इब्री 11

11 ¹ आता विश्वास म्हणजे आशा धरलेल्या गोष्टींची खात्री, आणि न दिसणाऱ्या गोष्टींची निश्चिती होय. ² कारण त्याच्यामुळेच पूर्वीच्या लोकांना प्रशंसा मिळाली. ³ विश्वासाने आपण हे समजतो, की आमच्या पित्याच्या वचनाने विश्व घडवले गेले; म्हणून जे दिसते ते दृश्य गोष्टींपासून झाले नाही.

⁴ विश्वासाने हाबेलाने काइनापेक्षा उत्तम अर्पण आमच्या पित्याला वाहिले, आणि त्याद्वारे तो नीतिमान ठरला; आमच्या पित्याने त्याची दाने स्वीकारून त्याची प्रशंसा केली. तो मेला असला, तरी आपल्या विश्वासाने तो अजूनही बोलतो.

⁵ विश्वासाने हनोखाला वर घेतले गेले, आणि त्याला मरण दिसले नाही; तो कोठेही आढळला नाही, कारण आमच्या पित्याने त्याला घेतले होते. त्याला वर घेण्यापूर्वी, तो आमच्या पित्याला संतोष देणारा असल्याची प्रशंसा त्याला मिळाली होती. ⁶ विश्वासावाचून त्याला संतोष देणे अशक्य आहे; कारण जो कोणी आमच्या पित्याजवळ येतो त्याने विश्वास ठेवला पाहिजे की तो आहे, आणि जे त्याला मनापासून शोधतात त्यांना तो प्रतिफळ देतो.

⁷ विश्वासाने नोहाने, जे अजून दिसत नव्हते त्याविषयी सूचना मिळाल्यावर, भक्तिभावाने आपल्या घराण्याच्या तारणासाठी तारू बांधले. याद्वारे त्याने जगाला दोषी ठरवले आणि विश्वासाने प्राप्त होणाऱ्या नीतिमत्तेचा वारस झाला.

⁸ विश्वासाने अब्राहामाने, ज्या ठिकाणी तो वतन म्हणून स्वीकारणार होता तेथे जाण्याच्या बोलावण्याचे पालन केले, आणि आपण कोठे जात आहोत हे न कळताच तो निघाला. ⁹ विश्वासाने तो अभिवचनाच्या देशात परदेशाप्रमाणे राहिला, आणि त्याच अभिवचनाचे सहवारस असलेल्या इसहाक व याकोबासह तंबूंत राहिला. ¹⁰ कारण तो पाया असलेल्या नगराची वाट पाहत होता, ज्याची रचना करणारा व बांधणारा आमचा पिता आहे.

¹¹ विश्वासाने सारेलाही, वय उलटून गेले असतानाही, गर्भधारणेचे सामर्थ्य प्राप्त झाले; कारण ज्याने अभिवचन दिले तो विश्वासू आहे असे तिने मानले. ¹² म्हणून एकाच पुरुषापासून—जो मृतवत झाला होता—आकाशातील ताऱ्यांइतकी आणि समुद्रकिनाऱ्यावरील अगणित वाळूइतकी संतती जन्मली.

¹³ हे सर्वजण विश्वासातच मेले; अभिवचन दिलेले त्यांना मिळाले नाही, तरी दुरून ते पाहून व त्याचे स्वागत करून, ते पृथ्वीवर परके व प्रवासी आहेत असे त्यांनी कबूल केले. ¹⁴ कारण जे असे म्हणतात ते आपण स्वतःची मायभूमी शोधत आहोत हे दाखवतात. ¹⁵ जर ज्या देशातून ते निघाले होते त्याची त्यांनी आठवण ठेवली असती, तर परत जाण्याची संधी त्यांना मिळाली असती. ¹⁶ पण आता ते अधिक उत्तम देशाची—म्हणजे स्वर्गीय देशाची—इच्छा धरतात. म्हणून आमच्या पित्याला त्यांचा पिता म्हणवून घेण्याची लाज वाटत नाही; त्याने त्यांच्यासाठी नगर तयार केले आहे. ^a a v16 इब्री पत्र जुन्या करारातील कराराचे सूत्र प्रतिध्वनित करते—‘मी त्यांचा देव होईन आणि ते माझे लोक होतील’—जे आमच्या पित्याला नेहमीच कौटुंबिक अर्थाने अभिप्रेत होते: ‘मी त्यांचा पिता होईन आणि ते माझी मुले होतील.’ कुटुंबाच्या नावाची त्याला लाज वाटत नाही.

¹⁷ विश्वासाने अब्राहामाने, परीक्षा झाली असता, इसहाकाचे अर्पण केले; ज्याला अभिवचने मिळाली होती तो आपल्या एकुलत्या एका पुत्राचे अर्पण करत होता,

¹⁸ ज्याच्याविषयी सांगण्यात आले होते, “इसहाकाद्वारेच तुझी संतती म्हणवली जाईल.”

