ગર્ભમાંથી બોલાવાયેલો
આપણા પિતાએ ગર્ભથી જ જેનું નામ પાડ્યું તે સેવક કબૂલ કરે છે કે તેણે વ્યર્થ પરિશ્રમ કર્યો છે, અને તેને વધુ મોટું કામ સોંપાય છે: પ્રજાઓ માટે પ્રકાશ બનવાનું. સિયોન કહે છે કે તેને ભૂલી જવામાં આવી છે, ત્યારે ઉત્તર મળે છે: ધવડાવતી માતા જે ભૂલી શકતી નથી, અને એવા હાથ જેમાં તેનું નામ કોતરેલું છે.
49 1હે દ્વીપો, મને સાંભળો; હે લોકો, ધ્યાન આપો, તમે જે દૂર છો. આપણા પિતાએ મને ગર્ભમાંથી બોલાવ્યો; મારી માતાના ઉદરમાંથી જ તેમણે મારું નામ પાડ્યું. a a v1 આ અધ્યાયમાં જે સેવક બોલે છે તે ઈસુ છે — નવો કરાર આ કલમો સીધી તેમને જ લાગુ પાડે છે (લૂક ૨:૩૨; પ્રેરિતોનાં કૃત્યો ૧૩:૪૭). 2તેમણે મારા મુખને તીક્ષ્ણ તલવાર જેવું બનાવ્યું; પોતાના હાથની છાયામાં તેમણે મને સંતાડ્યો. તેમણે મને ચળકતું બાણ બનાવ્યો; પોતાના ભાથામાં તેમણે મને છુપાવ્યો.
3તેમણે મને કહ્યું, “તું મારો સેવક છે, ઇઝરાયલ, જેનામાં હું મારો વૈભવ પ્રગટ કરીશ.” b b v3 આ સેવક, સાચો ઇઝરાયલ, ઈસુમાં પૂર્ણ થાય છે — લૂક ૨:૩૨; પ્રેરિતોનાં કૃત્યો ૧૩:૪૭.
4પણ મેં કહ્યું, “મેં વ્યર્થ મહેનત કરી છે; મેં મારી શક્તિ નકામી તથા નિરર્થક ખરચી નાખી છે. તોપણ નિશ્ચે મારો ન્યાય મારા પિતાની પાસે છે, અને મારો બદલો મારા પિતાની પાસે છે.”
5હવે આપણા પિતા કહે છે—જેમણે મને ગર્ભમાંથી પોતાના સેવક થવા સારુ ઘડ્યો, યાકૂબને તેમની પાસે પાછો લાવવા, અને ઇઝરાયલ તેમની પાસે એકઠો થાય તે માટે—કેમ કે તેમની નજરમાં હું માનીતો છું, અને મારા પિતા મારું સામર્થ્ય બન્યા છે,
6તેઓ કહે છે: “યાકૂબનાં કુળોને ઊભાં કરવા અને ઇઝરાયલમાંના બચેલાઓને પાછા લાવવા તું મારો સેવક થાય એ તો ઘણી નાની વાત છે; હું તને પ્રજાઓ માટે અજવાળું પણ બનાવીશ, જેથી મારો ઉદ્ધાર પૃથ્વીના છેડા સુધી પહોંચે.” c c v6 શિમયોને બાળ ઈસુને તેડીને તેમને “પ્રજાઓ માટે અજવાળું” કહ્યા (લૂક ૨:૩૨), અને પાઉલે આ જ વચન વિદેશીઓ પ્રત્યેની પોતાની સેવાને લાગુ પાડ્યું (પ્રેરિતોનાં કૃત્યો ૧૩:૪૭). 7ઇઝરાયલના ઉદ્ધારક આપણા પિતા, તેમના પવિત્ર પુરુષ, જેને ખૂબ તુચ્છ ગણવામાં આવ્યો, જે પ્રજાને કંટાળારૂપ છે, અધિકારીઓના સેવકને આમ કહે છે: રાજાઓ જોઈને ઊભા થશે; સરદારો નમન કરશે, તારા પિતાને લીધે, જે વિશ્વાસુ છે, ઇઝરાયલના પવિત્ર પુરુષને લીધે, જેમણે તને પસંદ કર્યો છે.
લોકો માટે એક કરાર
8આપણા પિતા આમ કહે છે: કૃપાને સમયે મેં તને ઉત્તર આપ્યો, અને ઉદ્ધારને દિવસે મેં તને સહાય કરી; હું તારી રક્ષા કરીશ અને તને લોકો માટે કરાર તરીકે આપીશ, દેશને પુનઃસ્થાપિત કરવા, ઉજ્જડ વારસાઓ વહેંચી આપવા, 9બંદીવાનોને કહેવા, ‘બહાર આવો,’ અને અંધકારમાંનાઓને, ‘દેખાઓ.’ માર્ગો પર તેઓ ચરશે, અને સર્વ ઉજ્જડ ટેકરીઓ પર તેઓનું ગોચર થશે.
