Garaa Haadhaa Keessaa Waamame
Tajaajilaan gadameessa haadhaa irraa Abbaa keenyaan maqaa baafame, akka sababii malee dhama'e ni amana, hojii guddaa fudhata: ifa saboota ta'uu. Yeroo Tsiyoon dagatame jettu, deebiin haadha deessu dagachuu hin dandeenye, harka maqaan ishee irratti kookame.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 3, 6–13, 15–23, 25–26
49 1Yaa biyyoota qarqara galaanaa, naaf dhaggeeffadhaa; xiyyeeffadhaa, yaa saboota fagoo irraa dhuftan. Abbaan keenya garaa haadhaa keessaa na waame; garaa haadhaa koo keessaa maqaa na waame. a a v1 Garbichi boqonnaa kana keessatti dubbatu Yesus dha — Kakuun Haaraan ayaata kana kallattiidhaan isatti raawwata (Luqaas 2:32; Hojii Ergamootaa 13:47). 2Afaan koo goraadee qara qabuu godhe; gaaddisa harka isaa keessatti na dhoksee. Xiyya bilchaate na godhe; korboo isaa keessa na dhoksee.
3Innis naan jedhe, «Ati garbicha koo dha, yaa Israa'el; isa keessatti ani ulfina koo in mul'isa.» b b v3 Garbichi, Israa'el dhugaan, Yesus keessatti raawwata — Luqaas 2:32; Hojii Ergamootaa 13:47.
4Ani garuu, «Gatii malee dadhabeera; humna koo faayidaa malee fi duwwaa fixeera. Garuu dhugumatti murtiin koo Abbaa koo bira jira, mindaan koo immoo Abbaa koo bira jira» jedhe.
5Amma immoo Abbaan keenya—isa garaa haadhaa keessaa garbicha isaa akkan ta'uuf na uume— Yaaqoobin deebisuuf, gara isaatti, Israa'el akka walitti qabamuuf, isa biratti, ani ija isaa duratti kabajamaa waanan ta'eef, Abbaan koo immoo humna koo waan ta'eef,
6akkana jedha: «Ati garbicha koo ta'uun gosoota Yaaqoob kaasuuf fi warra Israa'el keessaa eegaman deebisuuf, wanta xiqqoo dha; ani akkasumas saboota biratti ifa si nan godha, akka fayyinni koo hanga ciqilee lafaatti ga'uuf.» c c v6 Simeoon daa'ima Yesusin harka isaatiin qabatee «ifa saboota biratti» jedhee isa waame (Luqaas 2:32); Phaawulosis dubbii kana hojii isaa Namoota Ormaaf hojjetetti fayyadame (Hojii Ergamootaa 13:47). 7Abbaan keenya, Furtuun Israa'el, Qulqulluun isaa, isa guddaan tuffatame, sabaan jibbame, garbicha bulchitootaatti akkana jedha: Mootonni in argu, in ka'u; ilmaan mootii in sagadu, sababii Abbaa kee isa amanamaa, Qulqulluu Israa'el isa si filateef.
Kakuu Ummataaf
8Abbaan keenya akkana jedha: Yeroo tola keessatti siif deebise, guyyaa fayyinaa keessattis si gargaare; si nan eega, kakuu ummataaf si nan kenna, lafa deebisuuf, dhaala onaa qooduuf, 9warra hidhamanitti, ‹Ba'aa,› jedhee, warra dukkana keessa jirantti immoo, ‹Of mul'isaa› jedhee. Karaawwan irra in nyaatu, tulluuwwan qullaa hundumarrattis daggala isaanii in ta'a.