¹⁹ त्याने असा विचार केला की आमचा पिता त्याला मेलेल्यांतूनही उठवू शकतो—आणि दृष्टान्तरूपाने त्याने त्याला तेथून परत मिळवले.

²⁰ विश्वासाने इसहाकाने याकोब व एसाव यांना भविष्यातील आशीर्वाद दिले.

²¹ विश्वासाने याकोबाने, मरतेवेळी, योसेफाच्या प्रत्येक मुलाला आशीर्वाद दिला आणि आपल्या काठीच्या टोकावर टेकून उपासना केली.

²² विश्वासाने योसेफाने, मरतेवेळी, इस्राएलाच्या मुलांच्या निर्गमनाचा उल्लेख केला आणि आपल्या अस्थींविषयी आज्ञा दिली.

²³ विश्वासाने मोशेच्या आईवडिलांनी, तो जन्मल्यावर, तो सुंदर बाळ आहे हे पाहून त्याला तीन महिने लपवून ठेवले, आणि राजाच्या आज्ञेला ते भ्याले नाहीत.

²⁴ विश्वासाने मोशेने, मोठा झाल्यावर, फारोच्या कन्येचा पुत्र म्हणवून घेण्याचे नाकारले, ²⁵ आणि पापाच्या क्षणिक सुखांपेक्षा आमच्या पित्याच्या लोकांबरोबर छळ सोसणे त्याने निवडले. ²⁶ मिसराच्या खजिन्यांपेक्षा ख्रिस्ताची निंदा त्याने अधिक मोठी संपत्ती मानली, कारण त्याची दृष्टी प्रतिफळाकडे लागली होती. ²⁷ विश्वासाने त्याने मिसर सोडले, आणि राजाच्या क्रोधाला न भिता, अदृश्य असणाऱ्या आमच्या पित्याला जणू पाहत असल्याप्रमाणे तो टिकून राहिला. ²⁸ विश्वासाने त्याने वल्हांडण व रक्तशिंपण पाळले, यासाठी की प्रथमजन्मलेल्यांचा नाश करणारा त्यांना स्पर्श करू नये.

²⁹ विश्वासाने ते तांबड्या समुद्रातून कोरड्या भूमीवरून जावे तसे पार गेले; पण मिसरी लोकांनी तसाच प्रयत्न केला तेव्हा ते बुडून गेले.

³⁰ विश्वासाने यरीहोची तटबंदी, सात दिवस तिच्याभोवती प्रदक्षिणा केल्यावर, पडली.

³¹ विश्वासाने राहाब वेश्या, आज्ञा न मानणाऱ्यांबरोबर मेली नाही, कारण तिने हेरांचे शांतीने स्वागत केले होते.

³² आणखी मी काय सांगू? गिदोन, बाराक, शमशोन, इफ्ताह, दावीद व शमुवेल आणि संदेष्टे यांच्याविषयी सांगायला वेळ पुरणार नाही ³³ —ज्यांनी विश्वासाने राज्ये जिंकली, न्याय चालवला, अभिवचने प्राप्त केली, सिंहांची तोंडे बंद केली, ³⁴ अग्नीचे सामर्थ्य विझवले, तलवारीच्या धारेतून सुटले, अशक्तपणातून बलवान झाले, युद्धात पराक्रमी झाले आणि परक्यांची सैन्ये मागे हटवली. ³⁵ स्त्रियांना त्यांचे मेलेले पुनरुत्थानाने परत मिळाले; तर इतरांचा छळ झाला, आणि अधिक उत्तम पुनरुत्थान प्राप्त व्हावे म्हणून त्यांनी सुटका नाकारली. ³⁶ आणखी इतरांनी थट्टा व फटके सोसले, इतकेच नव्हे तर साखळ्या व तुरुंगवासही सोसला. ³⁷ त्यांना दगडमार करण्यात आला, करवतीने कापण्यात आले, तलवारीने ठार करण्यात आले. ते मेंढ्यांच्या व शेळ्यांच्या कातड्या पांघरून भटकले—कंगाल, पीडित व छळलेले. ³⁸ जग त्यांच्या योग्यतेचे नव्हते—ते वाळवंटांत, डोंगरांत, गुहांत व भूमीतील खड्ड्यांत भटकले.

³⁹ आणि या सर्वांची, विश्वासामुळे त्यांची प्रशंसा झाली असली, तरी अभिवचन दिलेले त्यांना मिळाले नाही, ⁴⁰ कारण आमच्या पित्याने आपल्यासाठी अधिक उत्तम असे काहीतरी योजून ठेवले होते, यासाठी की आपल्यावाचून ते परिपूर्ण होऊ नयेत.