Îşaya 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹Guhdariya vê bikin, ya mala Aqûb, hûn ên ku bi navê Îsraêl têne gazîkirin û ji dûndana Cihûda hatine; hûn ên ku bi navê Bavê me sond dixwin û gazî Bavê me dikin—lê ne bi rastî û ne jî bi dadperweriyê. ²Çimkî ew xwe wek gelê bajarê pîroz bi nav dikin û xwe dispêrin Bavê me—navê wî Bavê leşkerên ezmanan e.

³“Tiştên berê min berê berê daxuyandin; ew ji devê min derketin û min ew da zanîn. Paşê min ji nişkê ve kir û ew rast derketin. ⁴Ji ber ku min dizanî tu çiqas serhişk î— hestiyê stûyê te wek hesin hişk, eniya te wek tûncê req.’ ⁵Min ev tişt berê berê ji te re gotin; berî ku ew çêbibin min ew ji te re ragihand, da ku tu tu caran nebêjî, ‘Pûtê min ew kirin; sûretê min ê neqişandî û peykerê min ê rijandî ferman dan wan.’” ⁶Te ew bihîst; niha li hemûyê binêre. Ma tu wê qebûl nekî? Ji niha û pê ve ezê tiştên nû ji te re bibêjim, tiştên veşartî yên ku te tu caran nizanibûn.’ ⁷Ew niha hatine afirandin, ne berê; berî îro te tu caran behsa wan nebihîstibû, loma tu nikarî bibêjî, ‘Min jixwe ew dizanîbûn.’ ⁸Te tu caran nebihîstiye, tu caran nizanibûye; berê guhê te venebûbû. Çimkî min dizanî tê çiqas bi xayintî tev bigerî—tu ji dayikbûnê ve wek serhildêrek hatiye nav kirin. ⁹Ji bo navê xwe ez hêrsa xwe digirim; ji bo pesnê xwe ez wê li hember te dizeptînim, da ku ez te neqetînim. ¹⁰Va ye, min tu safî kirî, lê ne wek zîv; min tu di kûreya êşê de ceriband. ¹¹Ji bo xatirê xwe, ji bo xatirê xwe, ez dikim—çimkî çima divê navê min bê gemarkirin? Rûmeta xwe ez nadim yekî din.

Ez Yekem û Dawîn im

¹²“Guhdariya min bike, ya Aqûb, û ya Îsraêl, ê ku min gazî te kir: Ez ew im; ez yekem im, û ez dawîn im. ¹³Destê min bi xwe bingeha erdê danî, û destê min ê rastê ezman belav kir; gava ez gazî wan dikim, ew bi hev re radibin.”

¹⁴Hemî bi hev re kom bibin û guhdarî bikin: kî di nav wan de van tiştan daxuyandiye? Ê ku ez jê hez dikim wê mexseda min li hember Babîlê pêk bîne, û milê wî wê li hember Babîliyan be. ^a a v14 “Ê ku ez jê hez dikim” tê wateya Kûreş, padîşahê Faris ê ku Xwedê radikir da ku Babîlê bigire û Îsraêl azad bike.

¹⁵Ez, ez bi xwe, peyivîme; erê, min gazî wî kir. Min ew anî, û ewê di riya xwe de serkeftî be.

¹⁶Nêzî min bibin, vê bibihîzin: ji destpêkê ve min bi dizî nepeyiviye; ji dema ku ew çêbû, ez li wir bûm. Û niha Bavê Serwer ez şandime— û Ruhê xwe. ^b b v16 Gelek kes di vê rêzê de Îsa dibihîzin—Xizmetkarê ku Bavê me di beşên pey vê de wê eşkere bike, bi Ruhê Pîroz re tevayî hatiye şandin.

¹⁷Bavê me weha dibêje—Rizgarkarê te, Pîrozê Îsraêl: Ez Bavê te me, yê ku ji bo qenciya te hînî te dike, yê ku te di riya ku divê tu têde biçî de dibe. ¹⁸“Xwezî te guh bidaya emrên min! Hingê aştiya te wê wek çem biherikiya, û dadperweriya te wê wek pêlên deryayê. ¹⁹Zarokên te wê wek qûmê bûna, û dûndana te ya ji xwe wê wek dendikên wê bûna; navê wan tu caran wê neqetiya û ji ber min wê neçûya.”

²⁰Ji Babîlê derkevin! Ji Babîliyan birevin! Bi qîra şahiyê wê daxuyênin, wê ragihînin; wê bişînin heta dawiya erdê. Bibêjin, ‘Bavê me xizmetkarê xwe Aqûb rizgar kir!’ ²¹Gava wî ew di çolan re birin, ew tî nebûn; wî ji bo wan av ji zinêr herikand. Wî zinêr qelişand, û av pijiqî derket.

²²“Ji bo xeraban aştî tuneye,” dibêje Bavê me.