Ibroniylar 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Imon — umid qilingan narsalarga ishonch, koʻrinmas narsalarga qanoatdir. ²Chunki qadimgi odamlar imon tufayli maqtovga sazovor boʻlishgan. ³Imon orqali shuni tushunamizki, Otamizning kalomi olamni yaratgan, shu sababli koʻrinadigan narsa koʻzga koʻrinib turganlardan vujudga kelmagan.

⁴Imon bilan Hobil Otamizga Qobilnikidan koʻra yaxshiroq qurbonlik keltirdi. Shu qurbonlik orqali u solih deb tan olindi, Otamiz esa uning hadyalarini qabul qilib, uni maqtadi. Hobil oʻlgan boʻlsa-da, imoni orqali hamon soʻzlamoqda.

⁵Imon bilan Xanox osmonga koʻtarildi, u oʻlimni koʻrmadi; uni topib boʻlmadi, chunki Otamiz uni Oʻz oldiga olgan edi. Koʻtarilishidan avval u Otamizni rozi qilgani uchun maqtovga sazovor boʻlgan edi. ⁶Imonsiz Uni rozi qilish mumkin emas: Otamizga yaqinlashadigan har bir kishi Uning borligiga va Oʻzini chin dildan izlaganlarni mukofotlashiga ishonishi kerak.

⁷Imon bilan Nuh hali koʻzga koʻrinmagan narsalar haqida ogohlantirilib, taqvo ila xonadonini qutqarish uchun kema qurdi. Shu bilan u dunyoni mahkum etdi va imon orqali keladigan solihlikning merosxoʻri boʻldi.

⁸Imon bilan Ibrohim meros sifatida oladigan joyga borish chaqirigʻiga itoat etdi; u qayerga ketayotganini bilmay yoʻlga chiqdi. ⁹Imon bilan u vaʼda qilingan yurtda begona oʻlkadagidek yashadi; oʻsha vaʼdaning hammerosxoʻrlari Ishoq va Yoqub bilan birga chodirlarda istiqomat qildi. ¹⁰Chunki u poydevorga ega boʻlgan shaharni intizorlik bilan kutardi; oʻsha shaharning meʼmori va quruvchisi Otamizdir.

¹¹Imon bilan Soraning oʻzi, yoshi oʻtgan boʻlsa-da, farzand koʻrish qudratiga ega boʻldi, chunki u vaʼda bergan Zotni sodiq deb bildi. ¹²Shunday qilib, oʻlikdan farqi yoʻq bir kishidan osmondagi yulduzlardek koʻp, dengiz boʻyidagi qumdek sanoqsiz avlod tugʻildi.

¹³Bularning bari vaʼda qilinganni olmay turib, imon ila vafot etdi. Lekin ular buni uzoqdan koʻrib, quvonch bilan qarshi oldi va yer yuzida begona hamda musofir ekanliklarini tan oldi. ¹⁴Chunki bunday deydiganlar oʻzlariga xos bir vatanni izlayotganliklarini koʻrsatadi. ¹⁵Agar ular oʻzlari tark etgan yurtni eslaganlarida, qaytib borishga imkon topgan boʻlardilar. ¹⁶Lekin ular yaxshiroq, yaʼni osmoniy bir yurtga intilmoqdalar. Shu sababli Otamiz ularning Otasi deb atalishdan uyalmaydi, chunki U ularga shahar tayyorlab qoʻygan. ^a a v16 Ibroniylarga maktubi Eski Ahddagi ahd iborasini — “Men ularning Xudosi boʻlaman, ular esa Mening xalqim boʻlishadi” degan soʻzlarni aks ettiradi. Otamiz buni doimo oilaviy maʼnoda nazarda tutgan: “Men ularning Otasi boʻlaman, ular esa Mening farzandlarim boʻlishadi”. U oilaviy nomdan uyalmaydi.

¹⁷Imon bilan Ibrohim sinovdan oʻtkazilganda, Ishoqni qurbonlikka keltirdi; vaʼdalarni olgan bu kishi oʻzining yagona oʻgʻlini qurbonlik qilmoqchi edi,

¹⁸oʻsha oʻgʻil haqida: “Sening avlodlaring Ishoq orqali ataladi” deb aytilgan edi.

