യെശയ്യാ 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹ഇതു കേൾക്കുവിൻ, യാക്കോബ് ഗൃഹമേ, ഇസ്രായേൽ എന്ന നാമത്താൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നവരും യെഹൂദയുടെ വംശത്തിൽനിന്നു വന്നവരുമായുള്ളോരേ; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ സത്യം ചെയ്യുകയും നമ്മുടെ പിതാവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരേ—എന്നാൽ സത്യത്തോടെയോ നീതിയോടെയോ അല്ല. ²അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ വിശുദ്ധനഗരത്തിലെ ജനമെന്നു വിളിക്കുകയും നമ്മുടെ പിതാവിനെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു—സ്വർഗസൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് എന്നാകുന്നു അവിടുത്തെ നാമം.

³“പണ്ടുതന്നെ ഞാൻ പൂർവകാര്യങ്ങൾ അറിയിച്ചു; അവ എന്റെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു, ഞാൻ അവയെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ പെട്ടെന്നു ഞാൻ പ്രവർത്തിച്ചു, അവ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. ⁴നീ എത്ര ദുശ്ശാഠ്യമുള്ളവനെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നതുകൊണ്ട്— നിന്റെ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പു ഇരുമ്പുപോലെ ഉറച്ചതും നിന്റെ നെറ്റി വെങ്കലംപോലെ കഠിനവുമാകുന്നു.’ ⁵പണ്ടുതന്നെ ഞാൻ ഇക്കാര്യങ്ങൾ നിന്നോടു പറഞ്ഞു; അവ സംഭവിക്കുംമുമ്പേ ഞാൻ നിന്നോടു അവയെ അറിയിച്ചു, ‘എന്റെ വിഗ്രഹം അവ ചെയ്തു; എന്റെ കൊത്തുപണിയും വാർത്ത ബിംബവും അവയ്ക്കു കല്പന നല്കി’ എന്നു നീ ഒരിക്കലും പറയാതിരിക്കേണ്ടതിന്.” ⁶നീ അതു കേട്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ അതെല്ലാം നോക്കുക. നീ അതു സമ്മതിക്കുകയില്ലയോ? ഇന്നുമുതൽ ഞാൻ നിന്നോടു പുതിയ കാര്യങ്ങൾ, നീ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ, അറിയിക്കും.’ ⁷അവ ഇപ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, പണ്ടല്ല; ഇന്നിനുമുമ്പു നീ അവയെക്കുറിച്ചു ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല; ആകയാൽ ‘ഇവയെ ഞാൻ മുമ്പേ അറിഞ്ഞിരുന്നു’ എന്നു നിനക്കു പറയാൻ കഴിയുകയില്ല. ⁸നീ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല, ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടുമില്ല; പണ്ടുതന്നെ നിന്റെ ചെവി തുറക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. നീ എത്ര വഞ്ചനയോടെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു— ജനനംമുതൽ നീ ഒരു മത്സരി എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ⁹എന്റെ നാമത്തെപ്രതി ഞാൻ എന്റെ കോപം അടക്കിനിർത്തുന്നു; നിന്നെ ഛേദിച്ചുകളയാതിരിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ സ്തുതിയെപ്രതി ഞാൻ നിന്റെനേരേ അതു നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ¹⁰ഇതാ, ഞാൻ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ വെള്ളിയെപ്പോലെയല്ല; കഷ്ടതയുടെ ഉലയിൽ ഞാൻ നിന്നെ പരിശോധിച്ചിരിക്കുന്നു. ¹¹എന്നെപ്രതിതന്നെ, എന്നെപ്രതിതന്നെ, ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു—എന്തുകൊണ്ടു എന്റെ നാമം അശുദ്ധമാക്കപ്പെടണം? എന്റെ മഹത്ത്വം ഞാൻ മറ്റൊരുവനു കൊടുക്കുകയില്ല.

