ഗർഭത്തിൽനിന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടവൻ
ഗർഭത്തിൽവച്ചുതന്നെ നമ്മുടെ പിതാവ് പേർ വിളിച്ച ദാസൻ, താൻ വെറുതെ അധ്വാനിച്ചു എന്നു സമ്മതിക്കുന്നു; അവനു കൂടുതൽ വലിയ ഒരു ദൗത്യം നൽകപ്പെടുന്നു: ജാതികൾക്കു പ്രകാശം. താൻ മറക്കപ്പെട്ടു എന്നു സീയോൻ പറയുമ്പോൾ മറുപടി, മറക്കാൻ കഴിയാത്ത മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മയും അവളുടെ പേർ കൊത്തിവച്ച കൈകളുമാണ്.
49 1ദ്വീപുകളേ, എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ; ദൂരത്തുള്ള ജനതകളേ, ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ. നമ്മുടെ പിതാവ് ഗർഭത്തിൽനിന്നുതന്നെ എന്നെ വിളിച്ചു; എന്റെ അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽവച്ചുതന്നെ അവിടുന്ന് എനിക്കു പേരിട്ടു. a a v1 ഈ അധ്യായത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന ദാസൻ യേശുവാകുന്നു—പുതിയ നിയമം ഈ വാക്യങ്ങളെ നേരിട്ട് അവിടുത്തേക്കു ബാധകമാക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 2:32; അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 13:47). 2അവിടുന്ന് എന്റെ വായ് മൂർച്ചയുള്ള വാൾപോലെയാക്കി; തന്റെ കൈയുടെ നിഴലിൽ അവിടുന്ന് എന്നെ മറച്ചു. അവിടുന്ന് എന്നെ മിനുക്കിയ അമ്പാക്കി; തന്റെ ആവനാഴിയിൽ അവിടുന്ന് എന്നെ ഒളിപ്പിച്ചു.
3അവിടുന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് എന്റെ ദാസനാകുന്നു, ഇസ്രായേൽ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ എന്റെ തേജസ്സു വെളിപ്പെടുത്തും.” b b v3 ഈ ദാസൻ, സത്യ ഇസ്രായേൽ, യേശുവിൽ നിവൃത്തിയാകുന്നു — ലൂക്കോസ് 2:32; അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 13:47.
4എന്നാൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ വൃഥാ അധ്വാനിച്ചു; എന്റെ ശക്തി വ്യർഥമായും നിഷ്ഫലമായും ചെലവഴിച്ചു. എങ്കിലും എന്റെ ന്യായം എന്റെ പിതാവിന്റെ പക്കലും എന്റെ പ്രതിഫലം എന്റെ പിതാവിന്റെ പക്കലും ഉണ്ട് നിശ്ചയം.”
5ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു—തന്റെ ദാസനായിരിക്കേണ്ടതിന് ഗർഭത്തിൽനിന്നുതന്നെ എന്നെ നിർമിച്ച അവിടുന്നുതന്നെ, യാക്കോബിനെ തന്റെ അടുക്കലേക്കു മടക്കിവരുത്തുവാനും ഇസ്രായേൽ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ ശേഖരിക്കപ്പെടുവാനുംവേണ്ടിതന്നെ; ഞാൻ അവിടുത്തെ ദൃഷ്ടിയിൽ മാന്യനാകുന്നു, എന്റെ പിതാവ് എന്റെ ബലമായിത്തീർന്നുമിരിക്കുന്നു,
6അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “യാക്കോബിന്റെ ഗോത്രങ്ങളെ ഉയർത്തുവാനും ഇസ്രായേലിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ മടക്കിവരുത്തുവാനും അങ്ങ് എന്റെ ദാസനായിരിക്കുന്നത് അത്യല്പകാര്യം; എന്റെ രക്ഷ ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളോളം എത്തേണ്ടതിന് ഞാൻ അങ്ങയെ ജനതകൾക്കു പ്രകാശമാക്കുകയും ചെയ്യും.” c c v6 ശിമയോൻ ശിശുവായ യേശുവിനെ കൈയിലെടുത്ത് അവിടുത്തെ “ജനതകൾക്കു പ്രകാശം” എന്നു വിളിച്ചു (ലൂക്കോസ് 2:32); പൗലോസ് ഈ വാക്കുതന്നെ വിജാതീയരുടെ ഇടയിലെ തന്റെ ദൗത്യത്തിനു ചേർത്തു പറഞ്ഞു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 13:47). 7ഇസ്രായേലിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനും അവന്റെ പരിശുദ്ധനുമായ നമ്മുടെ പിതാവ് ആഴത്തിൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടവനോട്, ജനത്താൽ വെറുക്കപ്പെട്ടവനോട്, ഭരണാധികാരികളുടെ ദാസനോട് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: രാജാക്കന്മാർ കണ്ട് എഴുന്നേല്ക്കും; പ്രഭുക്കന്മാർ കുമ്പിടും, വിശ്വസ്തനായ അങ്ങയുടെ പിതാവുനിമിത്തം, അങ്ങയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഇസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധൻനിമിത്തംതന്നെ.
