Ibroniylar 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Qonun kelajakdagi ezgu narsalarning faqat soyasidir, oʻsha haqiqatlarning asl surati emas. Shuning uchun u har yili uzluksiz keltiriladigan oʻsha qurbonliklar bilan yaqin keluvchilarni hech qachon komil qila olmaydi. ²Aks holda, ularni keltirish toʻxtamasmidi? Axir, bir marta poklangan sajda qiluvchilar endi gunohlarini anglamas edilar. ³Lekin bu qurbonliklarda har yili gunohlar esga solinadi. ⁴Chunki buqalar va echkilarning qoni gunohlarni yuvib ketolmaydi.

⁵Shunga koʻra, Masih dunyoga kelganda dedi: “Sen qurbonlik va nazrni istamading, ammo Men uchun bir tan tayyorlading; ^a a v5 Zabur 40dagi bu soʻzlar Isoning dunyoga kelgan paytidagi tilidan aytilgan — Oʻgʻil Otamizning irodasini bajarish uchun tayyorlangan tanga kirmoqda.

⁶“kuydiriladigan qurbonliklardan va gunoh qurbonliklaridan Sen mamnun boʻlmading. ⁷Shunda Men dedim: «Mana, Men keldim — kitob oʻramida Men haqimda yozilgan — Sening irodangni bajarish uchun keldim, Otam».” ^b b v7 Iso dunyoga kelishini tasvirlash uchun Zabur 40dan iqtibos keltirganda, U Otaga murojaat qilmoqda — bular Oʻgʻilning Oʻzini yuborgan Zotga aytgan shaxsiy soʻzlaridir.

⁸Yuqorida U dedi: “Qurbonliklar, nazrlar, kuydiriladigan qurbonliklar va gunoh qurbonliklarini Sen istamading va ulardan mamnun ham boʻlmading” — garchi Qonun ularni talab qilsa ham, ⁹keyin U dedi: “Mana, Men Sening irodangni bajarish uchun keldim”. U ikkinchisini oʻrnatish uchun birinchisini bekor qiladi.

¹⁰Shu iroda tufayli biz Iso Masihning tanasi bir marta, butunlay qurbon qilingani orqali muqaddas qilindik.

¹¹Har bir ruhoniy har kuni turib xizmat qiladi va gunohlarni hech qachon yoʻqota olmaydigan oʻsha qurbonliklarni qayta-qayta keltiradi. ¹²Lekin U gunohlar uchun abadiy bitta qurbonlik keltirib, soʻng Otamizning oʻng tomonida oʻtirdi, ¹³oʻsha vaqtdan beri Oʻzining dushmanlari oyoqlariga poyandoz qilinishini kutib. ¹⁴Chunki U bitta qurbonlik bilan muqaddas qilinayotganlarni abadiyga komil qildi. ¹⁵Muqaddas Ruh ham bizga guvohlik beradi; chunki avval shunday deganidan keyin:

¹⁶“Bu — Men ular bilan tuzadigan ahddir, oʻsha kunlardan soʻng, deydi Otamiz: Men qonunlarimni ularning yuraklariga solaman va ularni ongiga yozaman.”

¹⁷Soʻngra U qoʻshimcha qiladi: “Ularning gunohlarini va qonunsiz ishlarini Men endi eslamayman.”

¹⁸Endi bular kechirilgan joyda, gunoh uchun boshqa qurbonlik qolmaydi.

Uyga qaytishga ishonch

¹⁹Shunday ekan, ey birodarlar, biz Isoning qoni orqali muqaddas joyga kirishga ishonchimiz borligi uchun, ²⁰U biz uchun parda orqali — Oʻzining tani orqali — yangi va tirik yoʻlni ochdi, ^c c v20 Parda Maʼbadning eng muqaddas xonasini berkitib turardi; Isoning tani — yangi parda boʻlib, biz toʻppa-toʻgʻri kirishimiz uchun yirtib ochildi. ²¹va Otamizning uyi ustidan buyuk ruhoniyimiz borligi uchun, ²²keling, sof yurak bilan, imon orqali toʻla ishonch bilan, yuraklarimiz aybli vijdondan poklanib sepilgan va tanalarimiz toza suvda yuvilgan holda yaqinlashaylik. ²³Keling, eʼtirof etadigan umidimizni sobit, mahkam ushlab turaylik, chunki vaʼda bergan Zot sodiqdir. ²⁴Va keling, bir-birimizni sevgi va ezgu ishlarga qanday ragʻbatlantirishni oʻylaylik, ²⁵baʼzilar odat qilganidek, birga yigʻilishni tashlab qoʻymaylik, balki bir-birimizni ruhlantiraylik — oʻsha Kun yaqinlashayotganini koʻrgan sari koʻproq.

²⁶Chunki haqiqat bilimini olganimizdan keyin ataylab gunoh qilishda davom etsak, gunohlar uchun hech qanday qurbonlik qolmaydi, ²⁷faqat dahshatli hukm kutilishi va dushmanlarni yutib yuboradigan vahshiy olov qoladi. ²⁸Musoning qonunini rad etgan har bir kishi ikki yoki uch guvohning soʻzi bilan rahm-shafqatsiz oʻldiriladi. ²⁹Otamizning Oʻgʻlini oyoq osti qilgan, oʻzini muqaddas qilgan ahd qonini nopok deb hisoblagan va inoyat Ruhini haqoratlagan kishi, sizningcha, qanchalik ogʻirroq jazoga loyiq?

³⁰Chunki biz shunday deganni bilamiz: “Adolat Menikidir; Men qasos olaman”, va yana: “Otamiz Oʻz xalqini hukm qiladi”.

³¹Tirik Otaning qoʻliga tushish dahshatli ishdir. ^d d v31 Otamiz — tirik Xudo boʻlib, Uning qoʻllarida ham kuchli sevgi, ham qochib boʻlmas adolat bor — Uning Oʻgʻlini rad etib, Ruhini haqorat qilgandan soʻng ularga tushish chindan ham qoʻrqinchlidir.

³²Avvalgi kunlarni eslang, oʻshanda nurlanganingizdan keyin azob-uqubat bilan ogʻir kurashga bardosh berdingiz, ³³baʼzan haqoratlar va azoblar bilan el oldida sharmanda qilindingiz, baʼzan esa shunday muomala qilinganlar bilan yonma-yon turdingiz. ³⁴Chunki siz mahbuslar bilan birga azob chekdingiz va mol-mulkingiz tortib olinishini xursandchilik bilan qabul qildingiz, zero oʻzingizda yaxshiroq va abadiy mulk borligini bilardingiz. ³⁵Shunday ekan, ishonchingizni uloqtirib tashlamang; u buyuk mukofotga ega. ³⁶Sizga sabr-bardosh kerak — Otamizning irodasini bajarib, vaʼdaga ega boʻlishingiz uchun.

³⁷Chunki yana “juda oz vaqtdan soʻng, kelguvchi Zot keladi va kechikmaydi; ³⁸lekin Mening solih bandam imon bilan yashaydi, agar u orqaga chekinsa, Mening jonim undan mamnun boʻlmaydi.”

³⁹Biz esa halokat sari orqaga chekinadiganlardan emas, balki imon keltirib, jonlarini saqlaydiganlardanmiz.