Kami Teu Kungsi Miceun Maneh
Rama urang naros, di mana surat cerena, bari negeskeun yén Mantenna teu kungsi ngusir umat-Na. Saterusna abdi téh nyarita: dibéré létah nu diajar pikeun nu capé, manéhna narima pukulan, janggotna dicabutan, diciduhan, tanpa nyumputkeun beungeutna, yakin yén nu ngabéla manéhna aya caket.
50 1Kieu pangandika Rama urang: “Mana surat pegat indung maneh, anu ku Kami dipake megatkeun manehna? Atawa ka nu mana ti antara anu mere injeuman ka Kami, Kami ngajual maneh? Tenjo, maneh teh dijual ku karana dosa-dosa maneh, jeung indung maneh dipegatkeun ku karana kalepatan maneh. 2Naha, waktu Kami sumping, teu aya saurang ge? Waktu Kami ngagentraan, naha teu aya anu ngawalon? Naha leungeun Kami teh pondok teuing pikeun nebus? Atawa naha Kami teu kawasa ngaleupaskeun? Tenjo, ku hiji hardikan Kami ngagaringkeun laut, Kami ngarobah walungan-walungan jadi gurun keusik; lauk-laukna jadi bau ku lantaran teu aya cai, tuluy paraeh kahausan. 3Kami ngabajuan langit ku warna hideung, jeung nutupan langit ku lawon hideung.”
4Rama Kami Nu Maha Agung parantos maparin ka Kami letah hiji murid, sangkan Kami uninga kumaha kedah ngucapkeun kecap anu nguatkeun ka jalma anu lesu. Unggal isuk Mantenna ngagugahkeun, ngagugahkeun ceuli Kami sangkan ngadangu kawas hiji murid. a a v4 Lagu Abdi anu katilu ti Nabi Yesaya — Yesus nyarios salaku Putra anu taat, anu diajar ti Rama-Na unggal isuk. Carita sangsara-Na ngagambarkeun deui adegan ieu di kayu salib. 5Rama Kami Nu Maha Agung parantos ngabukakeun ceuli Kami, sarta Kami henteu baha; Kami henteu mundur ka tukang. 6Kami masrahkeun tonggong Kami ka nu nareunggeul, jeung pipi Kami ka nu nyabutan janggot; Kami henteu nyumputkeun rai Kami tina kahinaan jeung diciduhan. 7Tapi Rama Kami Nu Maha Agung nulungan Kami; ku sabab eta Kami henteu diwiwirang; ku sabab eta Kami neuleukeun rai Kami sakeras batu cadas, sarta Kami terang yen Kami moal diera. 8Nu ngabela Kami geus deukeut. Saha nu rek ngalawan Kami? Hayu urang babarengan nangtung. Saha nu jadi lawan Kami? Sina manehna nyampeurkeun Kami. 9Tenjo, Rama Kami Nu Maha Agung nulungan Kami; saha nu wani nyebut Kami salah? Tenjo, maranehna kabeh bakal buruk kawas pakean; geget bakal ngahakan maranehna nepi ka beak.
10Saha ti antara maraneh anu ajrih ka Rama urang sarta nurut kana soara abdi-Na? Sing saha anu leumpang di nu poek sarta teu boga cahaya, sing percaya kana jenengan-Na sarta sumender ka Rama-Na. 11Tenjo, maraneh kabeh anu ngahurungkeun seuneu, anu make obor jadi pakarang: geura leumpang dina cahaya seuneu maraneh sorangan, jeung di antara obor-obor anu geus disundut ku maraneh! Ieu anu bakal ditampa ku maraneh tina leungeun Kami: maraneh bakal ngagoler dina siksaan.