Ibrani 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Ari perjangjian nu kahiji oge boga aturan-aturan pikeun ngabakti sarta boga tempat suci di dunya. ²Aya kemah anu diadegkeun—nya eta nu kahiji—eusina parabot tempat lampu, meja, jeung roti sasajen; ieu disebut Tempat Suci. ³Ari di tukangeun reregan nu kadua aya kemah anu disebut Tempat Pangsucina. ⁴Di dinya aya altar emas tempat ngaduruk menyan jeung Peti Perjangjian anu disalut ku emas sakuliahna, eusina kendi emas eusi manna, iteuk Harun anu jadi sirung, jeung papan-papan perjangjian. ⁵Di luhureunana aya kerub-kerub kamulyaan anu ngiuhan tutup pangampura—anu ieu teu bisa diterangkeun hiji-hiji ayeuna.

⁶Sanggeus sagala rupana diatur kitu, para imam teh terus-terusan arasup ka kemah nu kahiji, ngalakonan tugas-tugasna nu suci. ⁷Ngan Imam Agung anu asup ka kemah nu kadua, sataun sakali, salawasna mawa getih, anu dipersembahkeun pikeun dirina sorangan jeung pikeun dosa-dosa rahayat anu teu dihaja. ^a a v7 Imam Agung asup ka kamar nu pangjerona ngan sapoe unggal taun — poe Panyucian Dosa — pikeun ngaberesan hubungan antara rahayat jeung Allah. ⁸Ku jalan ieu Roh Suci nuduhkeun yen jalan asup ka tempat-tempat suci teh acan dibuka salila kemah nu kahiji masih keneh ngadeg. ⁹Ieu teh jadi lambang pikeun jaman ayeuna. Numutkeun aturan ieu, dipersembahkeun pangbakti jeung kurban-kurban anu teu bisa nyampurnakeun hate sanubari jalma anu ngabakti, ¹⁰ngan ngeunaan kadaharan, inuman, jeung rupa-rupa cara wasuh—aturan-aturan lahiriah anu diwajibkeun nepi ka datangna jaman pamulihan.

Kristus, Imam Agung nu Leuwih Luhung

¹¹Tapi Kristus sumping jadi Imam Agung pikeun perkara-perkara anu hade anu geus datang, ngaliwatan kemah anu leuwih agung jeung leuwih sampurna anu lain beunang gawe leungeun, nya eta anu lain bagian tina ieu ciptaan. ¹²Anjeunna lebet ka Tempat Suci sakali pikeun salalawasna, lain mawa getih embe jeung anak sapi, tapi mawa getih-Na sorangan, sarta ku kituna ngahasilkeun panebusan anu langgeng. ¹³Sabab lamun getih embe jeung sapi jalu, katut lebu anak sapi bikang anu dipacikrakeun ka jalma-jalma anu najis, bisa nyucikeun lahiriah, ¹⁴komo deui getih Kristus, anu geus ngabaktikeun salira-Na ku perantaraan Roh anu langgeng, tanpa cacad, ka Rama urang, tangtu bakal leuwih-leuwih deui dina nyucikeun hate sanubari urang tina pagawean-pagawean nu paeh, supaya urang bisa ngabakti ka Rama anu jumeneng? ^b b v14 Panyucian dosa ku Kristus teh pagawean tilu Pribadi sakaligus — Yesus ngabaktikeun salira-Na, Rama urang nampi pangbakti eta, sarta Roh anu langgeng anu ngajadikeun pangbakti eta mujarab. Salib teh lain Rama ngalawan Putra, tapi Rama urang, Putra, jeung Roh Suci babarengan midamel pikeun nyalametkeun urang. ¹⁵Ku sabab eta Anjeunna jadi Panengah pikeun hiji perjangjian anu anyar: hiji pupus geus nebus jalma-jalma tina kasalahan-kasalahan dina jaman perjangjian nu kahiji, supaya jalma-jalma anu geus disaur narampa warisan langgeng anu geus dijangjikeun. ¹⁶Sabab di mana aya surat wasiat, kudu aya bukti yen jalma anu nyieunna geus maot. ^c c v16 Hiji kecap anu sarua nyakup duanana 'perjangjian' jeung 'surat wasiat'; dina ayat 16–17 panulis ngagunakeun harti surat wasiat — hiji surat wasiat kakara lumaku lamun jalmana geus maot. ¹⁷Sabab surat wasiat ngan sah ana nu nyieunna geus maot, da euweuh kakuatanana salila nu nyieunna masih keneh hirup. ¹⁸Ku sabab eta, perjangjian nu kahiji oge henteu diresmikeun lamun teu ku getih. ¹⁹Sanggeus Musa nepikeun saban parentah hukum Toret ka sakumna rahayat, anjeunna nyokot getih anak sapi jeung embe, dicampur cai, bulu domba beureum, jeung hisop, tuluy dipacikrakeun boh ka kitab gulungan eta boh ka sakumna rahayat, ²⁰bari saurna, “Ieu teh getih perjangjian anu diparentahkeun ku Rama urang pikeun maraneh.”

²¹Kitu deui anjeunna macikrakeun getih kana kemah jeung sakabeh parabot pikeun ngabakti. ²²Saenyana, numutkeun hukum Toret meh sagala rupa teh disucikeun ku getih; sarta lamun teu ku ngocorkeun getih moal aya panghampura.

²³Jadi tiruan-tiruan tina perkara-perkara sawargi teh kudu disucikeun ku cara-cara kitu, tapi perkara-perkara sawargi anu saenyana mah kudu ku kurban-kurban anu leuwih hade ti batan eta. ²⁴Sabab Kristus henteu lebet ka tempat-tempat suci beunang gawe leungeun manusa, anu ngan tiruan tina nu saenyana, tapi lebet ka sawarga pisan, pikeun ayeuna ngadeuheus ka payuneun Rama urang pikeun kapentingan urang. ²⁵Lain pikeun ngabaktikeun salira-Na sababaraha kali, saperti Imam Agung anu asup ka tempat-tempat suci saban taun bari mawa getih anu lain getihna sorangan. ²⁶Lamun kitu, Kristus kuduna sangsara mangkali-kali ti barang dunya diadegkeun. Tapi sabalikna, Anjeunna geus nembongan sakali bae, dina puncak jaman, pikeun ngaleungitkeun dosa ku jalan ngurbankeun salira-Na. ²⁷Jeung sakumaha manusa ditangtukeun maot sakali, sarta sanggeus eta datang pangadilan, ²⁸nya kitu deui Kristus, anu geus dikurbankeun sakali pikeun mangku dosa jalma rea, bakal nembongan pikeun kadua kalina—lain pikeun urusan dosa, tapi pikeun mawa kasalametan ka jalma-jalma anu keur ngarep-ngarep ka Anjeunna kalawan sumanget.