ഞാൻ ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകുന്നു

¹²“എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുക, യാക്കോബേ, ഞാൻ വിളിച്ച ഇസ്രായേലേ: ഞാൻ അവൻതന്നെ; ഞാൻ ആദ്യനാകുന്നു, ഞാൻ അന്ത്യനുമാകുന്നു. ¹³എന്റെ കൈതന്നെ ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനമിട്ടു, എന്റെ വലങ്കൈ ആകാശത്തെ വിരിച്ചു; ഞാൻ അവയെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവ ഒന്നിച്ചു എഴുന്നേറ്റുനില്ക്കുന്നു.”

¹⁴നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചുകൂടി കേൾക്കുവിൻ: അവരുടെ ഇടയിൽ ആർ ഇക്കാര്യങ്ങൾ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു? ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ബാബിലോണിനെതിരേ എന്റെ ഹിതം നിറവേറ്റും, അവന്റെ ഭുജം ബാബിലോന്യർക്കെതിരേ ആയിരിക്കും. ^a a v14 “ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ” എന്നതു കോരേശിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ബാബിലോണിനെ കീഴടക്കി ഇസ്രായേലിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കാൻ ദൈവം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന പേർഷ്യൻ രാജാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

¹⁵ഞാൻ, ഞാൻതന്നെ, അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതേ, ഞാൻ അവനെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ അവനെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു, അവൻ തന്റെ വഴിയിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്യും.

¹⁶എന്റെ അടുക്കൽ അടുത്തുവരിക, ഇതു കേൾക്കുക: ആദിമുതൽ ഞാൻ രഹസ്യത്തിൽ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല; അതു സംഭവിച്ച കാലംമുതൽ ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പരമാധിപനായ പിതാവ് എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു— അവിടുത്തെ ആത്മാവിനെയും. ^b b v16 ഈ വരിയിൽ യേശു സംസാരിക്കുന്നതായി പലരും കേൾക്കുന്നു—തുടർന്നുവരുന്ന അധ്യായങ്ങളിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് വെളിപ്പെടുത്താൻപോകുന്ന ദാസൻ, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ തന്നോടൊപ്പം ചേർത്ത് അയയ്ക്കപ്പെട്ടവൻതന്നെ.

¹⁷നമ്മുടെ പിതാവ്—നിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ, ഇസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധൻ—ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിന്റെ പിതാവാകുന്നു, നിന്റെ നന്മയ്ക്കായി നിന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നവനും നീ പോകേണ്ട വഴിയിൽ നിന്നെ നടത്തുന്നവനുംതന്നെ. ¹⁸“നീ എന്റെ കല്പനകൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! എന്നാൽ നിന്റെ സമാധാനം നദിപോലെയും നിന്റെ നീതി സമുദ്രത്തിന്റെ തിരമാലകൾപോലെയും ഒഴുകുമായിരുന്നു. ¹⁹നിന്റെ മക്കൾ മണൽപോലെയും നിന്റെ സന്തതി അതിന്റെ തരികൾപോലെയും ആകുമായിരുന്നു; അവരുടെ പേർ എന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ഒരിക്കലും ഛേദിക്കപ്പെടുകയോ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ ഇല്ലായിരുന്നു.”

²⁰ബാബിലോണിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുപോകുവിൻ! ബാബിലോന്യരുടെ അടുക്കൽനിന്നു ഓടിപ്പോകുവിൻ! ആനന്ദഘോഷത്തോടെ ഇതു പ്രസ്താവിക്കുവിൻ, ഘോഷിക്കുവിൻ; ഭൂമിയുടെ അറ്റംവരെ ഇതു എത്തിക്കുവിൻ. ‘നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ദാസനായ യാക്കോബിനെ വീണ്ടെടുത്തിരിക്കുന്നു!’ എന്നു പറയുവിൻ. ²¹അവിടുന്ന് അവരെ മരുഭൂമികളിൽക്കൂടി നടത്തിയപ്പോൾ അവർക്കു ദാഹിച്ചില്ല; അവിടുന്ന് പാറയിൽനിന്നു അവർക്കായി വെള്ളം ഒഴുക്കി. അവിടുന്ന് പാറ പിളർന്നു, വെള്ളം ചീറ്റിപ്പുറപ്പെട്ടു.

²²“ദുഷ്ടന്മാർക്കു സമാധാനമില്ല,” എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.