Yeşaya 50

50 ¹Babamız şöyle diyor: «Annenizin, kendisini gönderdiğim boşanma belgesi nerede? Ya da hangi alacaklıma sizi sattım? İşte, günahlarınız yüzünden satıldınız, anneniz suçlarınız yüzünden gönderildi. ²Neden geldiğimde kimse yoktu? Çağırdığımda yanıt verecek kimse yok muydu? Elim kurtaramayacak kadar mı kısa? Ya da özgür kılacak gücüm yok mu? İşte, azarımla denizi kuruturum, ırmakları çöle çeviririm; balıkları susuzluktan kokuşur ve susuzluktan ölür. ³Gökleri karanlıkla giydirir, onları kara bir örtüyle örterim.»

⁴Egemen Babam bana, yorgun olana destek verecek bir söz söylemeyi bileyim diye, öğrencinin dilini verdi. Her sabah beni uyandırır, öğrenci gibi dinleyeyim diye kulağımı uyandırır. ^a a v4 Yeşaya'nın üçüncü Kul Ezgisi — İsa, her sabah Babası'ndan öğrenen itaatkâr Oğul olarak konuşur. Çarmıh anlatıları bu sahneyi yankılar. ⁵Egemen Babam kulağımı açtı, ben de başkaldırmadım; geri dönmedim. ⁶Sırtımı bana vuranlara, yanaklarımı sakalımı yolanlara verdim; aşağılanmaya ve tükürüğe karşı yüzümü gizlemedim. ⁷Ama Egemen Babam bana yardım eder; bu yüzden aşağılanmadım; bu yüzden yüzümü çakmaktaşı gibi katılaştırdım ve utandırılmayacağımı biliyorum. ⁸Beni haklı çıkaran yakındır. Kim benimle davalaşacak? Birlikte duralım. Kim benim hasmım? Bana yaklaşsın. ⁹İşte, Egemen Babam bana yardım eder; kim beni suçlu çıkaracak? Bak, hepsi giysi gibi eskiyecek; güve onları yiyip bitirecek.

¹⁰Aranızda Babamız'dan korkan ve kulunun sesine kulak veren kim var? Karanlıkta yürüyen ve ışığı olmayan kişi, RAB'bin adına güvensin ve Babası'na dayansın. ¹¹İşte, ateş yakan, kendinizi meşalelerle donatan sizler: yaktığınız ateşin ışığında ve tutuşturduğunuz meşaleler arasında yürüyün! Elimden alacağınız şey şudur: azap içinde yatacaksınız.