’i Babylona; mipetraha amin’ny tany tsy misy sarona, tsy misy seza fiandrianana, ry zanakavavin’ny Kaldeana. Tsy hantsoin’izy ireo hoe malefaka sy malemy intsony ianao.
2«Alao ny fikosoham-bary ka alò ny koba; esory ny lamba manarona ny tavanao, esory ny akanjonao, ataovy miharihary ny tongotrao, mamakia ny ony. 3Hiharihary ny fitanjahanao, ary ho hita ny henatrao. Hitondra ny rariny Aho, ary tsy hamindra fo amin’olona.»
4Ny Mpanavotra antsika—ny Ray Tompon’ny tafiky ny lanitra no anarany— ny Iray Masin’ny Israely, Raintsika.
5Mipetraha mangina, ary mankanesa any amin’ny maizina, ry zanakavavin’ny Babylonianina; fa tsy hantsoina intsony ianao hoe mpanjakavavin’ny fanjakana. 6Tezitra tamin’ny zanako Aho; nandoto ny lovako ka natolotro teny an-tananao izy. Tsy namindra fo taminy ianao; nanisy ziogaina henjana indrindra na dia ny antitra aza ianao. 7Hoy ianao: «Ho mpanjakavavy mandrakizay aho»— ka tsy noraisinao tao am-po izany zavatra izany, ary tsy nahatsiaro ny hiafaran’izany ianao.
8Koa henoy izao ankehitriny, ry mpankafy fahafinaretana izay mipetraka tsy manahy, izay miteny ao am-pony hoe: «Izaho no misy, ary tsy misy afa-tsy ahy; tsy hipetraka ho mananotena aho na hahalala ny fahaverezan’ny zanaka.» 9Fa ireo zavatra roa ireo dia ho tonga aminao amin’ny indray mipi-maso, amin’ny andro iray ihany: ny fahaverezan’ny zanaka sy ny fahamananotenana. Ho tonga aminao tanteraka izy ireo, na dia maro aza ny fanaovanao ody sy lehibe ny herin’ny tenin’ody ataonao.
10Natoky ny faharatsianao ianao; hoy ianao: «Tsy misy mijery ahy.» Namitaka anao ny fahendrenao sy ny fahalalanao, ka nihevitra ianao hoe: «Izaho irery no misy, ary tsy misy afa-tsy ahy.» 11Ka ho tonga aminao ny loza izay tsy ho fantatrao ny hanalavirana azy amin’ny ody; hianjera aminao ny voina izay tsy azonao akana; ho tonga tampoka aminao ny fandringanana, tsy fantatrao mialoha.
12Mandrosoa ihany, koa, amin’ny tenin’ody ataonao sy ny fanaovanao ody maro izay efa niasanao hatramin’ny fahatanoranao. Angamba hahomby ianao; angamba hampitahotra ianao. 13Reraka noho ny toro-hevitrao maro ianao. Aoka hitsangana izy ireo ka hamonjy anao—ireo izay mandrefy ny lanitra, mibanjina ny kintana, izay isaky ny volana vaovao dia milaza mialoha izay ho tonga aminao. 14Indro, tahaka ny mololo izy ireo; may ao amin’ny afo izy. Tsy mahavonjy ny tenany izy ireo amin’ny herin’ny lelafo. Tsy vainafo hampafana izany, ary tsy afo hipetrahana eo anilany. 15Izao no ho izy ireo aminao—ireo izay niasanao sy nivarotanao hatramin’ny fahatanoranao. Samy mirenireny any amin’ny lalany avy izy; tsy misy hamonjy anao.