¹⁹U Otamiz oʻgʻlini hatto oʻlimdan ham tiriltira oladi, deb oʻyladi; majoziy maʼnoda, u oʻgʻlini oʻsha yerdan qaytarib oldi.

²⁰Imon bilan Ishoq Yoqub va Esovga kelajakdagi barakalarni tiladi.

²¹Imon bilan Yoqub oʻlayotganda, Yusufning oʻgʻillarining har biriga baraka berdi va hassasining uchiga suyanib, sajda qildi.

²²Imon bilan Yusuf oʻlayotganda, Isroil oʻgʻillarining Misrdan chiqishi haqida gapirdi va oʻz suyaklari toʻgʻrisida koʻrsatma berdi.

²³Imon bilan Musoning ota-onasi uning goʻzal bola ekanini koʻrib, tugʻilgach, uni uch oy yashirishdi va podshoning farmonidan qoʻrqishmadi.

²⁴Imon bilan Muso ulgʻayganda, Firʼavn qizining oʻgʻli deb atalishdan bosh tortdi. ²⁵U gunohning oʻtkinchi lazzatlaridan koʻra Otamiz xalqi bilan birga azob chekishni afzal koʻrdi. ²⁶U Masih uchun chekilgan xoʻrlikni Misr xazinalaridan koʻra buyukroq boylik deb bildi, chunki u mukofotga koʻz tikkan edi. ²⁷Imon bilan u podshoning gʻazabidan qoʻrqmay, Misrni tark etdi; u koʻrinmas Otamizni koʻrib turgandek, sabr-toqat qildi. ²⁸Imon bilan u Fisih bayramini oʻtkazdi va qon sepishni amalga oshirdi, toki toʻngʻichlarni halok etuvchi ularga tegmasin.

²⁹Imon bilan ular Qizil dengizdan quruqlikdagidek oʻtishdi; misrliklar ham shunday qilmoqchi boʻlib, dengizga gʻarq boʻlishdi.

³⁰Imon bilan Yerixo devorlari yetti kun davomida qurshab olingach, qulab tushdi.

³¹Imon bilan fohisha Rahab josuslarni tinchlik bilan qarshi olgani uchun itoatsizlik qilganlar bilan birga halok boʻlmadi.

³²Yana nima deyay? Gidon, Baraq, Shimshoʻn, Yiftax, Dovud va Shomuil hamda paygʻambarlar haqida gapirishga vaqtim yetmaydi. ³³Ular imon orqali shohliklarni zabt etishdi, adolat oʻrnatishdi, vaʼdalarga erishishdi, sherlarning ogʻzini yopishdi, ³⁴olovning kuchini soʻndirishdi, qilich damidan qochib qutulishdi, zaiflikdan kuchga toʻlishdi, jangda qudratli boʻlishdi va begona qoʻshinlarni orqaga qaytarishdi. ³⁵Ayollar oʻz oʻliklarini tirilish orqali qaytarib olishdi; boshqalar esa yaxshiroq tirilishga erishish uchun ozod etilishdan bosh tortib, qiynoqqa solinishdi. ³⁶Yana boshqalar masxara va qamchi zarbalarini, hatto zanjirband va zindonni ham boshdan kechirishdi. ³⁷Ular toshboʻron qilindi, arra bilan ikkiga boʻlindi, qilich bilan oʻldirildi. Ular qoʻy va echki terilarini kiyib, muhtoj, qiynalgan va xoʻrlangan holda sarson kezib yurishdi. ³⁸Dunyo ularga noloyiq edi; ular sahrolarda, togʻlarda, gʻorlarda va yer kovaklarida sarson boʻlib yurishdi.

³⁹Bularning bari imonlari uchun maqtovga sazovor boʻlgan boʻlsalar-da, vaʼda qilinganni olishmadi, ⁴⁰chunki Otamiz biz uchun yaxshiroq bir narsani muhayyo etgan edi, toki ular bizsiz kamolotga yetmasinlar.