Seni Asla Göndermedim

Babamız boşanma belgesinin nerede olduğunu sorar; halkını asla göndermediğinde ısrar eder. Sonra kul konuşur: yorgunlara söz söylesin diye kendisine eğitilmiş bir dil verilmiştir; yüzünü gizlemeden dayağı, sakalının yolunmasını, tükürükleri kabul eder; kendisini haklı çıkaranın hemen yanı başında durduğundan emindir.

Bölüm 50.

Babamız şöyle diyor: «Annenizin, kendisini gönderdiğim boşanma belgesi nerede? Ya da hangi alacaklıma sizi sattım? İşte, günahlarınız yüzünden satıldınız, anneniz suçlarınız yüzünden gönderildi. Neden geldiğimde kimse yoktu? Çağırdığımda yanıt verecek kimse yok muydu? Elim kurtaramayacak kadar mı kısa? Ya da özgür kılacak gücüm yok mu? İşte, azarımla denizi kuruturum, ırmakları çöle çeviririm; balıkları susuzluktan kokuşur ve susuzluktan ölür. Gökleri karanlıkla giydirir, onları kara bir örtüyle örterim.»

Egemen Babam bana, yorgun olana destek verecek bir söz söylemeyi bileyim diye, öğrencinin dilini verdi. Her sabah beni uyandırır, öğrenci gibi dinleyeyim diye kulağımı uyandırır. ^a Egemen Babam kulağımı açtı, ben de başkaldırmadım; geri dönmedim. Sırtımı bana vuranlara, yanaklarımı sakalımı yolanlara verdim; aşağılanmaya ve tükürüğe karşı yüzümü gizlemedim. Ama Egemen Babam bana yardım eder; bu yüzden aşağılanmadım; bu yüzden yüzümü çakmaktaşı gibi katılaştırdım ve utandırılmayacağımı biliyorum. Beni haklı çıkaran yakındır. Kim benimle davalaşacak? Birlikte duralım. Kim benim hasmım? Bana yaklaşsın. İşte, Egemen Babam bana yardım eder; kim beni suçlu çıkaracak? Bak, hepsi giysi gibi eskiyecek; güve onları yiyip bitirecek.

Aranızda Babamız'dan korkan ve kulunun sesine kulak veren kim var? Karanlıkta yürüyen ve ışığı olmayan kişi, O'nun adına güvensin ve Babası'na dayansın. İşte, ateş yakan, kendinizi meşalelerle donatan sizler: yaktığınız ateşin ışığında ve tutuşturduğunuz meşaleler arasında yürüyün! Elimden alacağınız şey şudur: azap içinde yatacaksınız.