Birinchi ahdning muqaddas maskani

Eski chodir, uning xonalari va yiliga bir marta qon bilan kirish boʻylab sayohat qiyosga zamin hozirlaydi: u nazrlar vijdonni poklay olmasdi. Masih oʻz qoni bilan bir marta kirdi. Odamlar bir marta oʻlib, soʻng hukmga duch kelgani kabi, U ham koʻplar uchun bir marta qurbon qilindi.

9-bob.

Birinchi ahdning ham ibodat tartib-qoidalari va yerdagi muqaddas maskani bor edi. Birinchi chodir qurilgan edi; unda chirogʻdon, stol va Xudo huzuridagi nonlar bor edi; u Muqaddas xona deb ataladi. Ikkinchi parda ortida esa Eng muqaddas xona deb ataladigan chodir bor edi. U yerda tilladan qilingan tutatqi qurbongohi va butunlay tilla bilan qoplangan ahd sandigʻi bor edi; sandiq ichida bir tilla idishda manna, Horunning gullab ketgan hassasi va ahd lavhalari saqlanardi. Sandiq ustida ulugʻvorlik karublari rahm-shafqat qopqogʻiga soya solib turardi; ammo bularni hozir batafsil bayon qila olmaymiz.

Hammasi shunday tartibga solinib, ruhoniylar oʻz muqaddas xizmatlarini bajarish uchun birinchi chodirga doimo kirib turadilar. Ikkinchi chodirga esa faqat oliy ruhoniy yiliga bir marta kiradi va u har doim qon bilan kiradi; bu qonni u oʻzi uchun va xalqning bilmasdan qilgan gunohlari uchun taqdim etadi. ^a Shu bilan Muqaddas Ruh koʻrsatar ediki, birinchi chodir hali turgan ekan, muqaddas xonalarga olib boradigan yoʻl hali ochilmagan edi. Bu hozirgi zamon uchun bir ramzdir. Shu tartibga koʻra, sovgʻalar va qurbonliklar taqdim etiladi, lekin ular ibodat qiluvchining vijdonini mukammal qila olmaydi, ular faqat yeb-ichish va turli yuvinishlarga oid — islohot vaqtigacha joriy etilgan jismoniy qoidalardir, xolos.

Masih — ulugʻroq Oliy Ruhoniy

Masih esa amalga oshgan yaxshi narsalarning oliy ruhoniysi sifatida keldi; U inson qoʻli bilan qurilmagan, yaʼni bu olamga mansub boʻlmagan ulugʻroq va mukammalroq chodir orqali kirdi. U echki va buzoqlarning qoni bilan emas, balki Oʻz qoni bilan muqaddas maskanga bir marta butunlay kirib, abadiy najotni qoʻlga kiritdi. Axir, echki va buqalarning qoni hamda napok odamlarga sepiladigan gʻunajin kuli tanani poklash uchun muqaddas qilsa, abadiy Ruh orqali Oʻzini benuqson qurbonlik qilib Otamizga taqdim etgan Masihning qoni bizning vijdonimizni oʻlik ishlardan tozalab, tirik Otaga xizmat qilishimiz uchun qanchalar koʻproq pok qilmasmikin? ^b Shu sababdan U yangi ahdning vositachisidir: bir oʻlim odamlarni birinchi ahd davridagi gunohlaridan qutqardi, toki chaqirilganlar vaʼda qilingan abadiy merosni olsinlar. Zero, vasiyatnoma boʻlgan joyda uni tuzgan kishining oʻlimi tasdiqlanishi kerak. ^c Chunki vasiyatnoma faqat oʻlimdan keyin amal qiladi; uni tuzgan kishi tirik ekan, uning hech qanday kuchi yoʻq. Shuning uchun birinchi ahd ham qonsiz joriy etilmadi. Muso qonunning har bir amrini butun xalqqa aytib bergach, buzoq va echkilarning qonini suv, qizil jun va zufa bilan birga olib, oʻramning oʻzini ham, butun xalqni ham sepdi, va dedi: “Bu — Otamiz sizlarga buyurgan ahdning qonidir.”

Xuddi shunday, u chodirni va ibodatda ishlatiladigan barcha idishlarni ham qon bilan sepdi. Darhaqiqat, qonunga koʻra deyarli hamma narsa qon bilan poklanadi; qon toʻkilmasa, kechirim boʻlmaydi.

Shunday qilib, osmondagi narsalarning nusxalari shu marosimlar bilan poklanishi kerak edi, osmoniy narsalarning oʻzi esa bulardan koʻra yaxshiroq qurbonliklar bilan poklanishi lozim edi. Masih haqiqiylarining nusxasi boʻlgan, inson qoʻli bilan qurilgan muqaddas xonalarga emas, balki biz uchun Otamiz huzurida hozir boʻlish uchun osmonning oʻziga kirdi. U oliy ruhoniy har yili oʻziniki boʻlmagan qon bilan muqaddas xonaga kirgani kabi, Oʻzini qayta-qayta qurbon qilish uchun kirmadi. Aks holda, Masih dunyo yaratilganidan beri koʻp marta azob chekishi kerak boʻlardi. Buning oʻrniga U zamonlarning soʻngida gunohni Oʻzini qurbon qilish orqali yoʻq qilish uchun bir marta zohir boʻldi. Insonlarga bir marta oʻlish, undan keyin esa hukm koʻrish belgilangani kabi, Masih ham koʻplarning gunohlarini Oʻz zimmasiga olish uchun bir marta qurbon qilindi va U ikkinchi marta — gunoh uchun emas, balki Oʻzini intiqlik bilan kutayotganlarga najot keltirish uchun zohir boʻladi.