Voantso hatrany an-kibo
Ny mpanompo, nomen'i Rayntsika anarana hatrany an-kibo, manaiky fa niasa tsy misy dikany, ary nomena asa lehibe kokoa: mazava ho an'ny firenena. Rehefa milaza i Ziona fa hadino, ny valiny dia reny mampinono izay tsy mahadino, ary tanana voasokitra ny anarany.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 3, 6–13, 15–23, 25–26
49 1Henoy aho, ry nosy; mihainoa, ry firenena avy lavitra. Raintsika no niantso ahy hatrany an-kibo; hatrany anatin’ny reniko no nanonona ny anarako Izy. a a v1 Jesosy no Mpanompo miteny amin’ity toko ity — ny Testamenta Vaovao dia mampihatra mivantana ireo andininy ireo Aminy (Lioka 2:32; Asa 13:47). 2Nataony tahaka ny sabatra maranitra ny vavako; tao amin’ny aloky ny tanany no nanafina ahy Izy. Nataony ho zana-tsipika voadio aho; tao amin’ny tahony no nanafenany ahy.
3Ary hoy Izy tamiko: « Mpanompoko Ianao, Isiraely, izay hanehoako ny voninahitro. » b b v3 Ny Mpanompo, ilay Isiraely marina, dia tanteraka ao amin’i Jesosy — Lioka 2:32; Asa 13:47.
4Fa hoy aho: « Nikely tamin’ny fanjakazakana aho; nandany ny heriko ho tsy misy dikany sady ho zava-poana. Kanefa azo antoka fa ao amin’ny Raiko ny rariny ahy, ary ao amin’ny Raiko ny valisoako. »
5Ary ankehitriny dia miteny Raintsika — Izay namorona ahy hatrany an-kibo ho mpanompony, mba hamerina an’i Jakoba Aminy, ary mba hangoniny ho Azy Isiraely, fa hajaina eo imasony aho, ary ny Raiko no tonga heriko —
6Hoy Izy: « Zavatra kely loatra ny ho mpanompoko Ianao hananganao ny fokon’i Jakoba sy hampiverenanao ireo voatahiry any Isiraely; hataoko ho fahazavana ho an’ny firenena koa Ianao, mba hahatongavan’ny famonjeko hatrany amin’ny faran’ny tany. » c c v6 I Simeona dia nandray ny zazakely Jesosy ary niantso Azy hoe « fahazavana ho an’ny firenena » (Lioka 2:32), ary i Paoly dia nampihatra io teny io ihany tamin’ny asany teo amin’ny jentilisa (Asa 13:47). 7Izao no lazain’i Raintsika, Mpanavotra an’i Isiraely, sy Ilay Masina Aminy, amin’ilay tena nolalaovina, nankahalain’ny firenena, dia ny mpanompon’ny mpanapaka: Hahita ny mpanjaka ka hitsangana; hiankohoka ny andriana, noho ny Rainao izay mahatoky, Ilay Masin’i Isiraely, Izay nifidy anao.
Fanekena ho an’ny vahoaka
8Izao no lazain’i Raintsika: Tamin’ny fotoan’ny fankasitrahana no namaliako Anao, ary tamin’ny andron’ny famonjena no nanampiako Anao; harovako Ianao ary hatolotro ho fanekena ho an’ny vahoaka, mba hamerenana ny tany, hizarana ny lova efa lao, 9hilaza amin’ny gadra hoe: “Mivoaha,” ary amin’izay ao amin’ny maizina hoe: “Aoka hiseho ianareo.” Eny amin’ny lalana no hihinanany, ary eny amin’ny havoana foana rehetra no ho ahitra azy.
