د رحم نه بلل شوے
خادم، چې زموږ پلار له رحم راهیسې نومولی، اعتراف کوي چې بېګټې یې زحمت ایستلی، او یوه لویه دنده ورکول کیږي: قومونو ته رڼا. کله چې صیون وايي چې هېره شوې ده، ځواب یوه شیدې ورکوونکې مور ده چې نشي هېرولی، او هغه لاسونه چې د هغې نوم پرې کیندل شوی.
49 1اے ساحلى علاقو، ما ته غوږ ونيسئ؛ اے لرې قومونو، پام وکړئ. زمونږ پلار زۀ د رحم نه راوبللم؛ د خپلې مور د نس نه يې زما نوم کېښودو. a a v1 هغه خادم چې په دې باب کښې خبرې کوى، هغه عيسىٰ دے — نوے عهدنامه دا آيتونه مستقيماً په هغۀ باندې تطبيقوى (لوقا ۲:۳۲؛ اعمال ۱۳:۴۷). 2هغۀ زما خوله د تېرې تُورې په شان جوړه کړه؛ د خپل لاس په سيورى کښې يې زۀ پټ کړم. هغۀ زۀ يو ځلنده غشے جوړ کړم؛ د خپل تُرکش په دننه کښې يې زۀ پټ کړم.
3او هغۀ ما ته وفرمائيل، ”تۀ زما خادم يې، اے اِسرائيله، چې په تا کښې به زۀ خپل شان وښايم.“ b b v3 هغه خادم، چې حقيقى اِسرائيل دے، په عيسىٰ کښې پوره کيږى — لوقا ۲:۳۲؛ اعمال ۱۳:۴۷.
4خو ما ووئيل، ”ما بېفائدې محنت وکړو؛ ما خپل طاقت پۀ بېکارۍ او فضول کارونو کښې ضائع کړو. خو يقيناً زما اِنصاف زما د پلار سره دے، او زما اجر زما د پلار سره دے.“
5او اوس زمونږ پلار فرمائى — هغه چې زۀ يې د رحم نه خپل خادم جوړ کړم، دې دپاره چې يعقوب بيا ورته راوستلم شى، او اِسرائيل ورته راجمع شى، ځکه چې زۀ د هغۀ په نظر کښې عزتمند يم، او زما پلار زما طاقت شوے دے،
6هغه فرمائى، ”دا ستا دپاره ډېر وړوکے کار دے چې تۀ زما خادم شې، ترڅو د يعقوب قبيلې بيا پورته کړې او هغه ساتل شوى د اِسرائيل بيا راولې؛ زۀ به تۀ د قومونو دپاره يو رڼا هم جوړ کړم، ترڅو زما خلاصون د زمکې تر څنډو پورې ورسيږى.“ c c v6 شمعون معصوم عيسىٰ په غېږ کښې ونيو او هغۀ ته يې ”د قومونو دپاره رڼا“ ووئيل (لوقا ۲:۳۲)، او پولوس دا هم دغه خبره د غېر يهوديانو ته د خپل مشن دپاره تطبيق کړه (اعمال ۱۳:۴۷). 7زمونږ پلار، د اِسرائيل خلاصونکے، د هغۀ پاک ذات، داسې فرمائى، هغه چا ته چې سخت سپک شوے دے، د قوم نه نفرت شوے دے، د حاکمانو خادم ته: بادشاهان به ويني او پورته به شى؛ شهزادګان به سجده وکړى، ستا د پلار په خاطر چې وفادار دے، د اِسرائيل پاک ذات، چې تۀ يې غوره کړے يې.
د قوم دپاره يو لوظ
8زمونږ پلار داسې فرمائى: د فضل په وخت کښې ما ستا جواب درکړو، او د خلاصون په ورځ کښې ما ستا مدد وکړو؛ زۀ به تا وساتم او د قوم دپاره به تا يو لوظ جوړ کړم، ترڅو زمکه بيا آباده کړې، او ويجاړ ميراثونه تقسيم کړې، 9قېديانو ته به داسې وايم، ’راووځئ،‘ او هغو ته چې په تيارو کښې دى، ’ځانونه ښکاره کړئ.‘ د لارو په اوږدو کښې به هغوئ خوراک کوى، او په ټولو بربنډو لوړو ځايونو کښې به د هغوئ څرځائ وى.