ജനത്തിനായുള്ള ഒരു ഉടമ്പടി
8നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: പ്രസാദകാലത്തു ഞാൻ അങ്ങേക്ക് ഉത്തരമരുളി, രക്ഷാദിവസത്തിൽ ഞാൻ അങ്ങയെ സഹായിച്ചു; ദേശത്തെ യഥാസ്ഥാനപ്പെടുത്തുവാനും ശൂന്യമായ അവകാശങ്ങൾ വിഭാഗിച്ചുകൊടുക്കുവാനുംവേണ്ടി ഞാൻ അങ്ങയെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച് ജനത്തിനായി ഒരു ഉടമ്പടിയായി അങ്ങയെ നല്കും, 9ബന്ധിതരോട് “പുറത്തുവരുവിൻ” എന്നും അന്ധകാരത്തിലുള്ളവരോട് “വെളിപ്പെടുവിൻ” എന്നും അരുളിച്ചെയ്തുകൊണ്ടുതന്നെ. വഴികളിലൂടെ അവർ മേയും, മൊട്ടക്കുന്നുകളിലെല്ലാം അവരുടെ മേച്ചിൽപ്പുറം ആയിരിക്കും.
10അവർക്കു വിശക്കുകയില്ല, ദാഹിക്കുകയുമില്ല, ഉഷ്ണക്കാറ്റോ സൂര്യനോ അവരെ ദണ്ഡിപ്പിക്കുകയുമില്ല, എന്തെന്നാൽ അവരോടു മനസ്സലിഞ്ഞ് കരുണ തോന്നുന്നവൻ അവരെ നയിക്കും, നീരുറവകൾക്കരികിലൂടെ അവിടുന്ന് അവരെ വഴിനടത്തും. 11എന്റെ എല്ലാ പർവതങ്ങളെയും ഞാൻ വഴിയാക്കിത്തീർക്കും, എന്റെ രാജപാതകൾ ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും. 12ഇതാ—ഇവർ ദൂരത്തുനിന്നു വരും; ഇതാ, ഇവർ വടക്കുനിന്നും പടിഞ്ഞാറുനിന്നും, ഇവർ സീനീം ദേശത്തുനിന്നും. d d v12 സീനീം ഒരു വിദൂരദേശമാണ്, മിക്കവാറും തെക്കേ ഈജിപ്തിലെ സീയേൻ (ആധുനിക അസ്വാൻ) ആയിരിക്കും — നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കൾ മടങ്ങിവരുന്ന വിദൂരഅതിർത്തിയെ പേരെടുത്തു പറയുന്നു. 13ആകാശമേ, ആനന്ദത്തോടെ പാടുക; ഭൂമിയേ, ആഹ്ലാദിക്കുക; പർവതങ്ങളേ, ഗാനത്തിൽ പൊട്ടിവിടരുവിൻ! എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, തന്റെ പീഡിതരോട് അവിടുത്തേക്കു മനസ്സലിഞ്ഞ് കരുണ തോന്നുന്നു.
14എന്നാൽ സീയോൻ പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; പരമാധികാരിയായ പിതാവ് എന്നെ മറന്നിരിക്കുന്നു.”