10Hin beela'an, hin dheebotan; qilleensi gubaan yookaan aduun isaan hin rukutu, waan isa onneen isaa isaaniif araaru isaan geggeessa, burqaawwan bishaanii bira isaan qajeelcha. 11Tulluuwwan koo hunda karaa nan godha, daandiiwwan koo immoo ol in kaafamu. 12Kunoo, kun fagoo irraa in dhufu; kunoo, kun kaaba fi lixa irraa, kun immoo lafa Siiniim irraa. d d v12 Siiniim biyya fagoo dha; kan itti dhiyaatu Siin (Asuwaan ammaa), Gibxi kibbaa keessa jiru ta'a — daangaa fagoo, isa ijoolleen Abbaa keenyaa irraa itti deebi'an ibsa. 13Yaa waaqota, gammachuudhaan faarsaa; yaa lafa, gammadi; yaa tulluuwwan, sagalee ol fudhatanii faarsaa! Abbaan keenya saba isaa waan jajjabeesseef, onneen isaa warra isaa dhiphatan irratti waan araarameef.
14Siyoon garuu, «Abbaan keenya na dhiise; Abbaan Bulchaan na irraanfate» jedhe.
15«Dubartiin daa'ima ishee harma hoosiftu irraanfattee, ilma garaa isheetiif onneen ishee hin araaramtuu? Isaan kunneen illee in irraanfatu ta'a, ani garuu si hin irraanfadhu. e e v15 Ayaata onnee Abbaa keenyaa ibsan hunda keessaa, kun isa laafaa hunda keessaa tokko dha. Jaalalli haadha isa dhugaa-qabeessa illee in dadhaba — kan Abbaa keenyaa garuu gonkumaa hin dadhabu. 16Kunoo, harka koo irratti si barreesseera; dallaan kee yeroo hundaa fuula koo dura jira. 17Ijoolleen kee dafanii in deebi'u; warri si diigan, si onsan sirraa in deemu. 18Naannoo kee hundumaa ilaali; hundi isaanii walitti qabamanii gara keetti dhufu. Ani jiraachuu koon, jedha Abbaan keenya, hundumaa isaanii akka faaya in uffatta; akka misirrooma isaan in hidhatta. 19Dhugumatti bakkeewwan kee diigamanii, bakkeewwan kee onaa fi lafti kee barbadaa'e—dhugumatti amma jiraattota keetiif in dhiphatta, warri si liqimsanis fagoo in ta'u. 20Ijoolleen yeroo si dhabuu keetii dhalatan ammas gurra keetti akkana in jedhu, «Bakki kun naaf dhiphaadha; akkan keessa jiraadhuuf naaf bal'isi.» 21Yommus onnee kee keessatti akkana in jetta, «Eenyutu kana naaf deesse? Ani ijoollee dhabee, gadamoo ture, biyyaa baafamee fi gatame—eenyutu kana guddise? Ani kophaa koo hafee ture; kun eessaa dhufe?»
22Abbaan Bulchaan akkana jedha: Kunoo, saboota irratti harka koo nan ol kaasa, ummata irrattis mallattoo koo nan ol kaasa; isaanis ilmaan kee harka isaanii irra in fidu, intallan kee immoo gatiittii isaanii irra in baatamu. 23Mootonni abbootii guddisaa kee in ta'u, mootittiin isaanii immoo haadhota harma si hoosisan in ta'u. Fuula isaanii lafatti garagalchanii si in sagadu, biyyoo miila keetii in lallaafu. Yommus ani Abbaa kee ta'uu koo in beekta; warri na eegan hin qaanofan.»
24Saamichi jajjabaa irraa fudhatamuu, yookaan boojuun cunqursaa baafamuu in danda'aa?
25Abbaan keenya garuu akkana jedha: Boojuun jajjabaa illee in fudhatama, saamichi cunqursaa illee in baafama; ani mataan koo warra si falman wajjin nan falma, ijoollee kees nan fayyisa. 26Cunqursitoota kee foon mataa isaanii nan nyaachisa, dhiiga mataa isaaniitiin akka daadhii mi'aawaatti in machaa'u. Yommus foon hundi ani Fayyisaa kee—Abbaa kee—fi Furtuu kee, Jajjabaa Yaaqoob akkan ta'e in beeka.