10તેઓ ભૂખ્યા કે તરસ્યા નહિ થાય, બળબળતો પવન કે તડકો તેઓને લાગશે નહિ, કેમ કે જેમનું હૃદય તેઓ પર દયાથી ભરાઈ આવ્યું છે, તેઓ જ તેઓને દોરી જશે, અને પાણીના ઝરાઓ પાસે તેઓને દોરી જશે. 11હું મારા સર્વ પર્વતોને માર્ગ બનાવીશ, અને મારા રાજમાર્ગો ઊંચા કરવામાં આવશે. 12જુઓ—આ લોકો દૂરથી આવશે; અને જુઓ, આ ઉત્તર તથા પશ્ચિમથી, અને આ સીનીમ દેશથી. d d v12 સીનીમ એ દૂરનો દેશ છે, મોટે ભાગે દક્ષિણ મિસરનું સૈયેને (આજનું અસ્વાન) — જ્યાંથી આપણા પિતાનાં બાળકો પાછાં ફરે છે તે દૂરની સીમાનું નામ. 13હે આકાશ, આનંદથી ગાઓ, અને હે પૃથ્વી, હરખાઓ; હે પર્વતો, ગાઈ ઊઠો! કેમ કે આપણા પિતાએ પોતાના લોકોને દિલાસો આપ્યો છે, અને પોતાના દુઃખી જનો પર તેમનું હૃદય દયાથી ભરાઈ આવ્યું છે.
14પણ સિયોને કહ્યું, “આપણા પિતાએ મને તજી દીધો છે; સાર્વભૌમ પિતા મને ભૂલી ગયા છે.”
15“શું કોઈ સ્ત્રી પોતાના ધાવણા બાળકને ભૂલી શકે, કે પોતાના ઉદરના દીકરા પર તેનું હૃદય દયાથી ન ભરાઈ આવે? કદાચ આ ભૂલી જાય, તોપણ હું તને નહિ ભૂલું. e e v15 આપણા પિતાના હૃદયને પ્રગટ કરતી સર્વ કલમોમાં, આ કલમ સૌથી કોમળ કલમોમાંની એક છે. સૌથી વિશ્વાસુ માતાનો પ્રેમ પણ ખૂટી શકે છે — પણ આપણા પિતાનો પ્રેમ કદી ખૂટશે નહિ. 16જો—મેં તને મારા હાથની હથેળીઓ પર કોતરી કાઢ્યો છે; તારી દીવાલો સદા મારી આગળ છે. 17તારાં બાળકો ઉતાવળે પાછાં આવે છે; જેઓએ તને તોડી પાડ્યો અને ઉજ્જડ કર્યો તેઓ તારી પાસેથી જતા રહે છે. 18તારી ચારેબાજુ નજર કરીને જો: તેઓ સર્વ એકઠા થઈને તારી પાસે આવે છે. આપણા પિતા કહે છે, મારા જીવના સમ, તું તેઓ સર્વને ઘરેણાંની જેમ પહેરશે; કન્યાની જેમ તું તેઓને બાંધશે. 19નિશ્ચે તારાં ખંડેરો તથા તારાં ઉજ્જડ સ્થાનો અને તારો વેરાન થયેલો દેશ—નિશ્ચે હવે તારા રહેવાસીઓ માટે તું ઘણો સાંકડો થઈ પડશે, અને જેઓ તને ગળી ગયા તેઓ દૂર થઈ જશે. 20તારા નિઃસંતાનપણામાં જન્મેલાં બાળકો હજી તારા સાંભળતાં કહેશે, “આ જગા મારા માટે ઘણી સાંકડી છે; મને રહેવા માટે જગા કરી આપ.” 21ત્યારે તું તારા મનમાં કહેશે, “આ બધાંને મારા માટે કોણે જન્મ આપ્યો? હું તો નિઃસંતાન તથા વાંઝણી હતી, દેશનિકાલ થયેલી અને તજી દેવાયેલી—આ બધાંને કોણે ઉછેર્યાં? હું તો એકલી જ રહી ગઈ હતી; આ બધાં ક્યાંથી આવ્યાં?”
22સાર્વભૌમ પિતા આમ કહે છે: જુઓ—હું પ્રજાઓ તરફ મારો હાથ ઊંચો કરીશ અને લોકો માટે મારી ધ્વજા ઊભી કરીશ; અને તેઓ તારા દીકરાઓને પોતાના ખોળામાં લાવશે, અને તારી દીકરીઓને ખભા પર ઊંચકી લાવવામાં આવશે. 23રાજાઓ તારા પાલક પિતા થશે, અને તેઓની રાણીઓ તારી ધાવ માતાઓ થશે. તેઓ ભૂમિ પર મોં નમાવીને તને પ્રણામ કરશે અને તારા પગની ધૂળ ચાટશે. ત્યારે તું જાણશે કે હું જ તારો પિતા છું; જેઓ મારી રાહ જુએ છે તેઓ શરમાશે નહિ.”
24શું પરાક્રમી પાસેથી લૂંટ છીનવી શકાય, અથવા જુલમગારના બંદીવાનોને છોડાવી શકાય?
25પણ આપણા પિતા આમ કહે છે: પરાક્રમીના બંદીવાનો પણ છીનવી લેવાશે, અને જુલમગારની લૂંટ છોડાવી લેવાશે; કેમ કે જેઓ તારી સામે લડે છે તેઓની સામે હું પોતે લડીશ, અને હું તારાં બાળકોને તારીશ. 26હું તારા જુલમ કરનારાઓને પોતાનું માંસ ખવડાવીશ, અને તેઓ મીઠા દ્રાક્ષારસની જેમ પોતાના લોહીથી મસ્ત થશે. ત્યારે સર્વ મનુષ્યો જાણશે કે હું જ તારો તારનાર—તારો પિતા—અને તારો ઉદ્ધારક છું, યાકૂબનો પરાક્રમી.