15“ഒരു സ്ത്രീക്കു തന്റെ മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ മറക്കുവാൻ കഴിയുമോ, തന്റെ ഉദരത്തിന്റെ മകനോട് അവൾക്കു മനസ്സലിഞ്ഞ് കരുണ തോന്നാതിരിക്കുമോ? ഇവർ മറന്നാലും ഞാൻ നിന്നെ മറക്കുകയില്ല. e e v15 നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഹൃദയം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാ വാക്യങ്ങളിലുംവച്ച് ഏറ്റവും ആർദ്രമായവയിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. ഏറ്റവും വിശ്വസ്തയായ അമ്മയുടെ സ്നേഹംപോലും പരാജയപ്പെട്ടേക്കാം — നമ്മുടെ പിതാവിന്റേത് ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുകയില്ല. 16ഇതാ—ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ ഉള്ളംകൈകളിൽ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ മതിലുകൾ എപ്പോഴും എന്റെ മുമ്പിലുണ്ട്. 17നിന്റെ മക്കൾ വേഗത്തിൽ മടങ്ങിവരുന്നു; നിന്നെ ഇടിച്ചുതകർത്ത് ശൂന്യമാക്കിയവർ നിന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുന്നു. 18നിന്റെ ചുറ്റും കണ്ണുയർത്തി നോക്കുക: അവരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചുകൂടി നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ നിശ്ചയം, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, നീ അവരെയെല്ലാം ഒരു ആഭരണംപോലെ അണിയും; ഒരു മണവാട്ടിയെപ്പോലെ നീ അവരെ കെട്ടിച്ചേർക്കും. 19നിന്റെ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളും നിന്റെ നിർജനപ്രദേശങ്ങളും നിന്റെ ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ട ദേശവും—നിശ്ചയം ഇപ്പോൾ നീ നിന്റെ നിവാസികൾക്ക് ഏറ്റവും ഇടുങ്ങിയതായിത്തീരും, നിന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞവർ ദൂരത്തായിരിക്കും. 20നിന്റെ പുത്രനഷ്ടകാലത്തു ജനിച്ച മക്കൾ ഇനിയും നീ കേൾക്കെ പറയും: ‘ഈ സ്ഥലം എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇടുങ്ങിയതാകുന്നു; എനിക്കു പാർക്കുവാൻ ഇടം തരിക.’ 21അപ്പോൾ നീ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറയും: ‘ഇവരെ എനിക്കുവേണ്ടി ആർ പ്രസവിച്ചു? ഞാൻ മക്കളറ്റവളും വന്ധ്യയും, പ്രവാസിനിയും ത്യജിക്കപ്പെട്ടവളും ആയിരുന്നു—ഇവരെ ആർ വളർത്തി? ഞാൻ തനിച്ചായിപ്പോയിരുന്നു; ഇവർ എവിടെനിന്നു വന്നു?’
22പരമാധികാരിയായ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ—ഞാൻ ജനതകളുടെനേരേ എന്റെ കൈ ഉയർത്തും, വംശങ്ങൾക്കായി എന്റെ കൊടി ഉയർത്തും; അവർ നിന്റെ പുത്രന്മാരെ തങ്ങളുടെ മാറിൽ ചേർത്തു കൊണ്ടുവരും, നിന്റെ പുത്രിമാർ അവരുടെ തോളിൽ വഹിക്കപ്പെടും. 23രാജാക്കന്മാർ നിന്റെ പോറ്റച്ഛന്മാരാകും, അവരുടെ രാജ്ഞികൾ നിന്റെ മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരാകും. മുഖം നിലത്തുവച്ച് അവർ നിന്നെ വണങ്ങി നിന്റെ കാലിലെ പൊടി നക്കും. അപ്പോൾ ഞാനാകുന്നു നിന്റെ പിതാവ് എന്നു നീ അറിയും; എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നവർ ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല.”
24ബലവാനിൽനിന്നു കൊള്ളമുതൽ എടുത്തുകളയാമോ? ക്രൂരന്റെ ബന്ദികളെ വിടുവിക്കാമോ?
25എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ബലവാന്റെ ബന്ദികളെപ്പോലും എടുത്തുകളയും, ക്രൂരന്റെ കൊള്ളമുതൽ വിടുവിക്കപ്പെടും; എന്തെന്നാൽ നിന്നോടു വാദിക്കുന്നവരോടു ഞാൻതന്നെ വാദിക്കും, നിന്റെ മക്കളെ ഞാൻ രക്ഷിക്കും. 26നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരെ അവരുടെ സ്വന്തം മാംസം ഞാൻ തീറ്റിക്കും, മധുരവീഞ്ഞിനാലെന്നപോലെ അവർ സ്വന്തം രക്തത്താൽ മത്തുപിടിക്കും. അപ്പോൾ ഞാനാകുന്നു നിന്റെ രക്ഷകൻ—നിന്റെ പിതാവ്—നിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ, യാക്കോബിന്റെ വല്ലഭൻ എന്നു സകല ജഡവും അറിയും.
