ኢሳይያስ 48

48 ¹የያዕቆብ ቤት ሆይ፣ ይህን ስሙ፤ በእስራኤል ስም የምትጠሩ፣ ከይሁዳ ዘር የወጣችሁ፤ በአባታችን ስም የምትምሉ አባታችንንም የምትጠሩ፤ ነገር ግን በእውነት ወይም በጽድቅ አይደለም። ²ራሳቸውን የቅድስቲቱ ከተማ ሰዎች ብለው ይጠራሉና፣ በአባታችንም ይደገፋሉ፤ ስሙ የሰማይ ሠራዊት አባት ነው።

³“ቀደምቶቹን ነገሮች ከጥንት ጀምሬ ተናግሬአለሁ፤ ከአፌ ወጡ፣ አስታወቅኋቸውም። ከዚያም በድንገት አደረግሁ፣ ተፈጸሙም። ⁴እንዴት እልኸኛ እንደ ሆንህ ዐውቄ ነበርና፤ የአንገትህ ጅማት እንደ ብረት የጠነከረ፣ ግምባርህም እንደ ናስ የደነደነ ነው።’ ⁵ይህን ነገር ከጥንት ጀምሬ ነገርሁህ፤ ከመሆናቸው በፊት አስታወቅሁህ፤ ስለዚህ እንዲህ ከቶ ልትል አትችልም፤ ‘ጣዖቴ አደረጋቸው፤ የተቀረጸው ምስሌና የቀለጠው ቅርጼ አዘዛቸው።” ⁶ይህን ሰምተሃል፤ አሁን ሁሉንም ተመልከት። አታረጋግጥምን? ከእንግዲህ ጀምሮ አዲስ ነገር እነግርሃለሁ፣ ከቶ ያላወቅኸውን የተሰወረ ነገር።’ ⁷እነዚህ አሁን ተፈጠሩ እንጂ ከጥንት አይደሉም፤ ከዛሬ በፊት ከቶ አልሰማሃቸውም ነበር፤ ስለዚህ ‘ዐውቄአቸው ነበር’ ብለህ ልትል አትችልም። ⁸ከቶ አልሰማህም፣ አላወቅህም፤ ከጥንት ጀምሮ ጆሮህ አልተከፈተም። እንዴት በክህደት እንደምትሠራ ዐውቄ ነበርና፤ ከተወለድህ ጀምሮ ዐመፀኛ ተብለሃል። ⁹ስለ ስሜ ስል ቍጣዬን እገታለሁ፤ ስለ ምስጋናዬም ለአንተ ብዬ እገታዋለሁ፤ እንዳላጠፋህ። ¹⁰እነሆ፣ አጠራሁህ፣ ነገር ግን እንደ ብር አይደለም፤ በመከራ እቶን ፈትኜሃለሁ። ¹¹ስለ ራሴ ስል፣ ስለ ራሴ ስል አደርገዋለሁ፤ ስሜ ለምን ይረክሳል? ክብሬንም ለሌላ አልሰጥም።

ፊተኛውና ኋለኛው እኔ ነኝ

¹²“ያዕቆብ ሆይ፣ አድምጠኝ፤ የጠራሁህም እስራኤል ሆይ፤ እኔ ነኝ፤ ፊተኛው እኔ ነኝ፣ ኋለኛውም እኔ ነኝ። ¹³እጄ የምድርን መሠረት ጣለች፤ ቀኜም ሰማያትን ዘረጋች፤ በጠራኋቸውም ጊዜ በአንድነት ይቆማሉ።”

¹⁴እናንተ ሁላችሁ ተሰብሰቡ አድምጡም፤ ከእነርሱ መካከል ይህን የተናገረ ማን ነው? የምወደው እርሱ በባቢሎን ላይ ፈቃዴን ይፈጽማል፤ ክንዱም በባቢሎናውያን ላይ ይሆናል። ^a a v14 “የምወደው እርሱ” የሚለው ቂሮስን ያመለክታል፤ እርሱም እግዚአብሔር ባቢሎንን ድል ነሥቶ እስራኤልን ነጻ ሊያወጣ ያስነሣው የፋርስ ንጉሥ ነበር።

¹⁵እኔ፣ እኔ ራሴ ተናግሬአለሁ፤ አዎን፣ ጠርቼዋለሁ፤ አምጥቼዋለሁም፤ እርሱም በመንገዱ ይከናወንለታል።

¹⁶ወደ እኔ ቅረቡ፣ ይህን ስሙ፤ ከመጀመሪያው ጀምሮ በስውር አልተናገርሁም፤ ከሆነበት ጊዜ ጀምሮ በዚያ ነበርሁ። አሁንም ጌታ አባት እኔንና መንፈሱን ላከ። ^b b v16 ብዙዎች በዚህ ስንኝ ኢየሱስ ሲናገር ይሰማሉ፤ እርሱም አባታችን በሚቀጥሉት ምዕራፎች ሊገልጠው ያለው፣ ከእርሱ ጋር ካለው ከመንፈስ ቅዱስ ጋር የተላከ አገልጋይ ነው።

¹⁷አባታችን እንዲህ ይላል፤ ቤዛህ፣ የእስራኤል ቅዱስ፦ ለጥቅምህ የሚያስተምርህ፣ በምትሄድበትም መንገድ የሚመራህ አባትህ እኔ ነኝ። ¹⁸“ትእዛዜን ብታዳምጥ ኖሮ! ያን ጊዜ ሰላምህ እንደ ወንዝ በፈሰሰ ነበር፤ ጽድቅህም እንደ ባሕር ማዕበል በሆነ ነበር። ¹⁹ልጆችህ እንደ አሸዋ በሆኑ ነበር፤ ዘርህም እንደ አሸዋው ቅንጣቶች በሆነ ነበር፤ ስማቸውም ከፊቴ ከቶ ባልተቈረጠ፣ ባልጠፋም ነበር።”

²⁰ከባቢሎን ውጡ! ከባቢሎናውያን ሽሹ! በደስታ ጩኸት ንገሩት፣ አውጁት፤ እስከ ምድር ዳርቻ ድረስ ላኩት። ‘አባታችን ባሪያውን ያዕቆብን ተቤዠ!’ በሉ። ²¹በበረሃ በመራቸው ጊዜ አልተጠሙም፤ ከዐለት ውስጥ ውሃ አፈሰሰላቸው። ዐለቱን ሰነጠቀ፣ ውሃውም ፈለቀ።

²²“ሰላም የለም፣” ይላል አባታችን፣ “ለክፉዎች።”