Aku Ora Tau Nundhung Kowe
Rama kita takon ngendi layang pegatané, negesaké yèn Panjenengané ora tau nundhung umaté. Banjur abdi iku ngandika: diparingi ilat sing kawulang kanggo wong sing kesel, dhèwèké nampa gebugan, jénggoté dijambaki, diidoni, tanpa ndhelikaké raine, yakin yèn sing mbélani dhèwèké ngadeg cedhak.
50 1Mangkene pangandikane Rama kita: “Ngendi layang pegate ibumu, kang Dakanggo megat dheweke? Utawa marang sapa ing antarane wong kang padha ngutangi Aku, anggonKu ngedol kowe? Lah, kowe wis didol marga saka dosa-dosamu, lan ibumu ditundhung marga saka panerakmu. 2Yagene nalika Aku teka, ora ana wong siji-sijia? Nalika Aku nguwuh, kok ora ana kang mangsuli? Apa tanganKu kurang dawa kanggo nebus? Utawa apa Aku ora kuwasa ngluwari? Lah, sarana panyendhuKu Aku ngasatake sagara, kali-kali Dakdadekake ara-ara samun; iwak-iwake padha bacin marga kekurangan banyu lan padha mati kasatan. 3Langit Daksandhangi pepeteng, lan Daktutupi nganggo kain ireng.”
4RamaKu kang Mahakwasa wis maringi Aku ilate wong kang kawulang, supaya Aku ngerti carane ngucapake tembung kang nyantosani marang wong kang lesu. Saben esuk Panjenengane ngwungu, ngwungu kupingKu supaya ngrungokake kaya murid. a a v4 Kidung Abdi katelu ing kitab Yesaya — Gusti Yesus ngandika minangka Sang Putra kang mbangun-turut, kang saben esuk sinau saka Ramane. Crita sangsarane Gusti Yesus mbaleni adegan iki ana ing kayu salib. 5RamaKu kang Mahakwasa wis mbikak kupingKu, lan Aku ora mbalela; Aku ora mlengos. 6GegerKu Dakulungake marang wong kang padha nggebugi, lan pipiKu marang wong kang njabuti jenggot; Aku ora ndhelikake raiKu saka pangina lan idu. 7Nanging RamaKu kang Mahakwasa paring pitulungan marang Aku; mulane Aku ora kwirangan; mulane raiKu Dakantepake kaya watu kang atos, lan Aku ngerti yen Aku ora bakal kisinan. 8Kang mbenerake Aku wis cedhak. Sapa kang arep prakaran karo Aku? Ayo padha ngadeg bebarengan. Sapa mungsuhKu? Kareben dheweke nyedhak marang Aku. 9Delengen, RamaKu kang Mahakwasa paring pitulungan marang Aku; sapa kang bakal nyalahake Aku? Lah, kabeh bakal rusak kaya sandhangan; kabeh bakal entek dipangan renget.
10Sapa ing antaramu kang wedi-asih marang Rama kita lan mbangun-turut marang swarane abdine? Wong kang lumaku ing pepeteng lan ora duwe pepadhang, kareben ngandelake asmane lan sumendhe marang Ramane. 11Lah, kowe kabeh kang padha nyumet geni, kang padha nyikep obor: padha mlakua ing pepadhanging genimu lan ing satengahe obor kang wis koksumet! Iki kang bakal koktampa saka tanganKu: kowe bakal gumlethak ing sajroning kasangsaran.