اشعیا 50

50 ¹پدر ما چنین می‌گوید: «طلاق‌نامهٔ مادرتان کجاست، همان که با آن او را رها کردم؟ یا به کدام‌یک از طلبکارانم شما را فروختم؟ اینک، شما به سبب گناهانتان فروخته شدید، و مادرتان به سبب نافرمانی‌هایتان رانده شد.» ²چرا هنگامی که آمدم، کسی نبود؟ چون خواندم، کسی نبود که پاسخ دهد؟ آیا دستِ من برای رهانیدن کوتاه است؟ یا مرا قدرتِ نجات‌بخشیدن نیست؟ اینک، به توبیخِ خود دریا را می‌خشکانم، رودها را به بیابان بدل می‌کنم؛ ماهیانشان از بی‌آبی می‌گندند و از تشنگی می‌میرند. ³«آسمان‌ها را به سیاهی ملبّس می‌سازم و آنها را با پارچهٔ سیاه می‌پوشانم.»

⁴پدرِ خداوندگارِ من به من زبانِ شاگردی بخشیده است، تا بدانم چگونه کلامی جان‌بخش را به خسته‌دلان بگویم. بامداد به بامداد بیدارم می‌کند، گوشم را بیدار می‌سازد تا همچون شاگردی بشنوم. ^a a v4 سرودِ سومِ خادم در کتاب اِشعیا — عیسی همچون پسری مطیع سخن می‌گوید که هر بامداد از پدرِ خود می‌آموزد. روایت‌های رنجِ مسیح این صحنه را بر صلیب بازتاب می‌دهند. ⁵پدرِ خداوندگارِ من گوشم را گشوده است، و من سرکشی نکردم؛ روی برنگرداندم. ⁶پشتِ خود را به زنندگان سپردم، و گونه‌هایم را به آنان که ریش برمی‌کنند؛ روی خود را از رسوایی و آب دهان پنهان نکردم. ⁷اما پدرِ خداوندگارِ من یاری‌ام می‌دهد؛ از این رو رسوا نشده‌ام؛ از این رو روی خود را چون سنگِ خارا استوار ساخته‌ام، و می‌دانم که شرمسار نخواهم شد. ⁸آن که مرا بی‌گناه می‌شمارد نزدیک است. کیست که با من مخاصمه کند؟ بگذار با هم بایستیم. کیست دشمنِ من؟ بگذار به من نزدیک شود. ⁹اینک، پدرِ خداوندگارِ من یاری‌ام می‌دهد؛ کیست که مرا مجرم شمارد؟ اینک، همگی چون جامه‌ای کهنه خواهند شد؛ بید آنها را خواهد خورد.

¹⁰کیست در میانِ شما که از پدر ما بترسد و صدای خادمِ او را اطاعت کند؟ آن که در تاریکی گام برمی‌دارد و نوری ندارد، به نامِ او توکل کند و بر پدرِ خویش تکیه نماید. ¹¹اینک، ای همگیِ شما که آتش می‌افروزید، و خود را به مشعل‌ها مسلح می‌سازید: در نورِ آتشِ خود و در میانِ مشعل‌هایی که برافروخته‌اید راه بروید! این است آنچه از دستِ من خواهید یافت: در عذاب دراز خواهید کشید.