مون توکي ڪڏهن بہ ڪڍي نہ ڇڏيو
اسان جو پيءُ پڇي ٿو ته طلاق نامو ڪٿي آهي، ۽ زور ڏئي ٿو ته هن ڪڏهن به پنهنجي قوم کي نه ڪڍيو. پوءِ خادم ڳالهائي ٿو: ٿڪلن لاءِ سکيل زبان ڏنل، هو مار، ڏاڙهيءَ جو پٽجڻ ۽ ٿُڪ سهي ٿو، پنهنجو منهن لڪائڻ کان سواءِ، يقين سان ته سندس حق ثابت ڪندڙ ويجهو بيٺو آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–3
50 1اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ ”تنهنجي ماءُ جو طلاقنامو ڪٿي آهي، جنهن سان مون کيس موڪلي ڇڏيو؟ يا منهنجن قرض ڏيندڙن مان ڪنهن ڏانهن مون توکي وڪڻي ڇڏيو؟ ڏس، تون پنهنجن گناهن ڪري وڪرو ڪيو ويو، ۽ تنهنجي ماءُ تنهنجن ڏوهن ڪري ڪڍي ڇڏي وئي. 2ڇو، جڏهن آءٌ آيس، تڏهن ڪو بہ نہ هو؟ جڏهن مون سڏيو، تڏهن جواب ڏيندڙ ڪو نہ هو؟ ڇا منهنجو هٿ ڇڏائڻ لاءِ تمام ننڍو آهي؟ يا مون ۾ بچائڻ جي طاقت ناهي؟ ڏس، پنهنجي ڌمڪي سان آءٌ سمنڊ کي سڪايان ٿو، درياهن کي ريگستان بڻايان ٿو؛ انهن جون مڇيون پاڻيءَ جي کوٽ ڪري سڙن ٿيون ۽ اڃ ۾ مرن ٿيون. 3آءٌ آسمانن کي ڪارائپ پهرايان ٿو ۽ ڪاري ٽاٽ سان ڍڪيان ٿو.“
4منهنجي بااختيار پيءُ مون کي شاگرد جي زبان ڏني آهي، تہ آءٌ ٿڪل ماندي کي سهارو ڏيندڙ ڪلام ڳالهائڻ ڄاڻان. هر صبح هو جاڳائي ٿو، شاگرد وانگر ٻڌڻ لاءِ منهنجو ڪن جاڳائي ٿو. a a v4 يسعياه جو ٽيون خادم-گيت — يسوع فرمانبردار فرزند وانگر ڳالهائي ٿو، جيڪو هر صبح پنهنجي پيءُ کان سکي ٿو. ڏکن جي ڪهاڻين ۾ صليب وٽ هن منظر جي گونج ٻڌجي ٿي. 5منهنجي بااختيار پيءُ منهنجو ڪن کوليو آهي، ۽ آءٌ باغي نہ ٿيس؛ آءٌ پوئتي نہ هٽيس. 6مون پنهنجي پٺ مارڻ وارن کي ۽ پنهنجا ڳل ڏاڙهي پٽڻ وارن کي ڏئي ڇڏيا؛ بي عزتي ۽ ٿُڪن کان مون پنهنجو منهن نہ لڪايو. 7پر منهنجو بااختيار پيءُ منهنجي مدد ڪري ٿو؛ تنهنڪري آءٌ شرمندو نہ ٿيو آهيان؛ تنهنڪري مون پنهنجو منهن سخت پٿر وانگر ڪيو آهي، ۽ آءٌ ڄاڻان ٿو تہ مون کي شرمندو نہ ڪيو ويندو. 8مون کي سچار ڪندڙ ويجهو آهي. ڪير مون سان جهيڙو ڪندو؟ اچو تہ گڏجي بيهون. منهنجو مخالف ڪير آهي؟ هو مون وٽ اچي. 9ڏسو، منهنجو بااختيار پيءُ منهنجي مدد ڪري ٿو؛ ڪير مون کي ڏوهاري ٺهرائيندو؟ ڏسو، اهي سڀ ڪپڙي وانگر پراڻا ٿي ويندا؛ ڪيڙو کين کائي ويندو.
10اوهان مان ڪير اسان جي پيءُ کان ڊڄي ٿو ۽ سندس ٻانهي جو آواز مڃي ٿو؟ جيڪو اوندهه ۾ هلي ٿو ۽ جنهن وٽ روشني ناهي، سو سندس نالي تي ڀروسو رکي ۽ سندس پيءُ تي ٽيڪ ڏئي. 11ڏسو، اوهين سڀ جيڪي باھ ٻاريو ٿا، جيڪي مشعلن سان پاڻ کي هٿيار بند ڪريو ٿا: پنهنجي باھ جي روشني ۾ ۽ انهن مشعلن ۾ جيڪي اوهان ٻاريون آهن هلو! اوهان کي منهنجي هٿان اهو ملندو: اوهين عذاب ۾ ليٽندا.