10هغوئ به نۀ وږى کيږى او نۀ به تږى کيږى، او نۀ به پرې ګرم باد يا لمر لګيږى، ځکه چې هغه چې زړۀ يې د هغوئ دپاره په رحم راوخوځيږى، هغه به هغوئ لارښوونه کوى، او د اوبو د چينو خوا ته به هغوئ بيائى. 11او زۀ به خپل ټول غرونه په لار بدل کړم، او زما لويې لارې به پورته کړې شى. 12وګورئ — دا به د لرې نه راشى؛ او وګورئ، دا د شمال او مغرب نه، او دا د سينيم د ملک نه. d d v12 سينيم يو لرې ملک دے، چې ګمان کيږى سيوين (نن ورځ اسوان) دے، د جنوبى مصر نه — هغه لرې څنډه ښيى چې د زمونږ پلار بچى ترې بيا راګرزى. 13اے آسمانونو، د خوشحالۍ نه سندرې ووايئ، او اے زمکې، خوشحالى وکړه؛ اے غرونو، په سندرو کښې راووځئ! ځکه چې زمونږ پلار خپل قوم ته تسلى ورکړه، او د هغۀ زړۀ د خپلو مظلومو دپاره په رحم راوخوځيږى.
14خو صيون ووئيل، ”زمونږ پلار زۀ پرېښودلم؛ حاکم پلار زۀ هېر کړم.“
15”آيا يوه ښځه خپل تىخوړونکے بچے هېرولے شى، چې د هغې زړۀ د خپل د نس د زوئ دپاره په رحم رانۀ وخوځيږى؟ کۀ دا هم هېر کړى، خو زۀ به بيا هم تا هېر نۀ کړم. e e v15 د هغه ټولو آيتونو نه چې د زمونږ پلار زړۀ څرګندوى، دا يو د ټولو نه زيات نرم دے. د ډېرې وفادارې مور مينه هم کمزورې کېدے شى — خو د زمونږ پلار مينه به هيچرې نۀ کمزورې کيږى. 16وګوره — ما تۀ د خپلو لاسونو په تلو باندې نقش کړے يې؛ ستا ديوالونه تل زما مخکښې دى. 17ستا بچى په تلوار بيا راګرزى؛ هغه چې تۀ يې ونړولے او ويجاړ کړلے، هغوئ ستا نه لرې ځى. 18خپلې چاپېره وګوره او ووينه: دا ټول راجمع کيږى او تا ته راځى. لکه چې زۀ ژوندے يم، زمونږ پلار فرمائى، تۀ به دا ټول د يو ګاڼې په شان اغوندې؛ تۀ به دا د ناوې په شان په ځان وتړې. 19يقيناً ستا کنډوالې او ستا ويجاړ ځايونه او ستا تباه شوے ملک — يقيناً اوس به تۀ د خپلو اوسېدونکو دپاره ډېر تنګ شې، او هغه چې تۀ يې تېر کړلے وې، هغوئ به لرې وى. 20هغه بچى چې ستا د بېاولادۍ په وخت کښې پېدا شول، هغوئ به ستا په غوږو کښې بيا هم وايى، ”دا ځائ زما دپاره ډېر تنګ دے؛ ما ته د اوسېدو ځائ جوړ کړه.“ 21بيا به تۀ په خپل زړۀ کښې ووايې، ”دا زما دپاره چا وزېږول؟ زۀ بېاولاده او شنډه وم، جلاوطنه او وشړلے شوے — دا چا لوئ کړل؟ زۀ يوازې پاتې وم؛ دا له کوم ځايه راغلل؟“
22حاکم پلار داسې فرمائى: وګوره — زۀ به قومونو ته خپل لاس پورته کړم او خلقو ته به خپله نښه جګه کړم؛ او هغوئ به ستا زامن په خپلو غېږو کښې راوړى، او ستا لورګانې به په اوږو باندې راوړلے شى. 23بادشاهان به ستا پالونکى پلاران وى، او د هغوئ ملکې به ستا تىورکوونکې ميندې وى. په مخونو زمکې ته هغوئ به تا ته سجده کوى او ستا د پښو خاورې به څټى. بيا به تۀ پوهه شې چې زۀ ستا پلار يم؛ هغوئ چې زما انتظار کوى، هغوئ به نۀ شرميږى.“
24آيا لُوټ د زورور نه اخستلے شى، يا د ظالم قېديان خلاصولے شى؟
25خو زمونږ پلار داسې فرمائى: حتٰى د زورور قېديان به واخستلے شى، او د ظالم لُوټ به خلاص کړے شى؛ ځکه چې زۀ به پخپله د هغو سره مقابله کوم چې ستا سره مقابله کوى، او زۀ به ستا بچى وژغورم. 26زۀ به ستا ظالمان دې ته مجبور کړم چې خپل غوښې وخورى، او هغوئ به د خپلې وينې نه داسې نشه شى لکه د خوږې شرابو نه. بيا به ټول بشر پوهه شى چې زۀ ستا خلاصونکے يم — ستا پلار — او ستا خلاصونکے، د يعقوب زورور.