10Tsy hnoana na hangetaheta izy, ary tsy hamely azy ny rivotra mahamay na ny masoandro; fa Izay mamindra fo aminy no hitarika azy, ary eny amin’ny loharanon-drano no hitondrany azy. 11Ary hataoko lalana ny tendrombohitro rehetra, ary hasandratra ny lalam-be nataoko. 12Indro, ireto avy any lavitra; ary indro, ireto avy any avaratra sy any andrefana, ary ireto avy any amin’ny tany Sinima. d d v12 Sinima dia tany lavitra, angamba i Syene (Asoana ankehitriny) any atsimon’i Ejipta — manonona ny sisiny lavitra izay hiverenan’ny zanak’i Raintsika. 13Mihirà amin’ny fifaliana, ry lanitra, ary miravoravoa, ry tany; mamoaha fihirana, ry tendrombohitra! Fa nampionona ny olony Raintsika, ary mamindra fo amin’ireo mijaly Aminy Izy.
14Fa hoy Ziona: « Nilaozan’i Raintsika aho; nanadino ahy ny Ray Tompo. »
15« Moa mety hanadino ny zanany minono ny vehivavy, ka tsy hamindra fo amin’ny zanaky ny kibony? Na dia ireo aza mety hanadino, kanefa Izaho tsy hanadino anao. e e v15 Amin’ireo andininy rehetra manambara ny fon’i Raintsika, dia isan’ny malefaka indrindra ity. Na dia ny fitiavan’ny reny mahatoky indrindra aza mety ho lany — ny an’i Raintsika kosa tsy ho lany mihitsy. 16Indro, nosoratako eo an-janjan’ny tanako Ianao; eo anatrehako mandrakariva ny mandrinao. 17Mirifatra miverina ny zanakao; mandeha miala aminao izay nandrava anao sy nampahalao anao. 18Atopazy ny masonao manodidina ka jereo: miara-mivory sy tonga aminao izy rehetra. Raha velona Aho, hoy Raintsika, dia ho akanao toy ny firavaka izy rehetra; ho fehinao toy ny ampakarina izy. 19Fa ny rava aminao sy ny tany lao aminao ary ny taninao simba — eny, ankehitriny dia ho tery loatra ho an’ny mponina aminao ianao, ary ho lavitra ireo nitelina anao. 20Ny zaza teraka tamin’ny fahaverezanao zanaka dia mbola hiteny ao an-tsofinao hoe: « Tery loatra ho ahy ity toerana ity; omeo toerana aho mba honenako. » 21Dia hiteny ao am-ponao ianao hoe: « Iza no niteraka ireto ho ahy? Very zanaka sady momba aho, natao sesitany sady nariana — iza no nitaiza ireto? Navela irery aho; avy aiza ireto? »
22Izao no lazain’ny Ray Tompo: Indro, hanainga ny tanako amin’ny firenena Aho ary hanangana ny faneva ho an’ny vahoaka; dia hitondra ny zanakao lahy eo an-tratrany izy, ary hovoan’ny soroka ny zanakao vavy. 23Ho mpitaiza anao ny mpanjaka, ary ho mpampinono anao ny mpanjakavaviny. Hiankohoka aminao izy, mifanday amin’ny tany ny tarehiny, ary hilelaka ny vovoky ny tongotrao. Dia ho fantatrao fa Izaho no Rainao; tsy ho menatra ireo miandry Ahy. »
24Moa azo esorina amin’ny mahery ve ny babo, na hovonjena ve ny babon’ny mpampahory?
25Kanefa izao no lazain’i Raintsika: Na dia ny babon’ny mahery aza horaisina, ary ny babon’ny mpampahory hovonjena; fa Izaho ihany no hiady amin’izay miady aminao, ary hovonjeko ny zanakao. 26Hataoko mihinana ny nofon’ny tenany ny mpampahory anao, ary ho mamo amin’ny rany ihany izy toy ny amin’ny divay mamy. Dia ho fantatry ny nofo rehetra fa Izaho no Mpamonjy anao — Rainao — sy Mpanavotra anao, Ilay Mahery an’i Jakoba.
